Kimyasal elementler,maddenin yalın hali, elementleri sınıflandırma | Temel Kimya Yasaları ve Kimyasal Tepkimeler | Geçiş Elementleri-ender (nadir) toprak elementleri | Kimya Bilimleri - Kimya tarihi | Organik Ve inorganik Bileşiklerle ilgili öss'de çıkmış Sorular |

Anorganik kimya, KARBON atomu dışında, tüm ELEMENT'leri ve onların kimyasal BİLEŞİK'lerini inceler. Kolaylık sağlama bakımından karbon oksitleri ve karbonatlar, organik bileşiklerden çok anorganik olarak düşünülür.
XIX. yüzyılın ortalarına kadar, hemen hemen tüm kimyasal buluşlar anorganik kimya alanında olmuştur. O zamanlar organik bileşikler (karbon içeren bileşikler),yalnızca yaşam süreçlerinin ürünleri olarak bilinirdi ve anorganik bileşiklerden ayrı olarak kendilerinde «yaşam gücü» bulunduğuna inanılırdı. Bu kuram, 1828'de VVohler'in organik bir bileşik olan üreyi, anorganik esaslı maddelerden bireşimlemesiyle yıkılmış ve ORGANİK KİMYA gelişmeye başlamıştır.
Anorganik kimyanın başlangıcı, «ALTIN, GÜMÜŞ. CIVA, BAKIR, KALAY, KURŞUN ve DEMİR gibi METAL'lerin bulgulandığı Eskiçağ'a kadar uzanır. Anorganik kimya kapsamına giren CAM üretimi, EMAYLAMA. boyama teknikleri de hıristiyanlık Öncesi zamanlarda biliniyordu. Ekonomik önemi büyük olan değerli metallerin eldesinin dışında kimya, SİMYA olarak doğdu ve yavaş bir gelişme gösterdi. Tümü anorganik esaslı kömür, KÜKÜRT, güherçile (potasyum nitrat) karışımı olan barut, ateşli silahların (TÜFEK) ortaya çıkışıyla XIV. yüzyılın ortalarından sonra önem kazandı. XVII. yüzyılın ortalarında, hemen hemen tüm önemli metaller ve ALAŞIM'lar biliniyordu. Ayrıca, FOSFOR gibi bazı yarı metaller, özellikle sülfirik, hidroklorik, nitrik asitleri ve potasyum karbonat (potas), sodyum karbonat (soda külü), sodyum hidroksit gibi temel asit ve bazlar da tanınıyordu.
XVIII. yüzyıl, anorganik kimya alanında büyük etkinlik görülen bir zaman dilimidir. HİDROJEN, OKSİJEN, AZOT ve KLOR elementleri, kısa aralıklarla 1760 ve 1770'lerde bulundu. 1785'de Henry CAVEN-DİSH, nemli havanın kıvılcımlandırılmasıyla nitrik asit elde etme çalışmaları yaparken, geriye, nitrik asi-te dönüşmeyen küçük bir hava bölümü kaldığını gördü. Yüzyıldan daha kısa bir sürede, bu kalıntının, havada küçük bir oranda bulunan ASAL GAZLAR olduğu anlaşıldı. XVIII. yüzyılda bulunan öteki elementler arasında NİKEL, KROM ve URANYUM vardı. XIX. yüzyılın başlarında Sır Humphry DAVY, temel ALKALİ METALLER ve TOPRAK ALKALİ ME-TALLERİ'ni, ELEKTROLİZ tekniği son yıllarda bulunan erimiş tuzları kullanarak hazırladı. Bunların arasında sodyum, potasyum, magnezyum ve kalsiyum vardı. Bir metal olan SİLİSYUM, dökme demir bileşeni olarak 1817'de ortaya çıkarıldı. Bulunan en önemli elementlerden biri olan ALÜMİNYUM, 1825'de elde edildi. XIX. yüzyılda kimya endüstrisi büyük bir gelişme gösterdi. SABUN, cam ve ağartıcı gibi çeşitli ü-rünlerin hazırlanmasında kullanılan ASİT ve alkali üretim süreçleri gelişti. 1869'da Rus kimyacısı MENDELEYEV, o zaman bilinen tüm elementleri, artan atom ağırlıklarına göre sınıflandırarak PERİYODİK ÇİZELGE'yi oluşturdu. Bu buluş anorganik kimyanın gelişimi açısından önemli bir adım oldu. Periyodik çizelge ile, herhangi bir elementin özelliklerini, komşu elementin özelliklerine bağlamak olanaklı duruma geldi.
Günümüzde anorganik kimyasal maddeler, gerek ev işlerinde ve gerekse endüstride çok geniş ölçüde kullanılmaktadır. Cam, ÇİMENTO, PORSELEN, GÜBRE, metaller, tuzlar (sodyum klorür), su, hep anorganik bileşik örnekleridir. Radyoaktif metallerden olan uranyum ve plütonyum, NÜKLEER REAKTÖR'lerde yakıt olarak kullanılmaktadır. Ayrıca germanyum ve silisyum billuru, TRANSİSTOR üretiminin temel maddeleridir.
Nüve Forum » kütüphane » Bilim ve Teknoloji » Kimya » Anorganik Kimya

kaynak 4
1.cilt / s.84-85