|
#1
|
Bunlara Baktınız mı?
05.02.08, 23:06
Metal tozlarından parça yapma işlemi olan toz metalürjisi, öteki metalürji yöntemleriyle iyi sonuç alınamayan durumlarda, sık sık başvurulan bir işlemdir. Geleneksel metalürji, bir metalin, belirli bir biçim verme amacıyla kalıba dökülerek katılaştırılması işlemini kapsar. Ancak, bu yöntem, bazı durumlarda ya iyi sonuç vermez ya da zordur. Sözgelimi, yataklarda kullanılan bakır-kurşun alaşımı gibi bazı alaşımlar, sıvı halden katılaştırıldıkları zaman, bileşenleri çatlayarak ayrılır ve metal büzülür. Bu yüzden, bakır-kurşun alaşımının tozu kullanılır. Toz, bakır kaplı çelik şerit üstüne yayılır ve taneciklerin birbirine bağlanarak kümeleşmesi için 800-900°C'a kadar ısıtılır. Sonra silindirler arasından geçirilerek hadde lenir. Şerit kesilip parçalara ayrılır, yarım bilezik biçiminde preslenir ve işlenerek yatak haline getirilir. Niyobyum, molibden, tantal ve tungsten gibi metallerin dökümü de zordur. Erime dereceleri çok yüksek olduğu için (2 000c,C'ın üstünde) büyük miktarlarda eritilip dökülmeleri elverişsizdir. Bu nedenle, ampullerde kullanılan tungsten teller, tungsten tozundan yapılır. Toz metalürjisi yöntemlerinden, özel metalografik yapılar elde etme amacıyla da yararlanılır. Sözgelimi, belirli büyüklükte gözenekleri olan metal filtreler ve gözenekli yataklar bu yolla üretilir. Kesici takım uçları, elmas beton matkapları gibi çok sert ve aşınmaya dayanıklı ürünler, tungsten ile tantal karbürlerin kobalt içinde dağılımından oluşur ve yalnızca toz metalürjisiyle yapılabilir. Toz metalürjisi, bazı durumlarda ekonomik bakımdan da üstündür. Dikiş makinası parçaları gibi, seri halde üretilmesi gereken küçük parçalar, bu yöntemle aşağı-yukarı doğru boyutlarda üretilerek, son işlem zorunluluğu büyük ölçüde ortadan kaldırılır. Toz metalürjisinde üç ana işlem vardır. Önce. metal ya da alaşım tozu hazırlanır. İkinci olarak, elde edilecek parça biçiminde bir kalıpta tozlar, soğukta sıkıştırılır. Son olarak da, parça, denetimli basınç altında, yoğunluğu istenen değere yükselinceye kadar ısıtılır. Bazen, ikinci ve üçüncü, aşamalar, «sıcak presleme» adı verilen bir işlemde birleştirilir. Konu başlıkları 1-) Tozların hazırlanması 2-) Tozun sıkıştırılması 3-) Sinterleme Diğer konu başlıkları Metal işleme-Kum ve yüzey temizleme -elektro parlatma -metallere ceşitli kaplamalar Tel ve kablo üretimi - tel çekme, tel ürünleri, tel halat Termik delicilerin çalışması - Oksijen yakıtlı deliciler, Tozlu deliciler Kaynaklanırlık Toz metalurjisi- sinterleme, metalografik yapılar elde etme, atomizasyon, mond yöntem Tuz Püskürtme Deneyi Konu lolipop tarafından (22.02.08 saat 12:13 ) değiştirilmiştir.. |
| Sponsorlar |
| |
|
#2
| ||||
| ||||
| Tozların hazırlanması: Bütün metaller çeşitli yöntemlerle toz haline getirilebilir. Elde edilen tozun yapısı, kullanılan yönteme göre değişir. En az beş önemli yöntem vardır. Kimyasal bir bileşiğin indirgenmesi: Tungsten ve molibdene uygulanan standart bir yöntemdir. Aynı zamanda bakır, nikel ve kobalt için de kullanılır. Sherritt-Gordon işleminde bakır, nikel ve kobalt, ö-zütleme işleminin bir parçası olarak sulu çözeltiden indirgenirler. Atomizasyon: Erimiş metal, yüksek basınçlı hava. su. buhar ya da asal gaz akımında katılaştırılır. Elde edilen toz genellikle kaba taneli, ama düzgün ve yoğundur. Atomizasyon yönteminin başlıca uygulama alanı alüminyum üretimidir. Elektroliz: Elektroliz sürecinin denetlenmesiyle elektrotlar üstünde sert bir kaplama değil, toz halinde tortu oluşması sağlanır. Bakır, demir ve krom tozları bu yolla üretilir. Tozlaştırma (öğütme): Kolayca kırılan bazı alaşımlar, ezme ya da öğütme yoluyla toz haline getirilebilirler. Bir gazın bozunması: Nikel tozu, nikel karbonilin bozundurulmasıyla elde edilir (Mond yöntemi) |
|
#3
| ||||
| ||||
| Tozun sıkıştırılması: Bu işlemin amacı, toz tanecikleri arasında metal bağların oluşturulmasıdır. Metale mekanik mukavemet kazandıran sıkıştırma, daha sonra yoğunluğu artırmak için yapılacak olan sin-terleme (metal taneciklerine, katıya dönüştürmek için, erime derecesinin altındaki bir sıcaklıkta basınç uygulanması) işlemi sırasındaki kütle aktarımında kolaylık sağlar. Sıkıştırma işlemi, mekanik ya da hidrolik pres kullanılarak, bir kalıp içinde yapılır. Toz (ya da toz karışımı), kalıba dökülür ve pistonla sıkıştırılır. Tozlar sıvılara benzemez, kolayca bağdaşık kütleler oluşturmazlar. Bu nedenle, tozun ve kalıbın yağlanması gerekir. Kalıpların biçimi de genellikle karmaşıktır ve birden çok piston kullanılır. |
|
#4
| ||||
| ||||
| Sinterleme: Sıkıştırmadan sonra parça, sürekli denetlenen bir ortamda ısıtılır. Sinterleme sırasında kütle içindeki boşluklar, atom hareketleriyle ortadan kalkar ve sonunda gözeneksiz, yoğun bir kütle elde edilir. Sinterleme, bölüm bölüm ya da sürekli olarak yapılabilir. Kullanılan fırınlar, gaz ya da elektrikle ısıtılır. Isıya dayanıklı metaller doğrudan akım geçirilerek ısıtılır. Fırının atmosferi genellikle hidrojen, amonyak ve hidrokarbon gazlarından oluşur. Çok kolay tepkime veren titan, krom, tantal ve niyobyum metalleri vakumda sinterlenir. Sinterleme süresi, ısıya dayanıklı metaller için yaklaşık otuz dakika, karbürler içinse birkaç saattir. Sinterleme sıcaklığı, metalin erime derecesinin (Kelvin derecesine göre) üçte ikisi kadar ya da daha fazladır. Sinterleme sırasında ortaya çıkan yoğunlaşma, üretilen nesnenin küçülmesine de neden olur. Ama bu özellik, önceden bilindiği ve üretim ona göre yapıldığı için, herhangi bir sakınca yaratmaz. kaynak 4 7.cilt / s.2173-2175 |
| Sponsorlar |
| |