BOTANİK BAHÇELERİ; XVI. yy'da hemen hemen tüm İtalya kentlerinde botanik bahçeleri bulunuyordu. Leiden, Leipzig, Breslau ve Heidelberg üniversitelerinin botanik bahçeleri vardı. 1655'te İsveç'in Upsala kentinde, Cari Lirine ile ilintili olması nedeniyle ün kazanan bir başka botanik bahçesi kurulmuştu. Londra'daki Kew Gar-dens, 1795'ten bu yana dünyanın en büyük ve en geniş kapsamlı botanik bahçeleri arasına girmiştir, ingiltere'de ayrıca Oxford, Cambridge, Edinburg, Glasgow; İrlanda'da Dublin; Amerika'da New York, Washington, Missouri, Montreal, Ottavva, botanik bahçeleriyle bilinir.
Mauritius, Singapurve Rio de Ja-neiro'da tropikal botanik bahçeleri görülür. Avustralya'da Sydney, Melbourne, Adelaide; Yeni Zelanda'da Christchurch ve Dunedin; Güney Afrika'da Kirstenboch, bu tropikal botanik bahçelere örnektir.
Çoğu modern botanik bahçelerinde müzeler, araştıma bölümleri ve okullar bulunur. Uzun yıllar sürecinde yapılan en önemli çalışmalar, bitki üretimi ve zararlı böceklerle hastalıklara karşı alınan önlemler olmuştur.

Bitki üretiminde beş yöntem vardır: Tohumların toplanması ve ekilmesi; bir ana bitkiden dalların kesilmesi; ana bitkilerin bölünmesi; daldırma denilen, kökünden kesilmeden toprağa daldırılarak üretme ve son olarak tomurcuklama ile aşılama.
Tohumların ekilmesi, bitkilerin en doğal biçimde üretilmesi yöntemidir. Bir ve iki yılhk bitkilerin tek üreme biçimidir. Bir tohumun en başarılı filizlenmesi karanlık, nemli, ılık ortamlarda ve hava alması oranında gerçekleşir. Tüm bu koşulların hazırlanmasında, doğaya yardımcı olacak yöntemler uygulanır. Örneğin, tohumların uygun bir derinlikte ekilmesi, gerekli karanlık ortamı, en uygun ölçüde hava alabilmesini sağlar. Nemlilik, yeterli ve doğru sulama yöntemleriyle sağlanır. Bitki türüne göre ısı derecesi ise, limonluklarda elde edilir.

» Nüve Forum » kütüphane » Bilim ve Teknoloji » Biyoloji » Botanik

kaynak 11
syf-214