Sayın Hezer
Sanıyorum sehven fakülte ve yüksek okul bitiren assubaylara iki kademe eksik veriliyor yazmışsınız konunun özünü metinde belirteminize rağmen kavram kargaşası olmaması için özetliyorum. MYO kanunu çıkmadan MYO bitiren assubaya bir derece bir kademe verilmesi gerekmesine rağmen sadece bir kademe verilerek intibaklar 10/2 den lisans mezunlarına ise bir derece verilerek intibakları 9/1 den yapılmıştır. MYO kanunun kabulünden sonra tüm yüksek okul mezunları 9/1 den göreve başlamış kabul edilmiştir YANLIŞTIR-HAKSIZLIKTIR Sizinde belirttiğiniz gibi emniyet hizmetleri ve diğer memur örnekleri vardır assubayların görev koşulları ve sorumlulukları daha fazladır bu nedenle MYO MEZUNLARI 9/2 LİSANS MEZUNLARI 8 NCİ DERECDEN GÖREVE BAŞLATILARAK EMEKLİLERİNDE İNTİBAKLARININ BUNA GÖRE YAPILMASI GEREKMEKTEDİR BU KONUDA KESİNLİKLE TAVİZ VERİLMEMESİ GEREKİR Ayrıca lisans üstü öğrenim içinde tüm memurlarda olduğu gibi kademe terfisi yapılmalıdır Yüksek okul mezunu olup 1/4 kademeye yüksektilmeyen tek devlet memuru assubaylardır buda haksızlığın en büyüğüdür

Sayın Gürpınar,
Bir ülkede aynı okul mezunu statüleri birbirine yakın hatta sizinde belirttiğiniz gibi daha zor şartlarda görev yapan MYO mezunu assubayların bir kademe geriden göreve başlatılması ne sosyal devlet anlayışı ile nede sosyal adelet ve eşitlik anlayışına uymamakta vicdanları rahatsız etmektedir.

Bu konu tamamen anayasa ya aykırı.Dolayısıyla Anayasa aykırı olan bir şeyin hukuk olma şansı yok.Yani aynı diplomayı alan insanları statüsü nedeniyle aynı diplomanın hakkından yararlandırmamak normal olan her insan ters gelecek bir konudur. Ama nedense çok az bir kısıma ters geliyor.Bu işte bir gariplik var,acaba ne.

Sayın thk bunun adına demokrasi denilmesi güç,keskin bir kuvvetler ayrımı uygulanıyor ne dilekçelerimize yanıt veriliyor ne de demokrasi işletilebiliyor.Hükümeti temsil edeb siyasi parti TBMM si genel kuruluna gelen assubay yasasını GNKURUN icasıyla deyip desteklemiyorsa örfü idarenin bir çeşidi uygulanıyor yada sen bana dokunma ben sana dokunmaym taktiği ile assubaylar,tabir yerindeyse birinin kucağından diğeriin şefkatli kollarına havale edilip uyutuluyor,oyalanıyor,bozuk para gibi harcanıyoruz dernek ve bizlerde bakmakla yetiniyoruz.fazla baktığımızı görünce tekrar sırt sıvazlanıp sıradaki kapıya havale ediliyoruz.Gümbür gübür sokağa çıkıp,eylem yapmayınca kimsenin birşey vereceği yok.

En alttakiler diyor Umur TALU, yazdıkları insanın boğazında düğümleniyor.

Ölmek ve öldürmek için yetiştiriliyor bile olsa Platonvari bir devlet anlayışı ile toplum; kastlara, mayasında altın,gümüş ve tunç olanlar gibi aşılmaz duvarlarla bölünüyor.

Dante'in "İlahi komedya"sında gördüğümüz türden olaylar geçtiğimiz günlerde Meclis Plan Bütçe Komisyonu'nda oynandı. Önce 1/4'ü dendi, sonra aniden vaz geçildi. Hak-hukuk bir yana, insan onuru ayaklar altına alındı. Bunun açıklaması korku olamaz, beceriksizlik ya da bilgisizlik hiç olamaz. Olsa olsa sahipsizlikten kaynaklanan "vur abalıya" rahatlığıdır ancak bu.

Çocukluğum aklıma geliyor, babasız geçen yıllar; sığınamama, yardım isteyemeden öğretmenden, biraz büyükçe çocuklardan dayak yedikten sonra ağzımda kalan o acı tat geliyor sonra. Sonra 13 yaşında askeri okula giren o çocuğun bir gün İstanbul'un bir başka askeri okulunda adı dayakçıya çıkmış sözümona fizik öğretmenini (!) özellikle hazırlamaya gönderen o acımasız zihniyet geliyor.

Hazırlamadan mezun olunan yıl Üniversite sınavlarına girilmesin diye yasak koyan zihniyet. Girsen de sınava, orta öğrenim başarı puanı üzerinde oynayan zihniyet.

Hasbelkader bu satırların yazarı gibi Üniversiteye girsen de (ki bu okul, ülkeninin en iyisi olsa da) hapisle, tayinle seni engelleyen zihniyet. Yine hasbelkader bitirdiğin okulun hakkını vermeyen zihniyet, Yüksek lisansı, yaptığın doktorayı, ilmik ilmik binbir emekle öğrendiğin KPDS ayarında yabancı dil bilgini yok sayan zihniyet.

En alttakiler dedik ya geçmek olmaz. Memleketin ekonomisini el birliğiyle tarumar eden aynı zihniyet, uzman erbaş olan gencecik insanları aynı canavar ruhla, haksız-hukuksuz ve okulsuz bırakıyor.

Aklım karışıyor, baba ocağı gibi bağlı olduğum, ömrümün yarısından fazlasını verdiğim, aslında bütün bunlara o ocağı sahiplendiğimden olsa gerek üzülüyorum, yine de kızamıyorum. Bittiyor işte; "istifa vakti geldi" deyip, geçemiyorum.

Sadece, siz kardeşlerimle paylaşmak istiyorum. Sonra, sonra içim daha uzun yıllar çok sıkılacak biliyorum.