Küçültme: Elektronik dinleme alanında en büyük gelişme, yüksek nitelikli, çok küçük devre öğelerinin yapılmasıdır. Yaygınlık kazanmış en küçük verici ile alıcının boyutları, 3 mm x 5 mm x 8 mm' dir. En küçük PİL'in çapı ise 4 mm'den azdır. Bunlara, sarmal biçimli küçük ANTEN'ler eklendiği zaman ortaya çıkan dinleme aygıtı, bir kesme şekerin ya da zeytinin içine sığacak büyüklüktedir.
Ne var ki, bu noktada, casusluk filmlerinde gösterilenlerin tersine, bazı sınırlamalar ortaya çıkar: Çok küçük pillerle çalışan vericinin gücü uzaklara ulaşamaz (dinleyen kişinin hemen yandaki odada bulunması gerekir); pil çok çabuk biter.
En küçük ve pratik dinleme aracı, kalemlere yerleştirilen vericilerdir. Bunların birçok türü vardır. Üstelik, elektronik parçalar çok az yer tuttuğundan, kaleme mürekkep konularak yazı da yazılabilir. Bu türden bir kalemde, mikrofon ile küçük vericinin yanı sıra, en az dört tane küçük pil bulunur (tümünün kapladığı hacim, kesme şekerden biraz büyüktür). Böyle bir kalem, konuşulanları, 3-5 metre uzaktan alabilir; ama piller yalnızca 7 saat dayanır. Verici ise, ancak 20-30 metreye ulaşabilir. Bu nedenle dinleyicilerin, biraz ilerde, sözgelimi yakına park etmiş bir otomobilin içinde bulunmalarını gerektirir. Kalemlerin bir başka sakıncası daha vardır. Mikrofon, kalemin yazı yazarken çıkarttığı gürültüyü de alır. Bu yüzden kalemi taşıyan kişi, onunla yazı yazmaz, birkaç sözcük yazdıktan sonra, masanın üstüne bırakır.
Pilin yedi saatlik çalışma süresi, dinlenecek odaya kolayca girebilen ve dinleme aygıtını yanında bulunduran bir kişi için yeterli olabilir; ama dinleme aygıtını gizlice yerleştirmek zorunda olan için yetersizdir. Bu yüzden, radyolu dinleme aygıtları daha büyük ve güçlü yapılır; çalışma süreleri de daha uzundur. Bu türden bir aygıt, boyutları 75 mm x 50 mm x 25 mm olan bir kutuya sığar. Kutunun yarısını da 6 voltluk pil kaplar. Yayın uzaklığını artırmak için, aygıta 1 metre uzunluğunda anten teli bağlanır. Böyle bir aygıt, 30 metre uzaktaki (hattâ aradaki kapı açıksa başka bir odadaki) konuşmaları alabilir ve 400 metreye kadar yayın yapabilir. Çalışma süresiy-se, yaklaşık 25 gündür. Çok duyarlı olduğundan, bir masanın altına ya da perde rayının üstüne saklanabilir. Bir İngiliz firması, mobilyalar altına kolayca yapıştırılabilmesi için, arkası yapışkan bir maddeyle kaplanmış böyle bir dinleme aygıtı satmaktadır. Radyolu vericiler, kabaca 100 MHz dolaylarında, frekans modülasyonlu (FM) yayın yaparlar.
Telefon dinleme amacıyla kullanılan radyo vericileri, gerekli gücü telefondan sağlayabilirler. Bu tür aygıtlar, pil gerektirmediğinden, çok küçük yapılabilir. Dinlenecek kişinin evine ya da bürosuna girmek istenmiyorsa, verici, söz konusu yapının zemin katında ya da dışında yeralan merkezi telefon kutusuna yerleştirilir. Bununla birlikte verici, genellikle dinlenen telefonun içine konulur. Mikrofon ile verici, telefonun mikrofonunun içine yerleştirilir; telefonun kablosu da verici anten görevini üstlenir. Telefonda mikrofon değişikliğini yapmak, bir dakika bile sürmez.
Dinleme aygıtlarının boyutlarının küçültülmesi, bu alana başka yenilikler de getirmiştir. Günümüzde iki saat süreyle çalışan 130 mm x 80 mm x 30 mm boyutlarında teypler vardır. Teybi yalnızca konuşulduğu zaman çalıştıran ses anahtarının boyutları da 100 mm x 60 mm x 20 mm'dir.' Bunların ikisinin de pilleri içlerindedir.

Gelecek: Boyutların küçültülmesi ve radyo vericisi kullanımının günden güne artması, elektronik dinleme aygıtlarının saklanmasını çok kolaylaştırmıştır. Bununla birlikte, radyo vericilerinin de kendilerine özgü sorunları vardır: A.B.D'nde, boşanma davasıyla ilgili olarak radyo vericisi kullanan bir dedektif, yayını duyan bir radyo amatörünün polise haber vermesiyle yakalanmıştır; konuşmalarının dinlenmesinden kuşkulanan iş adamları, geniş bantlı alıcılar kullanarak,bürolarından yapılacak radyo yayınını izleyebilirler.
Gelecekte radyolardan daha az yararlanılacağı sanılmaktadır. İngiltere'de, bunların yerini alacak iki aygıt üstünde çalışmalar yapılmaktadır. Söz konusu aygıtlardan biri, yalnızca hızla sarıldığında yayın yapan bir teyptir. Böylece, iki saatlik bir konuşma birkaç dakikada yayınlanmaktadır. Alıcı uca yerleştirilen teyp, bu yayını aynı hızda alıp, ardından normal hızda çalmaktadır.
Öteki teknik ise, konuşmaları, sayısal işaretlerle TV görüntüsü biçiminde vermektir. Böylece, uzunca bir konuşmanın, bir tek TV görüntüsü halinde yayınlanması olanağı bulunmuştur. İki yöntemde de temel amaç, yayını çok kısa sürede gerçekleştirip, saptanmasını önlemektir.
Bir başka seçenek de LAZER'den yararlanmaktır. Ses, nesneleri titreştirir. Dolayısıyle, titreşen nesneden bir lazer ışını yansıtılarak, titreşimleri kaydedilebilir. Sonradan bu kayıtlar yeniden ses biçimine dönüştürülerek dinlenir. Lazerle çalışan aygıtlar yapılmıştır; ama bunlar çok pahalı ve karmaşık olmakta, genellikle de istenen_ sonucu vermemektedir. Bununla birlikte, bazen konuşmaların başka bir yöntemle dinlenmesi olanaksızdır. Sözgelimi, bir otomobilin içinde yapılan konuşmaların saptanması için, ya DÜRBÜN'le dudakları izleyip söylenenleri anlamak ya da dikiz aynasına bir lazer ışını vermek gerekir. Oda içinde konuşulanların öteki aygıtlarla dinlenmesi çok daha kolaydır; ama gerekirse, titreşim yapan bir nesneye (bir takvim yaprağı gibi), lazer ışını da verilebilir.

» Nüve Forum » kütüphane » Bilim ve Teknoloji » Araçlar ve Gereçler » Güvenlik Araçları »