Birinci Dünya savaşı:
Fransız ordusunda 1915-1918 yılları arasında, tren platformlarına monte edilmiş uzun menzilli toplar kullanıldı ve Schneider firmasınca gemiler ile istihkâmlarda kullanılacak toplara yalın kutu biçiminde kundaklar yapıldı. Bu top arabaları ya da kundakları, vagonlara yerleştirilen raylar üstünde istenen yöne döndürülebiliyordu. Atışla geri tepen topun tekerlekli platformu, yeniden eski konumuna getirilmekteydi. İngilizler, 23,4 cm deniz topu için ayrı bir kundak tipi kullanmışlardı. Bu silahta eğimli bir rampa vardı. Top, bu rampada yukarıya doğru geri tepiyor ve sonra kendiliğinden eski yerine geliyordu. Ama bu yöntem de, yeterli yükselti vermediğinden elverişsiz bulundu.

En etkili topları Almanlar yapmıştır. Bu silahların en ünlüsü «Paris» adlı toptu. Silah, 1916 yılında Verdun'un bombardımanında kullanılmış olan «Max E» demiryolu topunun geliştirilmiş bir tipiydi. Namlunun uzunluğu 6 m daha uzatılmış ve namlu çapı, 36 cm' den 24 cm'ye düşürülmüştü. Namlu, atış sırasındaki namlu ağzı titreşimine karşı desteklenmişti. Namlu hızı çok yüksek olan bu top, mermisini, hava direncinin çok düşük olduğu stratosfere ulaştırıyor, yani 130 km' lik bir mesafeye atış yapabiliyordu.
Ne var ki, bu yolla atılan mermiler, beklendiği kadar etkili olmadı. Yüksek namlu hızının sağlanması için kullanılan büyük barut hakkı, namlu içinde aşınmaya yolaçıyor ve mermi yatağı her atışta biraz daha genişlediği için, barut hakkının artırılması gerekiyordu. Namlu çapının sürekli genişlemesi nedeniyle, namluya sürülen her yeni merminin sürme bandı (merminin namlu içine iyi oturmasını sağlayan, mermi çevresine takılan yumuşak metalden bir halka) da bir Öncekinden daha geniş çaplı olmaktaydı.

İkinci Dünya savaşı:
Bu savaşta da Almanlar, uzun menzilli demiryolu topları yapımını sürdürdüler. 21 cm'lik «K-12» topunun namlu uzunluğu 32 m. ağırlığı da 98 tondu. En büyük atış menzili 150 km olan bu top, bilindiği kadarıyla yalnızca 1940 yılında, Manş Denizi'nin Avrupa kıyılarından İngiltere'nin Dover bölgesine atış yapmada kullanıldı. En etkili demiryolu topu, büyük bir olasılıkla" 28 cm'lik «K-5» topuydu. Bu top, roket yardımlı ve namluya uyacak biçimde yivli olan 250 kg ağırlığında mermiler atmaktaydı. Merminin ucunda dumansız barutlu bir roket vardı ve tepki gazı, mermi içindeki patlayıcının ortasından geçip arkaya uzanan bir boruyla dışarı atılıyordu. Roket, mermi en yüksek noktasına çıktığında ateşlenerek, atış menzilini 85 km kadar uzatıyordu. Ama mermi, roketli mermilerin çoğunda olduğu gibi, pek etkili değildi. Bu top. Anzio'daki Müttefik hatlarının bombardımanında kullanılmış ve «Anzio Annie» diye adlandırılmıştı.

Bugüne kadar yapılmış oları demiryolu toplarının en büyüğü, büyük bir olasılıkla, 1937 yılında geliştirilen, 4 tonluk yüksek patlayıcılı mermileri 47 km'ye atan, 80 cm çaplı Krupp topuydu. Bu topun ağırlığı 1 350 tondu ve demiryolunu döşeyen askerlerle birlikte, kullanımında 1 420 kişilik bir ekip çahşmaktaydı. Bu dev silah, Sivastopol'da ve 1944'te Varşova'da kullanıldı.

«V3»:
İkinci Dünya savaşının sonlarına doğru geliştirilen bir uzun menzilli silah sistemi de, bir tür çok mermi yataklı top olan «V3»tü. Birden çok mermi yataklı toplar daha önce de yapılmıştı. Condors tarafından geliştirilen «V3»ün daha önceki örneklerden tek farkı, büyüklüğüydü. Temel fikir çok yalındı: Bir ana patlayıcı, mermiyi harekete geçiriyor ve mermi, namlunun içinden geçerken bir dizi patlayıcı yatağını açıp, barut gazının etkisiyle patlatıyordu. Böylece, merminin hızı, namlu ağzından çıkana kadar sürekli olarak artıyordu.

Condors, namlunun iki yanma dizilmiş 28 ek patlayıcı yuvası düşünmüş ve bunların patlamalarıyla merminin, namlu ağzından çıkarken 1 500 m/saniyelik bir hıza erişebileceğini planlamıştı. Bu namlu hızıyla, yaklaşık 320 km'lik bir atış menzili sağlanacaktı. Yapılan ilk modeller oldukça iyi çalıştı.
İkinci Dünya savaşından sonra A.B.D'nde yapılan ve bir top arabasıyla taşman 280 mm'lik «M-65» topu, atom mermisi atardı. En korkunç ve öldürücü uzun menzilli top diye tanımlandı. Ama, bağımsız uçan roketlerin ortaya çıkmasından sonra uzun menzilli toplar kullanılmaz oldu.


kaynak 4
7.cilt / s.2255-2257