İlk uçak bombaları-Bomba tasarımı-Bomba tipleri-Su bombaları-Zırh delici bombalar | Türbana Hayır mitinginde ele geçirilen el bombası MKE yapımı, Ergenekon işbaşında mı? | Mine Yapımı,metal yüzeyin sert,parlak cam katmanla kaplanmasıyla olusan bezeme biçimi | Ateşli silahlar'ın tarihçesi-yapımı-toplar-el silahları-makinalı tüfek-patlayıcı ile | Gitar'ın Tarihçesi, Gitar Yapımı, Klasik gitar, Elektro ve akustik gitarlar |

El bombası, yakın savaşta insanlara karşı kullanılan küçük bir bombadır. Çok güçlü PATLAYICI'yla doludur. İlk el bombaları, içleri iri karabarut parçacıklarıyla dolu olan küresel bombalardı.
El bombası, birçok savaşta, özellikle Napolyon savaşlarında ve Kırım seferinde başarıyla kullanıldı, ama 1750'lerden sonra pek görülmemeye başlandı. Daha sonra yeniden ortaya çıkan el bombası, İkinci Dünya savaşında hem Almanlar, hem de Müttefikler tarafından kullanıldı. Birinci Dünya savaşı sırasında ve onu izleyen yıllarda, el bombalarında önemli gelişmeler gerçekleştirildi. Özel silahlarla ve bazı yaylı tüfeklerle atılan el bombaları yapıldı. Günümüzde el bombaları, oldukça uzaklara atılabilmektedir. Ayrıca parça etkili (şarapnel etkili), zırh delici, sis yapan, göz yaşartan, işaret fişekli ya da aydınlatıcı bombalar yapılabilmektedir.

Yapım:
XIV. ve XV. yüzyıllarda el bombaları, ağaç kabuğu, cam, kil ya da benzeri topraktan yapılırdı. İçleri karabarutla doldurulur ve bir metalden yapılan kıvrılmış ince bir boru içine yerleştirilmiş bir fitille ateşlenirdi. Bu el bombaları, patlama ve şok etkisinden çok, yangın çıkarma amacıyla yapılmaktaydı ve öldürücü değildi. Bu nedenle, bu tür el bombaları, bir süre sonra yerlerini, küresel ya da silindir biçimli metal gövdeli bombalara bıraktılar.
Metal gövdeli el bombaları, fitilleri nedeniyle, kullanım sırasında tehlikeli oluyordu. Bazen beklenen süreden önce yanıyor ve ana patlayıcıya geçerek, atanın ağır yaralanmasına ya da ölmesine neden olabiliyordu. 1900'lerin başında, daha güvenilir fitiller yapıldı. Ancak, fitilin yanma süresini ayarlama sorunu çözülmemişti. Fitil çok uzun olduğunda, düşman bombayı patlamadan alıp, geriye atabiliyor, kısa olduğunda da, el bombası erken patlayarak, atıcının ölümüne yolaçıyordu. El bombalarının, hedefe burun üstü varmasını sağlamak güç oluyordu. Bu nedenle, çarpma sonucu patlayacak el bombaları geliştirilemiyordu. Bazı el bombalarına, hedefe burundan vurmaları için, saplar ve denge sağlayan bantlar takıldı. Bu el bombalarında kurma işlemi, bomba hedefe doğru yol alırken, küçük kanatçıklar, pervaneler, yaylar ve cayroskop ilkesiyle çalışan kollar yardımıyla yapılmaktaydı.
Günümüzde yapılmakta olan el bombaları, üç ana bölümden oluşur: Yaylı bir vurucunun bir kapsüle çarpmasıyla beş saniyelik bir gecikmeyle patlamayı sağlayan bir tapa ve detonatör; bir güçlü patlayıcı dolgu; tel ya da kabartmalı çelik mahfaza. Bu bombaların ağırlıkları 140 - 500 gram arasında olduğundan, elle yaklaşık 30 m'ye, özel silahlarla da 400 m'ye atılabilirler. Sis yapan, göz yaşartıcı işaret vermek için kullanılan el bombalarında, benzer ateşleme, ve atma sistemleri kullanılmasına karşın, bu türlerde dolgu, daha ince saçtan yapılmış yalın kutularda bulunur. Tanksavar el bombalarına, genellikle, zırh delici olduklarından, özel bir biçim verilir.


Nüve Forum » kütüphane » Bilim ve Teknoloji » Araçlar ve Gereçler » Silahlar

Kaynak:4
2.cilt / s.653-654