XIX. yy'ın başında Avrupalılar, çay ve ipeğe karşılık Çin'e ne satabileceklerini düşünüyor, ama rekabeti sağlayacak bir ürün bulamıyorlardı.
Sonunda afyon satma kararı aldılar: Afyonun üretilmesi (Hindistan'da) ve taşınması kolay, fiyatıysa yüksekti;

Çin de sınırsız bir pazar oluşturuyordu.
Kanton kentini merkez alan afyon ticareti, birçok tüccarın zengin olmasına, büyük ölçüde altının da dışarı kaçırılmasına yol açınca, Çin hükümeti, bazı önlemler almayı düşünerek gönderdiği bir hükümet görevlisi aracılığıyla, İngilizlerin Kanton'daki büyük afyon stoklarını yaktırdı (1839).
Çin'i hem yabancı ticarete daha çok açılmaya, hem de özellikle Avrupalıların çıkarlarına zarar veren ve Kantonlu tüccarların elinde bulunan tekeli kaldırmaya zorlamak için bu olayı bahane eden İngilizler, Çin' in güney kıyılarını denizden topa tuttular (1840).
Sonra da, Pekin'in göndermiş olduğu hükümet görevli sini geri çağırmasına karşın, Çin'e savaş açtılar. 1842 yılında Çin, İngilizlerin Nankin'i tehdit etmeye başlamaları üstüne, Nankin antlaşmasını imzalamak (1842) zorunda kaldı.


kaynak 3
1.cilt / s.38-39