Bakterilere saldıran bütün virüslere bakteri yutan virüsler -bakteriyofajlar- denir.
Bu virüsler, özellikle Kanadalı Fransız hekimi Felix d'Herelle'in çalışmaları sonucu bulunmuşlardır (1910).

Bakteri yutan virüslerin etkisi genetiktir;
Bütün virüslerde olduğu gibi, çoğalabilmek için yabancı bir canlı maddeye gereksinimleri vardır. Bunu da bakterilere, özellikle bakterilerin çekirdek yapılarına saldırarak elde ederler.
Bazılarının değişik bir biçimi vardır. Ucunda kuyruğa benzer bir çıkıntının bulunduğu yuvarlak bir bölümden oluşurlar; kuyruğun tam ucunda da kıvrımlı uzantılar yer alır.
Bakteri yutan virüsler, kuyruklarının ucundaki bu uzantılarla bakteriye tutunurlar. Ama, bu tutunma, bakteri çeperi uygunsa gerçekleşebilir; dolayısıyle bakteri yutan virüs herhangi bir bakteriye değil, belirli bakterilere saldırır. Bakteriye tutunan virüs, baş bölümündeki genetik maddeyi, yani nük-leik asitleri,kuyruğundaki kanal yoluyla bakterinin içine gönderir. O andan başlayarak, bakteri hem kendine yetecek maddeyi üretmek, hem de virüsün çoğalmasını sağlayacak maddeyi üretmek zorunda kahr.
Asalaklığın son döneminde, bakteri hücresi çatlar ve ölür. Bazı başka durumlardaysa, virüs yalnızca çekirdeğe tutunur ve bu bütün, yalın bir hücreymiş gibi ikiye bölünür;
daha başka olgularda da hücrenin çatlaması sonucu ortada kalan virüs,
bakterinin genetik maddesinden belli bir miktar taşır ve bunu başka bir bakteriye aktarabilir (transdüksiyon).
Doğada bakteri yutan virüslere, öbür virüsler gibi her yerde raslamar (etkileri bazen yararlıdır; kirlenmeye yol açan dışkı bakterilerinin yıkılmasını sağlarlar).
Deniz suyundaki yaşamları ve bu ortamda etkime olanakları da incelenmiştir.
Günümüzde istenmeyen bakteri türlerinden kurtulmak için, bakteri yutan virüslerin üretilmesi işi etkili bir biçimde sürdürülmektedir.