Doğu Anadolu bölgesinde, ekili-dikili alanların oranı düşüktür. Bunun başlıca nedeni, bölgenin ortalama yükseltisinin fazlalığı ve dağların geniş yer tutmasıdır. Bu yüzden ekim alanları, ancak çukur ovaların tabanlarında geniş biçimde yayılır. Ayrıca, vadi tabanlarının elverişli yerlerinde ve yaylalarda, dağınık ekim alanlarına raslanır.

Toplam ekili alanların büyük bölümü (%91) tahıl, özellikle de buğday ekimine ayrılmıştır. Buğdaydan sonra ikinci sırayı arpa alır (arpa bazı yerlerde, buğdaydan daha az sıcaklık istediği ve kısa yetişme süresine daha kolay uyduğu için buğdaya tercih edilir ve Erzurum-Kars bölümünün yüksek yerlerinde yaygın biçimde ekilir). Hakkâri'de buğdaydan sonra ikinci sırayı mısır alır. Bitlis ilinde buğday-çavdar karışımı ekim, geniş yer tutar; ayrıca, darı ekimi geleneksel önem taşır. Doğu Anadolu'da çavdar üretimi bu ürünlerin çok gerisinden gelir (en çok Erzurum' da yetiştirilir); sanayi bitkileri ekimi de çok az yer tutar. Ekilen başlıca sanayi bitkisi pamuktur (Malatya, Elazığ, özellikle de İğdır ovalarında).

Malatya ve Bitlis illerinde tütün yetiştirilir. Diyarbakır ilinin Doğu Anadolu bölgesi sınırları içine taşan kesimlerinde, tütün ekimi yer yer (Lice) önemlidir. Yakın dönemde bölgede şeker fabrikaları kurulmasıyla, bu fabrikalara ürün gönderecek yakın alanlarda (Elazığ, Erzincan, Erzurum, Malatya, Kars yöreleri) pancar ekimine başlanmıştır. Dikili alanlara ayrılan yerlerin oranı, Doğu Anadolu'da son derece azdır. Meyve ağaçları yüksek kesimlerde bütünüyle ortadan kalkmıştır. Buna karşılık, soğuklardan korunmuş çöküntü alanlarında, sulama yardımıyla çeşitli ve nitelikli meyveler yetiştirilir. Malatya'nın bahçelerinde sulamayla yetiştirilen çeşitli meyveler arasında en tanınmışı, kurutulmaya elverişli kayısıdır.

Elazığ ve Erzincan ovalarında da çeşitli meyveler yetiştirilir. Ama, Erzurum ovası 1 800 m'yi aşan yükseltisiyle meyve yetiştirme alanının dışında kalır. Van gölü kıyısında kuytu yerlerde ve İğdır ovasında sulamayla iyi nitelikli meyve yetiştirilir. Meyve yetiştirilen yerlerde bağlar da yer alır; ama yüksek kesimlerde ortadan kalkmaktadır (en çok bağ, Malatya ilinde bulunur; Malatya'yı Elazığ izler). Doğu Anadolu zeytin ağacı yetiştirmeye elverişli değildir. Bölgenin yüksek kesimlerinde kış sebzeleri (özelikle lahana) yetiştirilir; sebze yetiştiriciliği, ancak alçak ovalarda çeşitlilik kazanır.


Konu Başlıkları:
1 Yüzey Şekilleri-Kuzey Anadolu dağlarının iç sıraları,Erzurum-Kars yaylası,Karasu-Araş
2 İklim koşulları - Bölgenin yüzey şekilleri, iklimi etkiler, yağışları etkiler
3 Bitki örtüsü-dağlık alan bozkırları, dağ çayırları, yosun kümeleri, alp tipi bitki
4 Irmaklar ve Göller-Fırat, Karasu, Dicle, Gölcük, Hazar Gölü, Araş, Gür, Kura, Van Göl
5 Nüfus-Doğu Anadolu bölgesi, genel olarak seyrek nüfuslu bir bölgedir
6 Kentler ve Özellikleri-Kars; Ağrı; Van; Hakkâri; Bitlis; Muş; Bingöl; Tunceli; Elazığ
7 Doğu Anadolu Bölgesi Tarım-tahıl, buğday, arpa, çavdar, darı, lahana, pancar, pamuk
8 Doğu Anadolu Bölgesinde Hayvancılık-koyun, ak, kızıl karaman, kara kıl keçisi, tiftik
9 Doğu Anadolu Yeraltı Gelir Kaynakları-bakır, demir, çelik, linyit
10 Doğu Anadolu Sanayi Etkinlikleri-pamuklu iplik, dokuma, çimento, baraj, hidroelektrik
11 Doğal ve Tarihsel Güzellikler-Nemrut, Süphan, Munzur dağları, Cilo, Sat, Palandöken
12 Doğu Anadoluda Ulaşım Yolları


kaynak 3
3.cilt / s.1058