Strüktürel Sistemler ve Strüktürel Malzemeler Açısından Analiz:

Amiens Katedrali'nin şahını (yapımı 1220-1270). 42 metre yükseldiği ve bol ışığıyla bu şahın, gotik mimarinin en ferah yapılarından birini oluşturur. Sivri kemerler sayesinde yapılan kaburgalı tonoz sistemi ve yapıyı dışardan destekleyen payanda kemerleri, katedralin göğe uzanan ince ve sivri görünümünün verilmesini sağlıyor. Gotik yeniliği olan sivri kemerler sayesinde, kemere binen yük aşağıya eşit olarak aktarılmış ve böylece yük azaltılmış. Çatıdan da payanda kemerleri ile destek sağlanmıştır.Katedralin ana kubbesi 34 metre yüksekliktedir. Batı cephesindeki kuleler 69'ar metre yüksekliktedir. Notre Dame de Paris dünyada ana yapıdan ayrı payandaların kullanıldığı ilk binalardan biridir. Katedral’de kullanılan bileşik tonozlar da dikkat çekicidir.

Mekan Organizasyonunun Strüktürel Sistemle İlişkisi:

Gotik katedrallere girildiğinde, daha aydınlık bir ortam ve yukarı doğru çekilmiş hissi veren bir mekân oluşturulması amaçlanmıştır. Sivri kemerler sayesinde yapılan kaburgalı tonoz sistemi ve yapıyı dışardan destekleyen payanda bu görünümü oluşturmuştur. Yüksek kolonlar geçiş alanlarını betimlemek için kullanılmıştır.

Strüktür ile Mimari İfade Arasındaki İlişki:

Bina özgün tasarımında aslında payandalar yoktur. Ancak yapım başladıktan sonra gotik mimaride kullanılan ince duvarlar daha da yükseldikçe duvarlarda dışa doğru oluşan gerilimlerden dolayı çatlamalar başlamıştır. daha fazla bozulmayı engellemek için bu destekler düşünülmüştür. Uzun yıllar boyunca eleştirilmişler ve "birilerinin sökmeyi unuttuğu yapı iskeleleri" gibi durdukları söylenerek, katedrale "bitirilmemiş" bir hava verdikleri iddia edilmiştir.