(ar ferden fer'i, dişi. fer"iye). Esk. 1. Kökten olmayan, ayrıntı niteliği taşıyan, dallara, kollara ait olan. —2. ikinci derecede olan.
—Huk. Fer'i borç, asıl borca bağlı olan borç. (Örneğin kefilin borcu bu tür bir borçtur. Asıl borç herhangi bir nedenle sona erince kefillik de sona erer.) || Fer'i ceza, asıl cezanın etkinliğini kolaylaştırmak ya da suçlunun tekrar suç işlemesini önlemek amacıyla mahkemenin asıl cezayla birlikte kararlaştırdığı ek ceza. (Örneğin kamu hizmetlerinden yasaklanma, genel güvenlik gözetimi.) || Fer'i dava, tarafların mahkemeden asıl davayla birlikte buna ek olarak bir istemde bulunmaları. (Örneğin boşanmayla birlikte tazminat istenmesi.)
|| Fer'i fail —> FAİL.
|| Fer'i haklar, asıl hakkın kapsamını genişleten ya da bu hakları güvenceye alan yan haklar. (Örneğin asıl alacağa göre faiz, bir alacağın güvenceye alınmasını sağlayan kefalet ve rehin gibi.)
|| Fer'i müdahale - kaynak:2-cilt:7
|| Fer'i zilyetlik -