Feriale

a. (tat. tatil günü anlamındaki feria'nın çoğulu). Esk. Rom. Her türlü çalışmanın yasak olduğu gün.
—ANSİKL. Esk. Rom. Feria'lar tanrılara adanan günlerdi; bu günlerin hepsinde gösterişli şölenler yapma zorunluluğu yoktu. Çok gerekli durumlar dışında, dinle ilgisi olmayan işlerin bırakılması feria'ların en belirgin özelliğiydi. Özel bayramlar, yıldönümleri düzenlenirdi. Kurban adama bu günlerin başlıca töreniydi, işi bırakma uygulaması kısa sürede geçerliliğini yitirdi.
Albanus dağında Latin konfederasyonu tarafından jupiter Latiaris onuruna düzenlenen törenlere latin feria'ları denirdi. Bu konfederasyon iÖ. 338'de dağıldı, ama feria'lar Geç imparatorluğa değin sürdü, ilk iki gün halk eğlencelerine ayrılmıştı. Üçüncü gün, gösterişli bir törenden sonra Roma konsülü, Jupiter'e beyaz bir boğa kurban ederdi.
kaynak:2-cilt:7