Vitaminler: Enerji veren maddeler olmamasına rağmen, enerji veren maddelerin organizmaca kullanılmasını ve organizmanın hayatî diğer faaliyetlerini temin eden ara maddelerdir.
Bunların eksiklikleri değişik hastalık ve fonksiyon bozuklukları meydana getirir.
Örneğin: E vitamini eksikliği karaciğer yağlanmasına sebebiyet verir. Bu durumun ise, mutlak bir sağlam karaciğere ihtiyaç gösteren, bir uzun mesafe koşucusu için ne demek olduğunu izah etmeye lüzum yoktur.
Vitaminler insan organizmasınca yapılmayan maddelerdir. Organizmaca yapılma olanağı olmadığı için de, besin maddeleriyle günlük ihtiyaçların alınması gerektir.
Organizmanın günlük ihtiyacı olan miktarın ötesinde vitamin alınmasıyle herhangi bir güç verimi yüksekliği şimdiye kadar hiçbir araştırıcı tarafından ortaya konamamıştır. Hatta bazen organizmanın ihtiyacı olan miktardan fazla alınan vitaminler organizma için tehlikeli bile olabilir.
Örneğin: Vitamin A, D. Bu sebeple sadece günlük ihtiyaç kadar vitamin almak her yönden faydalıdır.

Vitaminler organizmaya besin yoluyla iki türlü alınırlar. Almış şekilleri:
a. Provitamin veya ön vitamin şeklinde alınıp organizmadaki değişik kimyasal oluşumlara uğrayarak esas vitamin şekline dönüştürülecek şekilde.
b. Esas vitamin şeklinde alınarak organizmaca doğrudan doğruya kullanılacak şekilde.
Vitaminleri kimyasal özellikleri bakımından ikiye ayırabiliriz:
a. Yağda eriyenler A, D, E ve K.
b, Suda eriyenler B, C ve P olarak sınıflandırılır, a.
Yağda eriyen vitaminlerden : AXEROPHTHOL veya vitamin A: Büyüme ve organik