Çin halk cumhuriyeti | Kamboçya, Kampuçya Halk Cumhuriyeti, Tarihi,coğrafi yapısı,Ekonomisi, Halkın yaşayışı | İran İslam Cumhuriyeti Tarihi,Kentler ve Halk,Tarım ve Sanayi,Beyaz devrim | Benin-benin halk cumhuriyeti | Osmanlı Cumhuriyeti mi yoksa Muz Cumhuriyeti mi? |

Çin Komünist Partisi, daha kesin zafere ulaşmadan, 1949 Eylülünde bir danışma konferansı topladı; ez konferans sonunda, "Çin ulusunuz, ortak programı" ve kamu güçleriniz oluşturulması konusunda bir yasJ açıklandı. Söz konusu yasa 20 Eyizz 1954'te, Anayasa'nın hazırlanımasıyla yürürlükten kaldırıldıysa m gerçekte, devlet örgütü yalnızca görünüşte vardı; ulusun yaşamına yön veren, her türlü girişimi üstlenen organ, komünist partisiydi. Partinin rolü 1956'da Pekin'de toplanan VIII. Kongre'de şöyle belirlenmişti: ""Yönetici organları ve kitle örgütlerini kendi birimleri içinde yönetmek ve denetlemek". Merkez Komitesi, Mao'nun başkanlığında yirmi kadar üyeden oluşuyordu (bu üyelerin çoğu, Çın Boda, Çu En-lay, Lin Biao, Liu Şao-çı gibi, bağımsızlık savaşınm eski önderleriydi). 1966'da üçüncü beş yıllık plan uygulamasıyla birlikte, aşırı eğilimli maocuların onay ak oldukları "kültür devrimi" patlak verdi. Revizyonizmle suçlanan Liu Şao-çi ortadan kaldırıldı; marxçı öğreti uyarınca, devletin, sosyalist bile olsa bir yabancılaştıncı etmen, bir köstek olduğu ileri sürüldü: Orduya da, devlete de parti egemen olmalıydı; askerler de köylü ve işçi olmalıydılar. Ama "kızıl muhafızlar"m ve devrim komitelerinin eylemleri, çoğunlukla anarşiye dayanıyordu ve denetlenmeleri güçtü; devlet gücünün kesinlikle zayıflaması anlamına gelen "sürekli devrim" isteği, kötü sonuçlar doğurabilirdi. Kızıl muhafızların "devrim yapalım" sloganına, Çu En-lay "devrim yapalım ve üretimi artıralım" sloganıyla karşılık verdi. Bu olaylardan hemen sonra, Çin, yumuşama siyasetine doğru ilerledi. Lin Biao'nun "Çin iki cephede birden savaşabilir" savma karşı, Çu En-lay'ın merkezci çizgisi ağırlık kazandı. 1969'daki LX. Köngre'de kazandığı taktik zafere karşın, merkezci çizgi büyük ölçüde benimsenince. Lin Biao, Mao'yu öldürmeye kalkıştı; başaramayınca S.S.C.B'ne kaçmayı denedi ve 1971'de Moğolistan Halk Cumhuriyeti'nde bir uçak kazasında öldü (ölümü ancak bir yıl sonra doğrulandı). Merkezci görüşün uygulamaya konmasıyla Çin A.B.D'ne yaklaştı ve Batı dünyasına açıldı (1971'de Çin'in Birleşmiş Milletler Örgütü'ne alınması, 1972'de Nixon'ın Pekin'i ziyareti). Özellikle kültür alanında, kültür devriminin birçok kararından vazgeçildi. Çu En-lay (1976 'Ocağı) ile Mao'nun (1976 Eylülü) ölümlerinden sonra, siyasal bir dengeye ulaşılmak istendi ve yönetim Hua Guofeng'e bırakıldı. Hua Guofeng, ılımlılara olan desteğini artırdı; kendi girişimiyle, radikallerin başlıca sorumlularını ve "dörtlü çete" diye nitelenen önderlerini tutuklattırdı: Topluluğun akıl hocası olan, Mao'nun dördüncü eşi Çiang-Çing (Chiang-Ching); partinin başkan yardımcısı Vong Hung-vm (\Yong-Hung-wen);başbakanyardım-cısı ve ordu siyasal dairesi başkam Cang Çun-cao(Zhang Chunqiao);topluluğun ideologu, siyasal daire üyesi Ya o Vm-yuan (Yao Wen-yuan).

1977 Ağustosundaki XI. Parti Kong-resi'nde, partinin yeni ilkeleri (demokratik disiplin, düzen ve merkeziyetçilik) belirlendi. IV. Ulusal Halk Meclisi'nin IV. dönem toplantısından başlanarak (Ağustos 1977), kültür devrimi öncesindeki duruma dönüşün ilk belirtileri görüldü ve bir zamanlar eleştirilen kadrolar yeniden işbaşına getirilmeye başlandı. V. Ulusal Meclis (26 Şubat-5 Mart 1978), Hua Guofeng'e resmen parti başkanı, başbakan ve genelkurmay başkanı unvanlarını verdi.Deng Hsi-yaobing'se"başbakan yardımcılığı" göreviyle yetindi; ama iktisadi komisyonlardaki ya da bilim kesimindeki önemli etkisini sürdürdü. 1978' de 1975'teki kadar radikal yönelişli olmayan yeni anayasa, Deng'in çizresi'nde, partinin yeni ilkeleri (demokratik disiplin, düzen ve merkeziyetçilik) belirlendi. IV. Ulusal Halk Meclisi'nin IV. dönem toplantısından başlanarak (Ağustos 1977), kültür devrimi öncesindeki duruma dönüşün ilk belirtileri görüldü ve bir zamanlar eleştirilen kadrolar yeniden işbaşına getirilmeye başlandı. V. Ulusal Meclis (26 Şubat-5 Mart 1978), Hua Guofeng'e resmen parti başkanı, başbakan ve genelkurmay başkanı unvanlarını verdi.Deng Hsi-yaobing'se"başbakan yardımcılığı" göreviyle yetindi; ama iktisadi komisyonlardaki ya da bilim kesimindeki önemli etkisini sürdürdü. 1978' de 1975'teki kadar radikal yönelişli olmayan yeni anayasa, Deng'in çizgisini izleyen ılımlı Ye Cianying (Yeh Kien-ying) tarafından okundu. Aynı yıl XI. Kongre'nin III. toplantısında yeni iktisadi konular geliştirildi; geçmişin yanlışlıklarından alınacak dersler belirlendi. Resmî düzeydeki bu açılıştan sonra, kırsal kesimdeki stajlardan dönen eğitimli gençlerin ya da mahkemelerdeki davalarına yeniden bakılmasını isteyen köylülerin yaydığı bir halk hareketi gelişti ve çok geçmeden, rejime karşı toptan direniş havasına büründü. Muhalefet grupları bir istekler paketiyle ortaya çıktılarsa da, ele-başlarından biri 1979 Martında tutuklanıp, birkaç ay sonra yargılandı. Hükümet 1979 Kasımında çıkardığı bir kararnameyle, eleştiriler içeren afişlerin duvarlarına asılmasını geçici olarak yasakladı. 8 Eylül 1980'de Hua Guofeng'in yerine. Deng Hsiyaobing'in vakurlarından olan Zao Ziyang getirildi.


İlgili Konular

Çin-coğrafyası, tarihi, imparatorluk dönemi, çin edebiyatı, çin sanatı, eski çin
Çin Coğrafyası- Batı, uzak kuzey, kuzey çin, güney çin
Çin Tarihi- Eski Çin, İmparatorluk Dönemi Çin, Çinliler Sülalesi
Eski Çin-Yang Şao ve Lung Şan Cilalıtaş devri, Çou'lar Sülalesi, Şanglar, Fu-hsi
Çin İmparatorluk Dönemi
Çin'in Yakın Tarihi
Çin Halk Cumhuriyeti Dönemi
Çin'in Dışa Açılma Siyaseti
Çin Edebiyatı-edebiyat bilimi, şiir, roman, düz yazı, tiyatro, çağdaş edebiyat
Çin Sanatı-seramik, manzaralar, porselenler, resim ve hat
Çin Seramiği- Çinde Seramik Yapımı
Çin'de Manzara resimleri ve Porselen sanatı- çin porseleni
Çin Resim ve Hat Sanatı
Çing Sülalesi-Kang-Hsi ve Çien-Lung, gerileme dönemi, çing sülalesi uygarlığı, sanatı