Analog ve sayısal sistemler:
Her fiziksel nicelik, ölçülebilir, iletilebilir ve analog ya da sayısal biçimde gösterilebilir. Sözgelimi, zamanı analog ya da sayısal biçimde gösteren saatler yapılabilir. Analog biçim, ibrelerin bir kadran üstünde sürekli dönmeleridir; sayısal biçimdeyse zaman, bir dizi şayi halinde gösterilir.
Tıpkı saatlerdeki gibi, voltmetre ve termometrede de ibre ve kadran yerine sayısal ekranlar kullanılabilir.

Elektronik sistemlerde valflar (vakum tüpleri) ve TRANSİSTÖR'ler, analog sinyalleri olduğu gibi büyütürler. Başka bir deyişle, gelen sinyali olduğu gibi izlerler. Oysa sayısal sistemlerde bu aygıtlar, yalnızca açık-kapalı durumundaki şalterler gibi çalışırlar. Bir sinyal varsa, transistor, «açık» duruma gelir; sinyal bulunmadığı zamansa «kapalı» durumdadır. Transistörlerin ve ENTEGRE DEVRELER'in yapımıyla, sayısal sistemlerin, analog sistemlerden daha yalın ve güvenilir olduğu ortaya çıkmıştır.

VKM tekniği:
Bir analog sinyal (sözgelimi bir konuşmayı temsil eden bir gerilim) bir vuru kod modülatörü aracılığıyla sayısal biçime dönüştürülebilir. Bunu yapabilmek için, sinyalin düzenli aralıklarla gözlemlenmesi ya da örneklenmesi ve bu örnekleme noktalarındaki sinyal genliğinin, bir sayısal sinyale dönüştürülmesi gerekir. Bu sinyal genellikle, yüksekliğin bir dizi «açık» ya da «kapalı», «evet» ya da «hayır», «0» ya da «1» durumlarıyla temsil edildiği bir ikili sayıdır ve bir anahtar transistor tarafından 'kolayca işlemden geçirilebilir. İkili, sistem, sayıları göstermenin değişik bir yoludur. Ondalık sistemde on tane simge (0'dan 9!a) bulunmasına karşılık, ikili sistemde yalnızca iki simge (0 ve 1) kullanılır. Sayısal sistemlerde ikili sayılardan yararlanılmasının nedeni budur.
Örnekler ne kadar sık alınırsa, sinyal o kadar doğru olarak temsil edilebilir. Ama bu, sinyalin içindeki en yüksek değişme hızına bağlıdır. Sözgelimi, telefon sistemleri, üst frekans sınırı 4 000 Hz dolayında olan düşük nitelikli bir iletişim sağlar. Ama, bu düşük nitelikli sinyali aslına uygun biçimde iletebilmek için bile, 8 000 Hz hızında bir örnekleme gerekir.

Her örnek, bir analog-sayısal dönüştürücü (SAYILAŞTIRMA AYGITI) kullanılarak, ikili biçime dönüştürüldükten sonra, kaydedici denen bir aygıta gönderilir. İkili kod, buradan, alıcıya verilebilecek bir dizi vuru halinde çıkar. Alıcının içinde, bir başka kaydediciden ve bir sayısal-analog dönüştürücüden oluşan, bir demodülatör bulunur. Demodülatör, vuru kod modülatörünün yaptığı işlemin tamVKM'de, sinyal yüksekliğinin düzenli aralıklarla (örnekler) temsil edilmesi için ikili kod kullanılır, (üstte) İkili sistemde yalnızca 0 ve l'den yararlanılır. Tabloda birden ön beşe kadar sayıların ikili sistemdeki karşılıkları görülmektedir. Sinyal genliği belirli basamaklardaki sınıflara (ya da paketlere) ayrılır ve her basamağın kendi ikili sayısı bulunur. VKM kodlayıcısı, her örnekleme anında sinyalin hangi basamakta bulunduğunu belirler ve bu basamağın ikili kodunu iletir. VKM parazite karşı duyarsızdır; çünkü vurular temizlenerek, bindirilmiş parazit azaltılır ya da ortadan kaldırılır:
tersi bir işlem yapar. Vuru dizisi kaydediciye girer ve buradan, ikili sayı elde edilerek, sayısal-analog dönüştürücüyle gerilime dönüştürülür.
Bir VKM sinyalinin niteliğini belirleyen etmenler arasında, örnekleme hızınm yanı sıra, sinyal genliğinin sınıflandırmada katılacağı paketleme basamağı da vardır. Paketlere ayırma işlemi, düzgün dalga biçimlerini basamaklara dönüştürür. Telefon sinyalleri için 128 paketleme düzeyi yeterlidir, ama yüksek nitelik için daha Çok sayıda paketleme yapılır. 128 paketleme basamağı için, yedinci basamaktan bir ikili kod.gerekir (27=128). Kullanılan toplam basamak sayısı, olası sinyal değerlerinin bütününü kapsamalıdır.

Zaman bölümlemell mültipleks:
Bir tek kanaldan birkaç sinyal iletilmek istendiğinde, zaman bölümlemen mültipleks kullanılır. Tıpkı tek sinyal gibi bunlar da, her sinyalin ikili biçime dönüştürülmesiyle, ayrı ayrı kaydedicilere iletilir. Kaydediciler sırayla kayar ve birinci sinyalin birinci örneğinin ardından ikinci sinyalin birinci örneği, onun ardından üçüncü sinyalin birinci örneği, vb. gelir. Sonra, birinci sinyalin ikinci Örneğine dönülür ve onu ikinci sinyalin ikinci örneği, vb. izler. Her çevrimin başında bir zarflama sinyali (indeksleme vurusu) gönderilerek, aygıtın eşzamanlanması ve böylece çeşitli sinyallerin birbirinden ayrılması sağlanır.

Güçlendiriciler:
Sinyalin iletilmesi sırasında bir miktar ENERJİ yitimi olur. Lazer ışınları ve MİKRODALGA frekans dalga zarflan kullanan çok etkili yöntemlerden yararlanılması bile enerji yitimini önlemez. Geleneksel iletim kablosuysa, direnci nedeniyle büyük yitimlere yolaçar. Ayrıca, uzaklık arttıkça parazitler de artar.

Ama parazitli bir kanalda bile, artı sinyal hemen algılanabilir. İletim kablolarına yaklaşık bir kilometre aralıkla yerleştirilen güçlendiricilerde, algılanan her vuru, aynı şiddette bir başka vurunun üretilmesine neden olur. Böylece özgün sinyal, güçlendiricide kolayca yeniden üretilir.