Kalp yetersizliğinde kasılabilme yeteneğini
artırabilmek için geçerli olan temel farmakolojik
yöntem ortamda aktin-myosin sisteminin
kullanabileceği kalsiyumu arttırmaktadır
(1). Kardiyak glikozitler, β-adrenerjik reseptör
agonistleri ve fosfodiesteraz III inhibitörleri
pozitif inotropik etkilerini sırasıyla, sarkolemmal
Na-K adenozin trifosfataz aktiviseninin
inhibisyonu, adenilat siklaz-siklik adenozinmonofosfat
(cAMP) yolunun uyarılması ve cAMP
yıkılmının engellemesi ile gösterirler. Tümünde
ortak olan özellik membran depolarizasyonu
sonrası kontraktil aktivasyon için gerekli olan
miyoplazmik kalsiyum düzeyini arttırmalarıdır
(1).
Buna karşın yakın zamanda troponin C’nin
ortamda varolan kalsiyuma duyarlılığını arttırarak
etki eden, pimobendan ve sulmazol gibi
daha spesifik inotropik ajanlar geliştirilmiştir
(2,3). Bu grup ilaçların aynı zamanda fosfodiesteraz
III üstüne kısmen engelleyici etkileri
vardır ve diyastolde kalsiyum kontraktil cisim
den ayrılarak izovolemik relaksasyon sağlanır.
Bu etkileri ile kalsiyum duyarlılığını arttırcı
ilaçlar iskemik kalp hastalığına bağlı pompa
yetersizliğinin akut ve kronik tedavisinde
önemli rol oynayabilir (4). Bu grup içinde levosimendan
(OR-1259) son olarak geliştirilen
ilaçlardan biri olup henüz deneysel ve faz 1
klinik çalışmalaır süregelmektedir (5).
Levosimendanın global miyokardiyal iskemi
sonrası kardiyovasküler etkileri yeterince incelenmemiştir.
Bu deneysel çalışmada kardiyoplejik
arrest öncesi ve sonrası levosimendanın
doza bağımlı direkt kardiyak etkilerini, aynı
konsantrasyonlarda uygulanan amrinonla karşılaştırmalı
olarak belirlemeyi amaçladı.

Materyal ve Metod
Bu çalışmada her iki cinsten 500-800 gr ağırlığında
kobay kalpleri kullanıldı. Deneyle ilişkili
tüm ön hazırlıklar tamamlandıktan sonra
denekler sert bir çubukla kafaya vurulan darbe
ile öldürüldü. Eter, halotan gibi ilaçların kalbe
depresif etkileri bulunduğundan kullanılmasından
kaçınıldı. Göbekten boyuna kadar yapılan
kesi ile toraks açıldı. Henüz atmakta olan
kalp, aortada en az 2 mm’lik bir mesafe kalacak
şekilde çıkartıldı. Önceden hazırlanmış olup
buz içinde bekleyen +4° C’de, heparinlenmiş
Krebs-Henseleit solüsyonuna kondu. Bu sıvı
içinde aort etrafındaki dokular temizlenip preparasyon
tamamlandı ve ardından kalp Langendorff
sisteminde Krebs-Henseleit solüsyonuyla
(Na+137, K+ 4.5 Mg++ 1.2, Ca++ 2.5, Cl
134, HCO3-15.5, H2PO4-1.2 ve glikoz 11.5
mmol) perfüze edildi (6).
Çalışan kalpte mevcut enerji kaynakları tükenip
hızla doku hasarı gelişeceğinden kalbin eksize
edilmesinden Langendorff sisteminde retrograd
perfüzyon başlamasına kadar geçen süre 60
saniye altında tutuldu. Hazırlama süresi 60
saniye üstünde ise, bu denekler çalışma dışı
bırakıldı. Aortasından Langendorff kanülüne
bağlanıp kalp ipekle tespit edildi. Retrograd
Krebs-Henseleit solüsyonu ile perfüzyon devam
ederken ventrikül kasılmasının yazdırılması için
kalbin apeksinden 4/0, 13 mm iğneli atravmatik
ipek geçirildi. Sabit ısıda tutulabilmesi için
kalp, cidarları 37° C sabit ısıda tutalan bir cam
kabın içine konuldu. Apeksdeki ipek FTO3
izometrik transdüsere bağlandı ve kayıtlar bir
Grass poligrafla yapıldı. Kalplere bu esnada 5 g
gerim verildi.
Apeksin altına konan ölçülü kap ile koroner sıvı
toplandı. Bu sıvı deneyin tüm periyodlarında
aynı olarak toplanarak koroner akım hesaplandı.
Tüm deney süresince kontraksiyon amplitüdleri
ve EKG kaydedildi. Yirmi dakikalık stabilizasyon
döneminden sonra levosimendan veya
amrinon (her iki grup için n=6) 5’er dakika
süreyle artan konsantrasyonlarda 10-8, 10-7.5, 10-
7, 10-6.5, 10-6 M) uygulandı,
Ölçümler ilaç uygulamasının son dakikasında
yapıldı. Deney sonunda kalpler 120°C’de 6 saat
süreyle kurutuldu ve parametreler kuru kalp
ağırlığına endekslendi. Çalışmada kullanılan
tüm solüsyonlar deney sabahı taze olarak
hazırlandı. Levosimendan solüsyonlara deneyden
hemen önce karıştırıldı. Levosimendan
Orion Corporation, Orion – Farmos, Espoo,
Finlandiya tarafından hediye edildi. Çalışmada
elde edilen verilerin ortalaması ve standart
hatası hesaplandı. İstatistiksel incelemede tek
yönlü Anova kullanıldı, p<0.05 anlamlı kabul
edildi.

Bulgular
Kasılma: Her iki gruptaki kalplerin kasılma
güçleri amrinon veya levosimendan uygulanmasıyla
arttı. Levosimendan grubunda artışlar
daha fazla olsa da gruplar arasında kontrol ve
reperfüzyon dönemlerinde istatistiksel farklılık
saptanmadı (Şekil 1).
+dx/dmax: Kasılma gücünün zamana göre
değişimini gösteren bu kriterde levosimendan
grubu amrinona göre daha güçlü değişimler
gösterdi, reperfüzyon döneminde bu değişimler
istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0.004) (Şekil
2).
-dx/dtmin: Gevşemenin zamana göre değişimni
gösteren bu kriterde levosimendan grubu amrinona
göre daha güçlü değişimler gösterdi, hem
kontrol (p=0.011) hem de reperfozyon (p<0.001
dönemlerinde bu değişimler istatistiksel olarak
anlamlıydı (Şekil 3).
Kalp hızı: Deney boyunca kalp hızı artan
dozlarda sadece levosimendanda kontrol döneminde
artış gösterdi, ancak bu değer istatistiksel
olarak anlamlı değildi (p>0.05) (Şekil 4).
Koroner akım: Uygulanan dozlarda kontrol
veya reperfüzyon dönemlerinde herhangi bir
değişim saptanmadı (p>0.0.5) (Şekil 5).

Tartışma
Fosfodiesteraz III inhibitörleri pozitif inotropik
ve vazodilatör etkileri ile postoperatif düşük
kalp debisi sendromunda kullanım alanı bulmuşlardır
(7,8). Klinik ve deneysel çalışmalarda
diğer inotropik ajanlardan farklı olarak antiiskemik
özelliklerinin olduğu gösterilmiş ve
özellikle kalp cerrahisi sonrası düşük kalp
debisi sendromunda kullanımı önerilmiştir
(8,9). Myofilamanların kalsiyuma duyarlılığını
artırarak pozitif inotropik etki sağlanması ise
yeni bir farmakoloik yaklaşımdır ve saf
fosfodiesteraz inhibitörlerinden farklı olarak
miyokard oksijen kullanımını arttırmadıkları
bildirilmektedir(10).
Hipoksik veya iskemik miyokardiyumda oluşan
intrasellüler asidoz ve troponin I’in cAMP’ye
bağlı fosforilizasyon artışı nedeniyle ortamda
varolan kalsiyum miyofibriller tarafından yeterince
kullanılamaz. Çeşitli inotropik ajanlarda
bu kalsiyum düzeyinin arttırılması ise kontraktilite
artışında çok kalsiyum yüklenmesi ve
doku hasarına yolaçabilir (11). Bu nedenle
teorik olarak miyokardiyal kontraktil yapının
kalsiyuma duyarlılığının arttırılması ideal bir
terapötik yaklaşım gibi görünmektedir. Levosimendanın
kalsiyum içe akım artışına yol
açmadan kontraktil proteinlerin kalsiyuma
duyarlılığını arttırarak etki gösterdiği kanıtlanmıştır
(12).
Rump ve ark. saf fosfodiesteraz inhibitörü
amrinon ve milrinone ile bu etkiye ek olarak
kalsiyuma duyarlılığı arttırıcı özelliği olan
levosimendanın fonksiyonel ve antiiskemik
özelliklerini izole tavşan kalplerinde araştırmışlardır
(13). Bu çalışmada sirkumfleks koroner
arterin posterolateral dalı bağlanarak akut
miyokardiyal iskemi oluşturulmuş ve epikardiyal
NADH-floresan fotoğraf tekniği iskemi
ile düzeyi ölçülmüştür. Koroner oklüzyonda 30
dk sonra milrinon veya levosimendan uygulanarak
değerler kontrol grubu ile karşılaştırılmıştır.
Kontrol grubunda miyokardiyal
iskemi düzeyi değişmemesine karşın milrinon
ve levosimendan epikardiyal NADH-floresans
alanını belirgin ölçüde azaltmışlardır. Miyokard
iskemisini azaltmada milrinon ve levosimendan
arasından arasında ise fark bulunmamıştır.
Müller ve ark. Domuz yavrularında yaptıkları
bir çalışmada 10 gün oral levosimendan
uygulaması sonrasında ön inen koroner arteri
bağlayarak iskemi oluşturmuşlar ve ardından IV
levosimendan vermişlerdir (14). Radyoaktif
mikrosferler ile yaptıkları incelemede levosimendanın
iskemik ve noniskemik zona kan
akımını plaseboya oranla belirgin olarak
arttırdığını göstermişlerdir. Siklik GMP benzeri
etki ile levosimendanın sol ventrikül kan akımını
arttırdığını ve aynı zamanda aritmojenik
etkisinin olmadığını göstermişlerdir.
Levosimendanın global iskemi sonrası etkileri
henüz araştırılmamıştır. Bu çalışmada 5 dk St.
Thomas Hastanesi Kardiyoplejik solüsyonu ile
kalp durdurulmuş ve 30 dk normotermik global
miyokard iskemisi oluşturulmuştur. Ardından
kalpler, Krebs-Henseleit solüsyonuyla 10 dk
süreyle perfüze edildikten sonra levosimendan
ve amrinon için doz-cevap eğrileri çıkartılmıştır.
Deneylerde sol ventrikül fonksiyon
parametreleri olarak kontraktilite, +dx/dtmax, -
dx/dtmin, kalp atım hızı ve koroner sinüs akımı
ölçülmüştür. Ayrıca elektrogram izlenmesi ile
ilaçların aritmojenik etkileri araştırılmıştır.
Levosimendan ve amrinonun tüm kullanılan
konsantrasyonlarda koroner akım, kalp atım
hızı ve elektrogramda herhangi bir değişikliğe
yol açmadığı görülmüştür.
Levosimendan grubunda iskemi öncesi doz
cevap eğrisinde yüksek konsantrasyonlarda kalbin
atım hızında bir artış görülse de bu durum
istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır.
Reperfüzyon döneminde her iki grupta da
kasılma değerleri preiskemik değerlerden daha
kötü bulunmuştur. Ancak levosimendan daha
yüksek +dx/dtmax değerlerine ulaşmıştır ve fark
istatistiksel olarak anlamlıdır (p=0.004).
kasılma değerleri levosimendan grubunda daha
yüksek olmasına karşın fark istatistiksel olarak
anlamlı düzeye ulaşmamıştır (p=0.359). Bu
bulgularla levosimendanın amrinondan daha iyi
inotropik bir ajan olduğu düşünülmektedir.

Bulgularımız arasında bizce en önemlisi
levosimendan grubunda gevşemenin (dx/-
dtmin)’de artmış olduğunun bulunmasıdır. Amrinon
ve milrinon diyastolde relaksasyonu geciktirirler
ve bu yan etki fosfodiesteraz III inhibitörlerinin
uzun süreli kullanımını kısıtlar (15).
Ancak levosimendanın direkt intrasellüler
mekanizmalarla pozitif lusidotropik (relaxation)
etkisi gösterilmiştir. Bu etkinin mekanizmaları
arasında protein kinaz ile indüklenen troponin
C’den Ca++ ayrılmasının hızlandırılması ve
troponin I yoluyla sarkoplazmik retiküler Ca++-
ATP fonksiyonunun arttırılması öne sürülmüştür
(15). Bulgularımız da bu bilgileri destekler
niteliktedir.
Gönüllü insanlar (16) ve akut kalp yetersizlikli
hastalarda (17) yapılan ön klinik çalışmalarda
levosimendanın pozitif inotropik ve
vazodilatatör etkileri görülmüş ve tekapötik
dozlarda yan etki gözlenmemiştir. Halihazırda
ilacın fosfodiesteraz III inhibitörleri ve
dobutamin ile karşılaştırmalı klinik ön
çalışmaları süregelmektedir. Kanımızca
levosimendan kalp cerrahisi sonrasında görülen
pompa yetersizliğinde kalsiyum birikimine yol
açmadan sağladığı pozitif inotropik ve
vazodilatatör etkileri ile geniş kullanım alanı
bulacaktır.

Şekiiler ve KaynakPDF