Nüve Forum

Nüve Forum > akademik > İletişim Fakültesi > Radyo Televizyon Sinema > Televizyon Haberciliğinde Küresel Format ve Haberciliğe Etkileri

Radyo Televizyon Sinema hakkinda Televizyon Haberciliğinde Küresel Format ve Haberciliğe Etkileri ile ilgili bilgiler


Televizyonlar ABD'de özel girişim eliyle kurulup işletilmiş, Türkiye'nin de içinde bulunduğu pek çok ülkede ise uzun yıllar kamu yayıncılığı egemen olmuştur. 1980'lerden itibaren ABD tarzı özel televizyonculuk tüm dünyada yaygınlaşmıştır.

Radyo Televizyon Sinema Radyo Televizyon Sinema Bölümü 1965 yılından bu yana görsel işitsel medyaya nitelikli mezunlar kazandırmanın ötesinde, Türkiye’deki medya çalışmaları alanına öncülük etmektedir.

Cevapla

 

LinkBack Seçenekler Stil
  #1  
Alt 09.10.08, 19:17
Çılgın
 
Üyelik tarihi: Jul 2008
İletiler: 833
MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.
Standart Televizyon Haberciliğinde Küresel Format ve Haberciliğe Etkileri

Televizyonlar ABD'de özel girişim eliyle kurulup işletilmiş, Türkiye'nin de içinde bulunduğu pek çok ülkede ise uzun yıllar kamu yayıncılığı egemen olmuştur. 1980'lerden itibaren ABD tarzı özel televizyonculuk tüm dünyada yaygınlaşmıştır. Bu dönüşümün sonucunda ABD'de ortaya çıkmış ve gelişmiş olan televizyon haberciliği formatları küresel format olarak benimsenmiştir. Kamu televizyonuna özgü habercilikten pek çok yönüyle farklı olan bu yeni habercilik formatının kendi içinde de iki ana eğilime sahip olduğu söylenebilir. Birincisi, yüksek izlenme oranı hedefle­yen ticari televizyonlara özgü eğlence ağırlıklı "infotainment" olarak adlandırılan televizyon ha-berciliği anlayışıdır. İkinci anlayış ise yine ABD'de CNN kanalının kurulmasıyla başlamış olan haber televizyonculuğudur. Her iki yaklaşım da günümüzde küresel habercilik formatına dönüş-müştür.
Haber televizyonlarının artışı, ticari televizyonları tamamen infotainment türü haberciliğe yönelt-miştir. Televizyonun bir eğlence aracı olması, yüzeysel habercilik yapması gibi eleştiriler genel­likle kitlesel televizyon kanallarının habercilik anlayışına yöneliktir. Bu eleştiriler haber televiz­yonları söz konusu olduğunda yetersiz kalmaktadır.
Bu çalışma, televizyon haberciliğindeki iki temel yaklaşımın, haberin niteliğine etkilerini araştır-malar ve literatür çerçevesinde tartışmayı amaçlamaktadır. Televizyon haberciliğiyle ilgili eleşti-rilerde haber televizyonlarının farklı formatının göz önünde bulundurulması gerekmektedir. Ciddi ve hızlı habercilik yapan, önemli ve anlamlı konuları ayrıntılı olarak işleyen haber televizyonları, televizyonun temel küresel haber medyası olarak kendini kanıtlamasını sağlamıştır.
THE GLOBAL TELEVISION NEWS FORMAT AND IT'S EFFECTS ON NEWSMAKING
ABSTRACT
While television channels in the USA have been established and operated by private enterprise, in the majority group of countries -where Turkey too belonged - public television service dominated television broadcasting. From the 1980'ies on, American style private owned television broad-casting has became widespread throughout the world. As a consequence of this transition, televi-sion news formats developed in the USA have been adopted as the global news format. The emerging news format was obviously different in many aspects from the public television news approach, but it can be stated that it too beared two main tendencies in itself. The first orientation is the entertainment weighted "infotainment" approach peculiar to commercial television broad-casters aiming high ratings. The second orientation is the news television approach started after the establishment of the CNN news network in the USA. Both orientations today turned into the global news format.
The increase in the number of news television channels directed the commercial television broad-casters towards completely infotainment type news making. Criticism towards television that it is a means of solely entertainment and that it has a superficial news approach is actually made in view of the news approach of mass broadcasting television channels. in the case of the news television broadcasters, this criticism may not be appropriate.
This study aims to discuss the effects of these two main news approaches on the news quality in television news in the light of the review of past research made in the fıeld. JVhile criticising televi­sion news, the different format of the news televisions must be taken into consideration. News televisions doing serious and fast joumalism, covering important and meaningful issues in detail, have enabled television to prove himself as the main global news media.

Alıntı ile Cevapla
  #2  
Alt 09.10.08, 19:20
Çılgın
 
Üyelik tarihi: Jul 2008
İletiler: 833
MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.
Standart Televizyon Haberciliğinde Küresel Format ve Haberciliğe Etkileri

GİRİŞ
ABD, televizyon yayınlarının başladığı ve ilk televizyon kanallarının kurulduğu ülkedir. İngiltere, Almanya ve Fransa***8217;da İkinci Dünya Savaşı öncesi başlayan televizyon yayınları, savaş nedeniyle kesintiye uğramış ve diğer Avrupa ülkeleriyle birlikte 1950***8217;lerden sonra yaygınlaşmıştır. Televizyonda haber bülteni yayını da 1948***8217;de CBS televizyonu tarafından ABD***8217;de başlatılmış, ardından NBC ve ABC kanalları da haber yayınına geçmişlerdir. Bu yeni medyanın haber için kullanımı Avrupa***8217;da da 1950***8217;lerden sonra söz konusu olmuştur.
ABD***8217;deki televizyon kanalları, ülkedeki eko­nomik sistemin gereği olarak özel girişim tara­fından kurulup işletilirken, Türkiye***8217;nin de örnek aldığı Avrupa ülkelerinde kamu yayıncı-lığı benimsenmiştir. Sistemdeki bu temel fark-lılık, haber bültenlerinin yapısına da yansımış-tır. ABD***8217;de doğan ve gelişen televizyonculuk sisteminde, haber bültenlerinin de diğer prog­ramlar gibi reklam alması, sponsor bulması amaçlanmış ve bu nedenle bültenlerin yüksek izlenme oranı elde etmesi istenmiştir. Avru-pa***8217;daki kamu yayıncılığı anlayışında ise tele­vizyon haberi kamusal bir hizmet olarak ta­nımlanmıştır. Bu sistemde haberlere, ilerleme ve kalkınma yolunda didaktik bir işlev yük-lenmiştir.
İki sistem arasındaki temel fark, diğer televiz­yon türlerinde de kendini göstermekle birlikte haber söz konusu olduğunda çok daha derin ayrışmalar doğurmuştur. ABD tarzı ticari tele­vizyon haberciliğinde bültenlerin konu seçimi, kurgulanışı, sunumu, dekoru gibi pek çok özel­lik yüksek izlenme oranı elde etme amacına göre düzenlenmiştir. Bunun sonucunda izleyi­cinin talep ettiği, hoşlandığı, kolay izlenir, ilginç konulardan oluşan, yıldızlar tarafından sunulan, olaya dayalı, görsel yönü ve gösteri ağırlığı öne çıkan bir habercilik tarzı gelişmiştir. Kamu yayıncılığında ise haber bültenleri kamusal önemi olan konuların ele alındığı, kamuyu bilgilendirmeyi ve kimi zaman yön­lendirmeyi amaçlayan bir içeriğe ve buna uy­gun sunum tarzına göre şekillendirilmiştir.
1980***8217;lere gelindiğinde Batı Avrupa***8217;da kamu yayıncılığı sistemi sorgulanmaya başlanmıştır. Bu gelişmede elektronik yayıncılık alanıyla ilgili yeniden düzenleme eğiliminin yanında, kablolu televizyon ve uydu yayıncılığı tekniği­nin ortaya çıkması etken olmuştur. Uydu ya­yıncılığı kamusal kaynak olarak nitelenen fre­kansların sanıldığı kadar kısıtlı olmadığını göstermiş ve sınırları kaldırarak izleyicilerin sınır ötesi televizyon yayınlarıyla tanışmalarını mümkün kılmıştır. Türkiye***8217;nin de dahil olduğu pek çok Avrupa ülkesinde 1980***8217;den 1990***8217;a kadar olan süreçte kamu yayıncılığı tekeli çe-şitli yöntemlerle kırılmıştır. Bu dönemde, uydu ve kablo teknolojisini kullanan ticari nitelikli özel televizyonlar hızla yaygınlaşmış, yayıncı-lığın amacı ve içeriği kökten değişmiştir. Tele­vizyon haberleri de diğer program türleri gibi yüksek izlenme oranı hedefine göre yeniden formatlanmıştır. Yeni format oluşturulurken 1950***8217;lerden itibaren uygulanan ABD tarzı temel alınmıştır. Özel televizyon haberciliği alanında ABD***8217;de oluşan birikim ve on yıllar boyunca elde edilen deneyimler kısa zamanda diğer ülkelerdeki televizyon haberlerinin ve haber programlarının Amerikan tarzının kopya-sına dönüşmesine yol açmıştır. Bu format gü­nümüzde dünyanın diğer ülkelerinde de yay-gınlaşmış ve ticari televizyonculuğun temel haber formatı haline gelmiştir.
Diğer yandan, 1980***8217;lerde yine uydu teknoloji­lerine dayanarak ikinci bir televizyon haberci-liği formatı gelişmiştir. ABD***8217;de CNN***8217;in sü­rekli haber yayınlamak üzere başlattığı yeni televizyonculuk tarzı kısa zamanda izleyiciler tarafından benimsenmiştir. Dünyanın her köşe­sinden haber toplamayı ve bu haberleri dünyanın tümüne yayınlamayı ilke edinen CNN, yalnızca haber yayını yapan bir televizyonun da izlenebileceğini ve ticari ortamda var olabi-leceğini göstermiştir. Haber televizyonculuğu olarak adlandırılan bu format da önce Avrupa ülkelerinde ardından da dünyanın pek çok bölgesinde yaygınlaşmış, CNN***8217;in benzerleri ve rakipleri olan yeni ulusal ya da uluslar arası haber televizyonları kurulmuştur.
Günümüzde etkinliğini giderek kaybeden ka­musal yayın haberciliği bir yana bırakılırsa, küresel anlamda egemen olan iki temel televiz­yon haber formatından söz edilebilir. Her ikisi de ABD kökenli olan tarzların ilki kitlesel ticari televizyonculuğa özgü gösteri ağırlıklı televizyon haberciliği, ikincisi ise sürekli haber yayınlama ilkesine göre kurulan haber televiz-yonculuğudur.
Bu çalışma, aynı medyayı kullanarak yapılan iki ayrı televizyon haberciliği arasındaki yakla-şım farklarını ve bu farkların haberciliğe etki­lerini tartışmayı amaçlamaktadır. Temel varsa­yım iki televizyon haberciliği formatının derin farklar taşıdığı ve ticari televizyon haberciliği­nin, haberin niteliğini olumsuz etkilediği, haber televizyonculuğu formatının ise televizyonun haber medyası olarak kullanımına ilişkin daha tutarlı ve doğru örnek olduğu yönündedir. Konu, televizyon haberciliğine ilişkin kuramsal çalışmalardan ve uygulamalı araştırmalardan yararlanılarak irdelenmiştir.
Çalışmada ***8220;ticari televizyon haberciliği ve haberciliğe etkileri***8221; ile ***8220;haber televizyonculu-ğu ve haberciliğe etkileri***8221; konusu iki ana baş-lık altında ele alınmış, bu temel formatların farkları üzerinde durulmuş ve bir enformasyon biçimi olarak habere olumlu-olumsuz etkileri ortaya konmaya çalışılmıştır.

Alıntı ile Cevapla
  #3  
Alt 09.10.08, 19:22
Çılgın
 
Üyelik tarihi: Jul 2008
İletiler: 833
MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.
Standart Televizyon Haberciliğinde Küresel Format ve Haberciliğe Etkileri

1. TİCARİ TELEVİZYON HABERCİLİĞİ VE HABERCİLİĞE ETKİLERİ
Televizyon haberciliğine ilişkin akademik çalışmaların pek çoğu eleştirel bir bakış açısı taşımaktadır. Televizyon haberinin olumsuz yönlerine ilişkin görüşler genellikle ticari tele­vizyon haberciliğinin, habercilik normlarında oluşturduğu aşınmalarla ilgilidir. İnsanların giderek artan bir bölümü, temel haber medyası olarak ticari televizyonları kullanmaktadır.
Kolay ulaşılan, ekonomik, heyecan verici, eğlenceli bir yapıda olduğu için ortalama in­sanlara çekici gelen ticari televizyon habercili-ği, gerçek enformasyonun gözden kaçırılması-na yol açmaktadır. Televizyonun temel haber medyası haline gelmesiyle birlikte, habercilik normlarında da televizyonlarca dayatılan ku­rallar egemen olmaya başlamıştır. Televizyon haberciliğinin getirdiği kolay anlaşılan, hızlı ve eğlendirici habercilik tarzı gazetelerin haberci-liğine de yansımaktadır (Kaya 2001: 203, Ramonet 2000: 29-163, Bourdieu 1997: 56).
Ticari televizyon haberciliği formatının temel özelliklerinin tek tek ele alınması, habercilik normlarında ve haberin toplumsal işlevlerinde oluşturduğu değişikliğin ortaya konması bakı-mından önemlidir.
Ticari televizyonculuk, yüksek izlenme oranı elde etmek ve buna bağlı olarak daha fazla reklam geliri sağlamak amacına göre çalışır. Tüm programlar bu temel amaca göre üretilir, seçilir ve sunulur. Haber bülteni de yüksek izlenme oranı elde etmek zorunda olan bir program türüdür. Bu televizyon sisteminin ABD***8217;deki ilk döneminde dahi haberin kâr elde etmesi beklenmiş, haber bültenleri için spon­sorluk anlaşmaları yapılmıştır. Matelski (1996: 31), NBC***8217;nin haber yayınlamaya başladığı ilk yıllarda Camel sigarasıyla sponsorluk anlaşma­sı yaptığı için haberlerde puro içen kişilerin görüntüsünü yayınlamadığını belirtmektedir. Ticari televizyonculukta, yüksek izlenme oranı elde etmek ve dolayısıyla reklam verenlerin ilgisini çekmek için bültenin içeriğinden sunu­muna kadar pek çok yönüne müdahale edil­mektedir. Haber kamusal bir hizmet olarak görülmemekte, ticari mala dönüşmekte, haber izleyicisinin reklamcılara pazarlanması amaç-lanmaktadır (Postman ve Powers 1992: 14, Ramonet 2000: 69, Hackett 1999: 62). Diğer yandan haber bültenleri, sürükleyici programlar olarak kabul edilir. Prime-time kuşağının ba­şında yayınlanan bir haber bülteninin yüksek izlenme oranı yakalaması, ardından gelecek programların daha fazla izlenmesini sağla-maktadır. Ayrıca, haber bültenlerinin izleyici kitlesi, diğer televizyon programlarının izleyi­cilerine oranla daha nitelikli bir kitledir. Bu kitle reklam verenler açısından ulaşılması arzu edilen bir tüketici grubunu oluşturur.
Televizyon Haberciliğinde Küresel Format ve Haberciliğe Etkileri... (36-44)
Televizyon yayıncılığı kâr elde etmesi gereken herhangi bir ticari girişim olarak kabul edildiği için liberal ekonominin kuralları haber bülten­leri için de işlemektedir. Büyük yatırımlarla kurulan televizyon kanalları, yüksek maliyet­lerle hazırladıkları tüm programlardan ve dola­yısıyla haber bültenlerinden yatırımlarının karşılığını almayı doğal karşılamaktadırlar. Bu yaklaşım, bültenlerin içeriğinin ve biçiminin izleyicinin ve reklam verenlerin isteği doğrul-tusunda hazırlanmasına yol açmaktadır. Herman ve Chomsky***8217;nin (1999) Amerikan medyasından yola çıkarak geliştirdiği Propa­ganda Modeli, küreselleşme süreciyle birlikte ticari televizyonculuğun yaygınlaştığı tüm ülkelerdeki işleyişi açıklar duruma gelmiştir. Yatırımcı, kurduğu kâr amaçlı endüstriden yüksek reklam geliri beklemekte, reklam veren ise bunun karşılığında tüketiciye en yüksek oranda ulaşan ve aynı zamanda kendisini ve ait olduğu egemen grubu rahatsız etmeyecek içe­riğe sahip olan programlar istemektedir. Haber söz konusu olduğunda, bu ilişkinin iki yönlü olumsuz etkisi bulunmaktadır. Bülten içerikle­rinin izleyicinin istekleri doğrultusunda hazır-lanması, hoşa giden ancak önemli olmayan pek çok konunun haber olarak verilmesi, buna karşılık bilinmesi gereken ama izleyicinin sıkıcı bulduğu önemli enformasyonun göz ardı edilmesi sonucunu doğurmaktadır. Reklam verenlerin içeriğe doğrudan ya da dolaylı mü­dahalesi ise haber bültenlerinin ekonomik ve siyasal anlamda egemen güçlerin kitleler üze­rindeki kontrolünü kolayca sağlamaları sonu­cuna yol açmaktadır. Bu işleyiş, habere atfedi­len bilgilendirme, toplumsal tehlikelerden haberdar olma ve bu gelişmelere karşı önlem geliştirme gibi işlevlerin ortadan kalkması anlamına gelmektedir.
Yüksek kâr getirecek içeriğin sağlanması ko­nusunda Amerikan ticari televizyonculuğunun geliştirdiği en önemli formül eğlenceli yayın-cılık yapmaktır. Televizyon icat edildiği dö­nemden itibaren eğlence aracı olarak algılan-mıştır. Ticari televizyon yayınında içeriğin büyük bölümü bu gerçeğe göre düzenlenir. Gösteriler, sinema filmleri, televizyon dizileri, yarışmalar gibi televizyon programları, insanla­rın dinlenme zamanlarında tükettikleri oyalayı-cı ve genellikle eğlenceli türlerdir. Ticari tele­vizyonculukta haber bültenlerinin de eğlenceli içeriğe sahip olduğunda daha fazla izlendiği öteden beri bilinmektedir. Bu nedenle öncelikle haber bültenleri için eğlenceli konular seçil­mekte, verilmesi gereken diğer konular ise eğlenceli hale getirilmektedir. Postman (1994: 100), televizyonun bir araç olarak eğlenceyi her türlü söylemin üst ideolojisi haline getirdi-ğini savunmakta, sadece haberlerin değil, ka­musal olaylara ilişkin tüm konuların eğlence çerçevesinden bakılarak verildiğini belirtmek­tedir. Amerikan tarzı haberciliğin öteden beri eğlenceli öyküler anlatmaya dayandığı bilin­mektedir (Curran 1997: 171). Bu tarzın küresel bir formata dönüşmesiyle birlikte, Avrupa ülkelerinde ve Türkiye***8217;de de ticari televizyon­ların haber bültenlerindeki en önemli öğe eğ-lence olmuştur. Bu yaklaşım, haberde magazinel konuların ağırlık kazanmasına, ö­nemli ama sıkıcı konulardan uzak durulmasına yol açmıştır. Sözgelimi Türkiye***8217;deki ticari televizyonlarda magazin haberlerinin oranının yüzde 40***8217;lara ulaştığı saptanmıştır (Ergül 2000: 187). Bu televizyonlarda magazinel nitelik taşıyan ***8220;seçkin kişilerle bağlantılı***8221; olayların en önemli haber değerlerinden biri olduğu yapılan bir içerik analizinde de ortaya çıkmıştır (Şeker 2003: 115). Magazinel konula­rın ağırlığı yanında, ekonomi, politika gibi önemli konulardaki haberlerin de magazinleşti-rilerek verilmesi yöntemi Türkiye***8217;deki özel televizyon haberciliğinin ayırt edici özelliği haline gelmiştir (Öztürk 1996: 1097). Haber bültenlerini daha eğlenceli hale getirmek için haber niteliği taşımayan kamera şakası, çekim hatası, amatör kayıtlar gibi eğlenceli görüntüle­rin kullanımı da söz konusudur. Doruk nokta-sına bir dönem SHOW TV***8217;de ulaşan bu haber­cilik tarzında haber niteliği taşımayan eğlenceli görüntülerin oranının yüzde 4***8217;lere vardığı saptanmıştır (Şeker 2003: 124).
Amerikan tarzı ticari televizyonculukta haber konularının önemli bir bölümünü de insan öyküleri oluşturmaktadır. Haber konuları seçi­lirken aktörü insan olan olaylar tercih edil­mekte, soyut konulara girilmemekte ya da bu tür konular da insanlarla bağlantılı hale getirile­rek aktarılmaktadır. Iyengar (1997: 244) Ame­rikan televizyonlarında olaya dayalı haberlerin tercih edilmesini görüntülerinin bulunmasına bağlamaktadır. Konuya dayalı haberler genel­likle kamusal olaylara ilişkin soyut haberlerdir ve ***8220;konuşan kafalara***8221; yer vermek zorundadır. Oysa ticari televizyonların izleyicilerinin konuşan kafalar yerine hareketli görüntülerden hoş-landıkları bilinen bir gerçektir.
Hareketli görüntü sunma isteği yanında, olaya dayalı haberler ortalama izleyicinin algılayabi-leceği, duygulara yönelik konulardan oluşur. Televizyonun hedef kitlesinin tüm toplum oluşu, haberlerde yüzeysel bir bakış açısını zorunlu kılar. Borduieu (1997: 22), gelgeç olaylar olarak adlandırdığı kan, cinsellik, dram ve suç konularındaki haberlerin ticari televiz-yonlarca tercih edilmesini, bu olayların herkes için geçerli, kimseyi şaşırtmayan, tercih içer­meyen, hiçbir önemli şeye dokunmayan bir kipte olmalarına bağlamaktadır. Borduieu***8217;ya (1997: 50) göre yaygın bir kitleye ulaşmak isteyen tüm yayın organlarının kimseyi şoka uğratmayan, problem yaratmayan ya da yalnız-ca önemsiz problemler yaratan bir çizgi belir­lemeleri kaçınılmazdır. Televizyon tam olarak bu nedenle, tüm toplumu hedef kitle olarak gördüğü için önemsiz olayları işlemek zorun-dadır. Tuchman***8217;ın (1978: 47) soft news kate­gorisine soktuğu ilginç olaylar ticari televizyon haberciliğinde hard news olarak adlandırılan önemli ve anlamlı olayların yerini almış gö­rünmektedir. Bourdie***8217;nun (1997: 23) ifadesiyle televizyon haberi bilgilendirme işinin yapılma-sı için gösterilmesi gerekeni göstermemekte ya da anlamsızlaşacak bir şekilde göstermektedir. Bu da bilgiyi yalnızca televizyonlardan alan büyük kitlelerin yurttaşlık görevlerini yerine getirecek enformasyona sahip olamamaları sonucunu doğurur.
Olaylara yüzeysel yaklaşımın bir nedeni de sürenin sınırlılığıdır. Ticari televizyonlarda habere, 24 saatlik program akışında çok az bir zaman ayrılmıştır. Gün içerisinde çeşitli haber özetleri sunulsa da bu kanallardaki asıl haber bülteni, prime time kuşağının başında yayınla-nır. Habere ayrılan süre ticari televizyonculu-ğun doğup geliştiği ABD***8217;deki şebeke kanalla­rında 30 dakika ile sınırlanmıştır. Bu sürenin 8 dakikası da reklamlara ayrılmaktadır (Postman 2001: 64). Avrupa ülkelerinde ve Türkiye***8217;de ise akşam haber bültenlerinin süresi görece daha uzundur ve 60 dakikaya kadar çıkabil-mektedir. Ancak her durumda günün haber değeri taşıyan tüm gelişmelerini bu süreler içinde doyurucu ve yeterli bir şekilde aktarmak mümkün değildir. Bu nedenle bültenler önemli ve ilginç konulara yüzeysel bir dokunuştan öteye geçememektedir.
Bir saatlik bir haber bülteninde 20-30 civarında haber yayınlanmaktadır. Bu haberler aynı gün­demi aktarmak üzere çıkarılan bir gazetenin iki üç sayfasındaki haber sayısına eşittir. Diğer yandan televizyon haberlerinin metinleri de özet olarak yazıldığı için, iletilen enformas­yonda ayrıntı bulmak çoğunlukla söz konusu değildir. Ticari televizyon haberleri sadece başlıklardan ve spotlardan oluşan gazetelerin birinci sayfalarına benzetilebilir. Gazetelerde bu haberlerin ayrıntıları 10***8217;larca sayfa verilir­ken, televizyon sadece birinci sayfa hacminde haber iletmektedir. Diğer yandan izleyicinin televizyondan haber almaya ayırdığı süre, oku­yucunun gazete okumak için ayırdığı süreye oranla çok kısıtlıdır. Haberlerin kısa, başlıklar halinde ve özet olarak verilmesinin bir başka nedeni de budur (İnal 1996: 20)
Ticari televizyonlarda eğlenceli, yüzeysel ve sansasyona dayalı bir içeriğe sahip olan haber­ler aynı zamanda sunum tarzı bakımından da sorunlar taşımaktadır. Sunucunun kişisel özel­likleri, stüdyonun dekoru, kurgu tarzı, kullanı-lan ses ve görüntü efektleri, canlandırmalar gibi teknik ayrıntılar, iletilen haberin niteliğini etkilemektedir. Ticari televizyonculukta haber anchorman olarak adlandırılan yıldızlaşmış sunucular tarafından sunulur. Güven veren, sakin, konuya hakim bir ev sahibi rolündeki anchormanin bu özellikleri, gazeteciliğinden çok kişiliğiyle ilgilidir (Parsa 1993: 24). Ramonet (2000: 40), bu yöntemi Hollywood tarzı sunum olarak adlandırmaktadır. Sunucu, tıpkı bir film yıldızı gibi tanınmış bir kişidir. İzleyici, tanıdığı birinden haber aldığını düşü-nerek verilen enformasyonu sorgulamadan tüketmektedir. Anchormanler, televizyonculuk veya gazetecilik geçmişleriyle tanınan kişiler olabildiği gibi, gösteri sanatlarının herhangi bir dalında şöhret kazanmış da olabilmektedir. Hatta güzellik kraliçelerinin bile anchorman olarak görev yapması alışılmış bir durum hali­ne gelmiştir.
Diğer yandan televizyon haberinde kullanılan görüntü, ses ve kurgudan kaynaklanan önemli sorunlar bulunmaktadır. Haber, kurgunun ve dramaya ait özelliklerin az kullanıldığı televiz­yon türü olarak kabul edilir. Ancak pek çok haberde olaylar dramalardaki gibi sahnelen­mektedir (Esslin 1991: 16). Ticari televizyon­culuk formatı, izleyicinin haber dışındaki prog­ramlarda alıştığı ritmi haber bültenlerinde de vermek istemekte, bu nedenle kurmaca prog­ramlardaki sunum özellikleri haberlerde de kullanılmaktadır. Sunum özelliklerine ilişkin dönüşüm ABD***8217;de 1980***8217;lerden sonra meydana gelmiştir. Önce reality showlarda denenen ve ardından haber bültenlerine taşınan yeni su­num tarzı, olayları herkesin anlayabileceği basit öykülere dönüştürerek anlatma temeline dayanmaktadır. Sansasyonel, merak uyandırıcı, duygusal özellikler taşıyan anlatıma ek olarak görüntü ve ses üzerindeki oynamalar da haberi kurmaca bir öyküye dönüştürerek anlatmak için başvurulan yollardandır. Ellis (1999: 146), televizyon haberleri ile kurmaca televizyon türleri arasındaki benzerlikleri incelediği araş-tırmasında, iki tür arasında bir fark bulunmadı-ğı sonucuna ulaşmıştır. Hartley (1989: 115) ve Kaplan (1993: 75) da televizyonun gerçeğe dayalı programlarında tıpkı kurmaca ürünlerde olduğu gibi öykü anlatıldığını belirtmektedir. Televizyonun kurmaca olan diğer programla­rındaki öykü anlatma üslubu, görüntü, ses ve kurgu kullanım yöntemleri ticari televizyon haberlerinde geleneksel haber sunumunun yerini almıştır. Haberler, müzik, ses ve görsel efektlerle desteklenerek aktarılan enformasyo­nun anlamı güçlendirilmekte, gerçekliğe mü­dahale edilmektedir. Bu sunum özellikleriyle televizyon ve televizyon haberinin, çağdaş toplumlarda öykü anlatma ve mit üretme işle-vini üstlendiği ve ilkel toplumlardaki ritüellerin yerini aldığı savunulmaktadır (Fiske ve Hartley 1992: 89).
Diğer yandan kurmaca sunum özellikleri taşı-yan haber bültenlerinin yüksek izlenme oranı elde ettiği de bir gerçektir. Türk televizyonla­rında müzik, grafik, görüntü tekrarı, dondurma, yavaş-hızlı oynatma, canlandırma, arşiv kul­lanma, görsel-işitsel efektler gibi kurgusal etkilerin izlenme oranıyla ilişkisini ortaya koymayı amaçlayan bir araştırma (Orhon 2004: 105), bu özelliklerin kullanımının artmasıyla ratinglerin de arttığını göstermiştir. Bu sonuç ticari televizyonların kâr kaygısıyla başvurduğu sunum yöntemlerinin başarılı olduğunun kanı-tıdır.
Ticari televizyon haberciliği formatına ait tüm bu özellikler, ortalama insanlara yönelik eğlen-celi, sansasyonel, kolay izlenen, önemsiz olay­lara yüzeysel bir bakış açısıyla yaklaşılarak üretilmiş, sunum tarzı açısından diğer televiz-
yon programlarına benzeyen bir haber türü yaratmıştır. Bu türün doğurduğu en büyük sakınca insanlarda haberdar olma yanılsaması-na yol açmasıdır. Haberi yalnızca ticari televiz­yonlardan alan büyük kitleler, pek çok önemsiz konudan haberdar oldukları halde, aslında bilmeleri gereken önemli enformasyonlarla hiç karşılaşmamaktadır. Televizyondan haber al­maya alışmış olan kitleler gazetelerden de bu forma uygun bir habercilik anlayışı beklemek­tedir. Özellikle kitle gazeteleri konu seçimi ve işlenişi bakımından ticari televizyonculuğun formatına boyun eğmek zorunda kalmaktadır. Televizyon gibi yüzeysel bir bakış açısı taşı-yan, eğlenceli ve önemsiz olayları ele alan, görsel malzeme ağırlıklı ve spot haberlerden oluşan gazeteler daha yüksek satış rakamlarına ulaşabilmektedir. Ticari televizyon haberciliği­nin haberciliğe en önemli etkisi yazılı haber medyasında meydana getirdiği değişimdir.

Alıntı ile Cevapla
  #4  
Alt 09.10.08, 19:23
Çılgın
 
Üyelik tarihi: Jul 2008
İletiler: 833
MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.
Standart Televizyon Haberciliğinde Küresel Format ve Haberciliğe Etkileri

2. HABER TELEVİZYONCULUĞU FORMATI VE HABERCİLİĞE ETKİLERİ
Televizyonun haber medyası olarak ikinci kullanım formatı, sürekli haber yayıncılığıdır. Bu format da ABD***8217;de doğmuş ve günümüzde tüm dünyada yaygınlaşmıştır. Sürekli haber yayınlamak üzere kurulan ilk televizyon kanalı CNN***8217;dir. 1980 yılında yayına başlayan CNN dünyanın tamamından haber toplamak ve bu haberleri yine dünyanın tamamına yayınlamak ilkesiyle yola çıkmıştır. Haber toplama ağların-da ve yayının ulaştırılmasında kablo ve uydu teknolojisindeki yeniliklerden yararlanan CNN, ABD***8217;deki şebeke televizyonlarının işleyişini ve habercilik anlayışını kökten değiştirmiştir. O güne kadar haber izlemek için akşam saatlerin­de yayınlanan 30 dakikalık bülteni beklemek zorunda olan Amerikalılar, günün her saatinde haber yayınlayan CNN***8217;e büyük ilgi göstermiş-tir. Başlangıçta başarısız olması beklenen ve ilk yıllarında zarar eden bu haber kanalı gazeteci­lik normlarına uygun, güvenilir haberciliğiyle ve küresel anlamda önemli pek çok olayı canlı yayınlamasıyla (Postman ve Powers 1992:50) yeni formatı oturtmuştur. 80***8217;li yılların sonunda önemli izleyici sayısına ulaşan ve kâr etmeye başlayan CNN dünyanın önemli merkezlerinin tümünden haber toplayan ve yayınları tüm dünyaya ulaşan bir kanal haline gelmiştir (İnceoğlu 1997: 60). Çin***8217;deki öğrenci olayları, Doğu Bloku ülkelerindeki rejim değişikliği ve 1991***8217;deki Körfez Savaşı***8217;ndan canlı yayınlar yaparak televizyonun farklı bir haber medyası formunda kullanılabileceğini kanıtlayan CNN***8217;i, başta Avrupa ülkeleri olmak üzere dünyanın pek çok ülkesinde kurulan haber televizyonları takip etmiştir. Bu kanalların ortak özelliği, format ve işleyiş olarak CNN***8217;i örnek almalarıdır.
CNN***8217;le rekabet eden Fox News Channel, Microsoft ve NBC***8217;nin ortak kuruluşu MSNBC, Avrupa merkezli BBC World News, Euronews ve Sky News, ağırlıklı olarak Asya ülkelerine yayın yapan ancak Orta Doğu ve Amerika***8217;yı da kapsayan 40 ülkeye ulaşan Star TV, Arap ülkelerine yayın yapan ANN ve El Cezire, Afrika ve Ortadoğu***8217;ya yönelik Worldspace uluslar arası haber televizyonlarının önemlile-rindendir (Erdoğan ve Alemdar 2001: 77, Ramonet 2000: 62, Akdemir 200: 127). Bu kanallar, sermaye yapıları, haber topladıkları ve yayın yaptıkları alan itibariyle küresel nite­lik taşımaktadır. Ayrıca pek çok ülkede ulusal veya bölgesel yayın yapan haber televizyonları da bulunmaktadır.
Ulusal ve uluslar arası haber televizyonculuğu, kuruluşu ve işletmesi bakımından büyük ser­maye gerektiren bir girişimdir. Bu nedenle özellikle uluslar arası haber yayını yapan tele­vizyonlar çok uluslu, küresel sermaye tarafın-dan kurulup işletilmektedir. Bu sermaye yapı­sının ticari televizyonlarda olduğu gibi ekono-mi-politik anlamdaki manipülasyonlara açık olduğu ortadadır.
Ciddi, düzeyli ve geleneksel haber değerlerine uygun habercilik yapan haber televizyonlarına yönelik eleştiriler genellikle sürekli ve anında haber yayınlama anlayışının getirdiği sakınca-lara yöneliktir.
Sürekli ve anında haber verme haber televiz-yonculuğu formatının ayırt edici özelliğidir. Haber televizyonları haber değeri taşıdığı var­sayılan her türlü olayı canlı yayınlamayı a-maçlamaktadır. Uluslar arası bir savaş, bir politikacının açıklaması, toplumsal çatışmalar, afetler, kazalar hatta magazinel olaylar canlı yayınla aktarılabilmektedir. Gelişen uydu tek­nolojileri dünyanın her köşesindeki olayı canlı yayınlamayı kolay ve ekonomik bir yönteme dönüştürmüştür. Haberin değerini artıran en
önemli öğenin hız olduğu düşünüldüğünde en değerli haberin canlı yayınlanan haber olduğu söylenebilir. Ancak olayların canlı aktarılması şeklindeki yöntem, gazeteciyi devreden çıkar-dığı için eleştirilmektedir. Haberi bir an önce verme yarışındaki televizyon gazetecisi, olayla ilgili araştırma yapmaya, bilgi toplamaya, e­dindiği bilgi kırıntılarını bağlamına oturtmaya zaman bulamamakta, enformasyonun habere dönüştürülmesini sağlayan editoryal süreç ortadan kalkmaktadır. Canlı yayın telaşındaki gazeteci, teknik bir takım ayrıntılarla da sınır-landığı için bilginin kalitesi, gerçekliği, tutarlı-lığı ikinci plana düşmekte, olay yerinden canlı yayın yapabiliyor olmak kendi başına değer taşır hale gelmektedir. Ramonet (2000: 86), günümüzde haberin değerini belirleyen öğenin gerçeklik yerine haberin yayılma hızı olduğu­nu, bu hızın da anındalığa dönüştüğünü vurgu­lamakta ve gazetecinin olan biteni çözümleme­si için gereken zamanın ortadan kalktığına dikkat çekmektedir. Olay ile olayın yayınlan-ması aynı anda gerçekleştiği için bilgileri süz­geçten geçirmeye, doğrulamaya, karşılaştırma-ya zaman ayırmak mümkün olmamaktadır. Bu durum, telgrafla birlikte enformasyonun içeriği yerine ne kadar uzaktan geldiğinin önem ka-zandığını belirten Postman***8217;ın (1994: 79), sap-tamasına benzetilebilir. Haber televizyonculu-ğunda iletilen enformasyonun değeri yerine, anında yayınlanmış olup olmaması bir değer oluşturmaktadır. Canlı yayın sırasında kendi­sinden sürekli bilgi aktarması beklenen muha­bir, zorunlu olarak elindeki bilgileri şişirmekte, tekrarlamakta, olayı aktarmak yerine yorumla­mak yoluna gitmektedir. Bu süreçte yanlış ve eksik bilgi aktırıldığı gibi kimi zaman istenme­yen görüntü ve seslerin kontrolsüzce izleyiciye ulaşması da söz konusu olabilmektedir.
Haberi oluşum halindeyken aktarmak, gazete-ciliğe özgü çalışmayı devre dışı kıldığı gibi, gazetecinin olaydan çıkarılacak bilginin so-rumluluğunu da anında tanık olduğu için izle­yiciye bırakmasına yol açmaktadır. Önemli olayların canlı yayını sırasında enformasyonu yorumlamak üzere görüşüne başvurulan uz­manların da sınırlı bilgiyle ve tıpkı muhabir gibi anında analiz yapması istenmektedir. Bu yöntemin yanlış, eksik ve izleyiciyi yanıltıcı pek çok yorumun yapılmasına yol açtığı, Kör­fez ve Irak Savaşları***8217;ndaki canlı yayınlar sıra-sında çarpıcı örnekleriyle görülmüştür.
Diğer yandan haber televizyonlarının sürekli ve anında haber iletme yöntemi gazetelerin ve ticari televizyonların haberciliğini etkilemekte­dir. Hız yarışında televizyonla rekabet edeme­yen gazetelerin bir bölümü analiz edilmiş, doğrulanmış, ayrıntılı ve tamamlayıcı nitelikte­ki haberciliğe yönelirken (Gaillard 1994: 16), özellikle kitlesel gazetelerde magazinel içerik ağırlığını artırmaktadır. Ticari televizyonlar da haber televizyonlarıyla farklı amaç ve yapıda oldukları için habercilik yarışına girmek yerine magazinel ve sansasyonel haberciliği tercih etmektedir (Postman ve Powers 1992: 50).
Sürekli haber aktarılmasının yarattığı bir başka sorun da haber enflasyonudur. İzleyiciler, ha­yatlarına doğrudan etkisi olmayan dolayısıyla aslında ihtiyaç duymadıkları sayıda haberle karşı karşıya kalmaktadır. Baudrillard (1991: 21), kitlelerin haberin içeriğine karşı duyarsız kaldığını, haberin gösteri bölümünü tükettiğini ancak anlamı iade ettiğini ileri sürmektedir. Dolayısıyla haber enflasyonu, anlam deflasyo­nunu doğurmakta, haber kendi ürettiği içeriği yok etmektedir (Baudrillard 1998: 101).
Ancak yine de ticari televizyon haberciliğiyle kıyaslandığında haber televizyonculuğu formatının ciddi, tutarlı ve yazılı basında oluş-muş geleneksel haber değerlerine daha yakın bir habercilik yaptığı söylenebilir

Alıntı ile Cevapla
  #5  
Alt 09.10.08, 19:25
Çılgın
 
Üyelik tarihi: Jul 2008
İletiler: 833
MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.MelisAycan artık çok görkemli biri.
Standart Televizyon Haberciliğinde Küresel Format ve Haberciliğe Etkileri

SONUÇ
1950***8217;lerden sonra gazetecilik alanı içine giren ve taşıdığı teknik üstünlük nedeniyle yarım yüzyıllık bir süreçte temel haber medyası hali­ne gelen televizyon, habercilik normlarını te­melden değiştirmiştir. Günümüzde sahip oldu-ğu teknoloji, televizyonu hızlı haber iletmede rakipsiz kılmıştır. Yaygın, eğlenceli, heyecan verici, kolay tüketilebilen bir habercilik yapan televizyon, aynı zamanda olayları görüntüsüyle aktarabildiği için izleyenler tarafından daha güvenilir olarak algılanmaktadır.
Televizyonun araç olarak haberciliğe uygun olduğunu ya da olmadığını savunmak tutarsız bir iddia olacaktır. Zira televizyonun habercilik açısından farklı formları bulunmaktadır. Bir eğlence aracı olarak doğmuş olan ve günümüz­de de kitlelerin büyük oranda eğlence amaçlı yararlandıkları televizyon, bu temel özelliği nedeniyle haberciliğe önemli olumsuz etkiler yapmıştır. Gerek kuramsal çalışmalar, gerekse uygulamalı araştırmalar ticari televizyonların haberi deformasyona uğrattığını, magazinleş-tirdiğini, eğlence ve gösteriye dönüştürdüğünü ortaya koymaktadır. Kitlelerin eğlenceye ve hazza yönelişini yalnızca televizyonla ve bu televizyonların haberciliğiyle açıklamak müm­kün değilse de bu dönüşümde televizyonun önemli payı bulunduğu da yadsınamaz. Diğer yandan televizyona göre daha tutarlı, ciddi ve enformasyon iletmeye uygun bir araç olan gazetenin de magazinel, sansasyona dayalı, ciddi konulara değinmeyen tarzda kullanılması öteden beri söz konusudur. Dolayısıyla haberi zedeleyen aracın kendisi değil, hangi amaçla ve ne şekilde kullanıldığıdır.
Gazete gibi televizyon da haber ve enformas­yon aktarmak için uygun bir araçtır. Haber televizyonları tarafından benimsenen ve gide­rek yaygınlaşan yeni televizyon haberciliği formu, televizyonun ciddi, tutarlı, kamusal işlevini yerine getirecek bir habercilik yapmaya uygun olduğunu kanıtlamıştır. Televizyon söz konusu olduğunda öne çıkarılan ekonomi-politik yönlendirmeler, kâr kaygısı, sermayenin ve egemen güçlerin etkisi gibi haberin niteliği­ni bozan müdahaleler aslında medya sisteminin bir sorunudur ve gazeteler için de geçerlidir. Doğru bir anlayışla hareket edildiğinde televiz­yonun haber medyası olarak başarılı bir şekilde kullanılabileceği ortadadır. Aracın doğasından, tekniğinden ve yaygınlığından kaynaklanan sakıncalar bir yana, yine bu özelliklerin getir­diği, habercilik açısından avantaj sayılabilecek pek çok olumlu özelliği bulunmaktadır. Ticari televizyonların haberciliği, yazılı basındaki bulvar gazeteciliğine karşılık gelmektedir. Haber televizyonculuğu formu ise ciddi gaze­teler gibi haber ve enformasyon iletmede doğru bir yaklaşımdır.


KaynakPDF

Pdf indirme linki
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Tags
etkileri, format, haberciliğe, haberciliğinde, küresel, televizyon

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık



Bütün zaman ayarları WEZ +2 olarak düzenlenmiştir. Şu anki saat: 22:50 .