Çocuk doğduğu ilk günden itibaren hayatını sürdürebilmesi için ana-babasının desteğine muhtaçtır. Çocuğun kendi ayakları üzerinde durabilmesi, özgüvenin gelişmesi, kendisi ve çevresiyle barışık olabilmesi, sosyalleşmesi, kendisini düzgün ve doğru ifade edebilmesi ailenin vereceği eğitime ve iletişime bağlıdır. İletişim, birini dinleme ve karşılıklı konuşma sanatıdır. Çocuğun hayatında ilk iletişime girdiği kişilerde kendi ana-babasıdır.
Ebeveynler, çocukları ile konuşmayı, bir şeyler anlatmak, söz dinletmek, öğüt vermek olarak algılamaktadırlar. Konuşma, dinleme, anlama, iletişimin ayrılmaz parçalarıdır. Özellikle çocukla iletişim onu dinlemekten geçmektedir. İletişim çocuğunun her türlü sıkıntısını dinlemektir. Anne ve baba olarak iyi bir dinleyici olun ve sadece cevap vermek için değil, anlamak için çocuklarınızı dinleyin.
Anne ve babalar çocuğu ile konuşmalarındaki büyük bir zaman diliminde çocuğunu ikna etme ve ya çocuğuna bir şeyler söyleme hissine ve düşüncelerine dalabilmekte bunun sonucunda da çocuğunu aktif olarak dinleyememektedirler. Ebeveynlerin, çocuğun konuşması daha bitmeden kendileri konuşmalar yapması halinde, çocuğun kendini ifade edememesine, hırçınlasmasına ve anlaşılmadığı hissine kapılmasına neden olabileceklerini bilmeleri gerekir. Özellikle ergenlik çağındaki genç, bu açığın telafisi için kendini ifade edebileceği ve dinlenildiğine inandığı, çetelere vb zararlı gruplara, yönelme eğilimine girebilmektedir.
Çocuğun aktif olarak dinlenmesi onun bilinçaltında ki duygu ve düşüncelerinin ortaya çıkmasına ve rahatlamasını sağlayacağından konuşmasına sonuna kadar müsaade etmekte fayda vardır.
Çocuğu sonuna kadar dinlemek onun konuşmalarında tamamen haklı olduğuna ve çocuğunuza tamamen hak verdiniz anlamına gelmez Biran önce bu kaygıdan anne ve babalar kurtulmalıdır.
Çocuğunuzu aktif dinlemeyebilmek için,
Çocuğunuzu dinlendiğinizi ve anlamaya çalıştığınızı ona hissettiririn.
Çocuğunuzun anlatımını kolaylaştırıcı sorular sorun.
Anlatılanları belli aralıklar ile özetleyin.
Dinleme esnasında yalnızca çocuğunuza odaklanmaya çalışın. Diğer düşüncelere belli bir süre ara verin.
Çocuklarınıza model olduğunuzu unutmayınız. Çocuğunuzun anlattığını dinlemiyorsanız, bir süre sonra onun da sizi dinlemediğini fark edersiniz.
Dinleme sırasında beden dilinizi kullanın.(Çocuğunuza sarılmak, dokunmak, mimiklerinizle onu onaylamak, göz teması kurmak vb.)
Mümkün oldukça, çocuğunuzla konuşma esnasında aynı seviyeye gelmeye çalışın.
İstek ve konuşmalarında mantıksızlık olsa da ani ve olumsuz tepkiler göstermeyin.
Çocuğunuzun konuşması bittiğinde, konu hakkında onun anlayabileceği bir dilde kendi duygu ve düşüncelerinizi çocuğunuzla paylaşın.
Kendimizi çocukların yerine koymalıyız (empati). Onları önemsemeli, sanki en önemli kişiymiş gibi davranmalıyız.
Yazar:Şenol YİĞİT / Burç Eğitim Kurumları Rehber Öğretmeni
Psikolojik Danışman
http:// www .egitimplatformu.net/









Normal
