Bira, çimlenmiş tahıllardan, özellikle arpadan yapilan ve kendine özgü kokusu ile tadını şerbetçiotundan alan alkollü bir içkidir. Arpa önce malt haline getirilir; sonra bir dizi işlemden geçirilen malt mayalanarak biraya dönüştürülür (bak. MALT; Şerbetçiotu).
Bira yapımının Başlangıcı neredeyse tahıl tarımı kadar eskiye dayanır (bak. TARIM TARİHİ). Bu içkiyi ilk kez 8.000 yıl kadar önce Akdeniz'in doğu kıyılarındaki halkların yaptığı sanılmaktadır. Eski Mısırlılar, insanlara bira yapmayı tarım tanrısı Osiris'in öğrettiğine inanırlardı. Eski Mısır'dan başka Babil ve Ur'da da bira yapıldığı, bağcılık ve şarapçılığın yaygınlaşmasından önce Akdeniz'de biracılığın bilindiği yazılı kaynaklardan anlaşılmaktadır.
Biracılığın Başlangıcı
Bugün genellikle büyük bira fabrikalannda binlerce varil dolusu bira üretilir. Ama çağdaş üretim tekniği, Eski Mısır'ın mutfaklarında ve ortaçağ Avrupa'sının manastırlarında uyguların teknikten pek farklı değildir. Ekmeğin de, biranın da bir rastlarıtı sonucunda bulunmuş olması gerekir. Çünkü her ikisi için de maya gereklidir ve bu canlılar çıplak gözle görülemeyecek kadar küçüktür (bak. MAYA). Bu yüzden, ıslatılarak çimlendirilmiş arpaya maya katıldığında köpüklü bir içkinin elde edilebileceğini kimse kestiremezdi. Belki birkaç arpa tanesi ıslarımış ve ılık, nemli bir ortamda bulunan bütün tohumlar gibi çimlen
meye başlamıştır. Sonradan bu taneler suda ezilince içlerindeki şeker çözünmüş ve bu çözeltiye karışan bir mayanın etkisiyle kendiliğinden alkollü bir içkiye dönüşmüş olabilir. Kuşkusuz bu ilk biranın içinde şerbetçiotu yoktu. İnsanlar yüzyıllar boyunca biranın içine çeşitli otlar katarak değişik bir tat aradılar, ama biraya şerbetçiotu katılması ancak 14. yüzyılda yaygınlaştı. Özellikle iklimleri bağcılığa elverişli olmayan kuzey ülkelerinde hızla şarabın yerini alan bira bugün de Almanlar'ın, İskandinavlar’ın ve İngilizler'in geleneksel içkisidir.


Kaynak:1-cilt:3

Nüve Forum » kütüphane » Toplum ve Yaşam » Genel Kültür » Genel Kültür -B-