O Müslüman değil mi?

Bir Profesör kardeşimiz anlatiyor:
""Amerika'da master yaptığım yıllarda,çalıştığım üniversitenin yemek salonu açık büfe şeklindeydi.Herkes dilediği yemekten istediği kadar alabiliyordu. Yemekhanenin kapısında"Take what you need. Eat what you take" (Yiyeceğin kadar al, aldığını da ye) diye yazmakta idi.

Bir gün aynı masada yemek yediğimiz Çinli bir arkadaşı, tabağında kalan son pirinç tanesini almaya çalışırken görünce dayanamadim ; denemek için dedim ki :

"Bir pirinç tanesi için neden bu kadar uğraşıyorsun?Bırak tabakta kalsin. "Çinli arkadaşın verdiği cevap çok düşündürücüydü:

"Her Çinli bir pirinç tanesi israf etse,Çin nüfusu ile çarp bakalım,kaç ton pirinç yapar? Biz kalabalık bir ülkeyiz,israf etme lüksümüz yoktur." dedi.

Yine denemek için dedim ki :

"Şu anda Çin'de değil Amerika'dasın. Tabağında bırakacağın pirinç tanesi Çin'i değil, Amerika' yi zarara uğratacaktir". Bu sözlerim karşısında güldü ve şöyle cevap verdi:

"Yaşadığım ülke olan Amerika'yı bu şekilde zarara uğratmak onurlu bir davranış olmaz."

Çinli arkadaşı bu onurlu davranışından dolayı tebrik ettim ve düşüncesini paylaştığımı söyledim. Islam dininin bu konudaki, *"Yiyiniz içiniz, fakat israf etmeyiniz. Çünkü Allah israf edenleri sevmez"*(*A'raf suresi, ayet31) buyruğunu açıkladım. Çok hoşuna gitti.Tam o sırada, Ürdünlü Müslüman bir arkadaş tabağındaki yemek artıklarını çöp sepetine boşalttı. Bunu gören Çinli arkadaş Ürdünlü'yü göstererek :

"O Müslüman değil mi?" dedi. O kadar üzüldüm ki, ne diyeceğimi bilemedim.""

Bu ibret verici örnekten hareket ederek, bir defa daha nefsimize bakalım, aile ferdlerimize bakalım, toplumumuza bakalım ve nihayet müslümanlara bakalım. Bir yanda vur patlasın çal oynasın israf içinde hayat süren insanlarımız, bir yanda aç, biçare açlık çizgisinin de altında yaşamaya çalışan insanlarımız. Değil sadece Müslüman fakirlerin derdine koşmak, bütün insanlığın derdi ile hem hal olmakla yükümlü olması gereken Müslüman, bugün sadece kendi nefsine düşmüş. Çılgınca israfın içinde yaşıyor. Şairin dediği gibi "Siz hayat süren leşler, sizi kim diriltecek?" ihtarı bizi ne kadar ilgilendiriyor dersiniz?

Yeni bir dirilişe muhtacız. Hergün kullandığımız sudan başlamak üzere yiyecek, içecek, giyecek ve her türlü ev eşyamızla kadar israfa son vermeliyiz. Bu bir adab işi, bu bir eğitim işi. Bu sebeple eğitimcilerimize, medyada görev yapan kardeşlerimize ve sivil toplum kuruluşlarımıza önemli ve sürekli görevler düşmektedir.

dünya fani ama unutuyorlar, unutuyoruz. şu kısacık dünya haytını çılgınca yaşamak için sonsuz cennet mutluluğundan vazgeçiyoruz. bazılarımız bunun farkında ama malesef büyük bir çoğunluk bu gerçekten bile habersiz :'(

bende ne yazacagımı bılemıyorum,

yetecek kadarını al doğrusu olan budur.
Zahmetsiz kazanırsan zahmetsiz harçarsın.

islamı hakkıyla yaşasak muslumanların sayısı daha fazla olurdu ama ne yazıkki kimlik muslumanlıgından öte geçemiyoruz

geçenlerde putlara tapan ve inekleri kutsal sayanların ülkesinde idim. Daha önceleri çine de gittim. tabi amerikayı da görmek nasip oldu bir aralar.

aslında yiyiniz içiniz kısmı anlaşılmış ama israf etmeyiniz kısmı malesef.

kimlik kaygısı değil aslında kimi paraya inanır, kimisi bronz heykellere önemli olan inanışın gayesi. Adının tanrı olmasına takılanlar allaha dünyalık inanır oldular .
Kimlik olsa ne olur olmasa ne olur sonuç ;
2 metrekarelik yer ve beş metre bez işte. Sonunda olacağı ve gireceğimiz yer orası tabi ganj nehrine küllerinizin atılmasını istemiyorsanız.