* Hıristiyanlık propagandası doğrudan Avrupa Birliği’nin gücüne dayanarak yürütülecektir. Bugün bile AB rüzgârını arkalarına alan misyoner örgütler, kimi politikacıların ve bürokratların doğrudan desteğini almaktadır.

Nitekim 2003 İlerleme Raporu doğrudan Misyoner Örgütlere doğrudan destek vermektedir. Özellikle Güneydoğu’daki faaliyetler açıkça anılmaktadır: “İbadet yeri açma iznine ilişkin olarak, 6'ncı uyum paketi ile İmar Kanununda değişiklik yapılmış ve ardından Eylül 2003'de bir genelge yayımlanmıştır. Bu değişiklik ile, "cami"ibareleri "ibadet yeri" şeklinde değiştirilerek, kilise ve sinagoglar söz konusu düzenleme kapsamına dahil edilmiştir. Özellikle Protestan cemaati ibadet yapılacak yer bulma konusunda güçlükler yaşamaktadır. Her ne kadar Nisan 2003'den bu yana aslında ibadete açık olsa da, Diyarbakır'daki Protestan kilisesinin hiç bir hukuki statüsü bulunmamaktadır.” (s. 31)

Misyoner Örgütlerin Türkiye’deki güncel faaliyetlerini IQ Yayınları arasında çıkan "Küresel Vaftiz" kitabımızda etraflı olarak ele aldık.

* Artık Din Dersi Kitaplarımız bile Azınlıklarımızın ve misyonerlerimizin AB tarafından belirleniyor: “Din eğitimi kitaplarındaki Hristiyanlık ile ilgili tanımların yeniden yazılması çalışmasının tamamlanma aşamasına gelmesi olumlu bir gelişmedir. Bu tanımlar, subjektif ve yanlış oldukları gerekçesiyle, bir çok dini azınlık tarafından eleştirilmişti. Söz konusu cemaatler, ders kitaplarının buna uygun olarak gözden geçirilmesini beklemektedirler.”(S. 32)

“Azınlıklar, yetkililerin bazı ayrımcı uygulamalarına maruz kalmaktadır. Devlet tarafından hazırlanan tarih ders kitaplarının azınlık gruplarına yönelik düşmanlık hissi uyandırdığına ilişkin şikayetler bulunmaktadır.”(S. 35)

* AB içinde azınlık olarak kalan Türkiye bölgesel ve küresel güç olma şansını yitirecektir.

* AB’deki Müslüman azınlık olan Türkler, AB’nin yönetiminde ve dış politikasında söz sahibi olamayacak, ama egemenliğini devrettiği için Avrupa Parlamentosu’nun çıkardığı yasalara boyun eğmek zorunda kalacaktır.

Bütün bunların anlamı ise özetle Kurtuluş Savaşı’nın gerekçeleri ve amaçlarından vazgeçmek, Lozan Barış Antlaşması’na güle güle demektir. Kurtuluş Savaşı, Türkiye’nin Müslüman Türk olarak kalma savaşıdır. Lozan Barış Antlaşması ise, Türkiye Cumhuriyeti’nin uluslararası var oluş senedidir.

Bu bağlamda Türkiye, tarihin bir dönüm noktasında bulunmaktadır. Böyle bir zamanda geçmişi ve geleceği kuşatan bir ufukla düşünmeyeceğiz de ne zaman düşüneceğiz!? Böyle bir konuyu herhangi bir biçimde linç edilmeden eşit koşullarda tartışamayacağız da hangi konuyu tartışacağız.


1- 381 06.03.2000 tarihli Türkiye.
2- ‘Pontus Sorunu’ Pişiyor, Yunanistan Parlamentosu’nun 1994 yılında resmen tanıdığı 19 Mayıs 1919 “Pontuslu Rum soykırımı”nı anma törenleri çerçevesinde dün Selânik’te gösteriler düzenlendi. Selânik’de Atatürk’ün doğduğu evin de bulunduğu sokakta yer alan Türk Başkonsolosluğu’na protesto yürüyüşü düzenlenirken, göstericilerden bir heyet “Pontuslu Rum soykırımı”nın Türkiye ve uluslararası toplum tarafından tanınmasını isteyen bir bildiriyi konsolosluk kapısına bıraktı. Selânik Üniversitesi’nde gerçekleştirilen toplantıya ise ana muhalefet partisi Yeni Demokrasi’nin lideri Karamanlis konuşmacı olarak katıldı. Selânik Belediye Başkanı Papayorgopulos, Selânik’te bir “soykırım” anıtı dikmek niyetinde olduklarını ve bu nedenle de yarışma düzenleyeceklerini açıkladı. (Hürriyet, 20.05.2001)
3- Ayrıntılı bilgi için bkz., “Soykırım iftiralarının perde arkası” adlı dizimiz. 25.04.2002- 05.05.2002 tarihleri arası Yeni Mesaj gazetesi.
4- Ramgavar Liberal Partisi Genel Başkanı Rouben Mirzakhanian, Türkiye’ye soykırım iftirası yönelten diğer kurumların adlarını şöyle sıralıyor: “1973 yılında BM’nin ırkçılık ve soykırımı ile ilgili İnsan Hakları Komisyonu, 1915 olaylarını inceleme kararı aldı. 9 Ağustos 1985’te komisyon ‘soykırımı’ kararına vardı. 1983 ve 1989’da ayrı ayrı Dünya Kiliseler Konseyi soykırımını tanıyan kararlar aldılar. 1969 yılında Helsinki Dünya Barış Konferansı’nın kapanış oturumunda, oybirliği ile soykırımı kabul edildi ve kınandı. Nisan 1984’te Paris’te Daimi Halklar Mahkemesi, soykırımını onayladı. Kısaca biz nereye gittiysek, soykırımı kararı alındı.” 22.2.2001 tarihli Zaman’daki söyleşisi. Daşnak Partisi Yönetim Kurulu Üyesi ve Basın Bürosu Şefi Gegham Manukian’ın hedeflerinin Sevr’i gerçekleştirmek olduğunu açıkça söylüyor. 22.2.2001 tarihli Zaman’daki söyleşisi.
5- Bkz., Prof. Dr. Suat Gezgin, Ermeni Soykırım Yasası Bağlamında Türkiye Avrupa Birliği İlişkilerinin Değerlendirilmesi Müdafaa-i Hukuk Dergisi, Şubat 2001, Sayı: 31.
6- Bkz., “Endülüs’ten 11 Eylül’e Reconquista ve Küresel Engizisyon “adlı dizimizin “Karadeniz’de Rum Pontus Projesi” başlıklı bölümü, 03.12.2001 tarihli Yeni Mesaj gazetesi.
7- Mesut Yılmaz, bu sözleri partisinin Diyarbakır’da yapılan genişletilmiş bölge toplantısının açılışında yapmış olduğu konuşmada sarfetmişti: ”ANAP olarak sorunların çözümünde ilk adımın fikir ve ifâde özgürlüğünü kısıtlayan yasa ve hükümlerin kaldırılması olduğuna inanıyoruz. Bu ayrıca AB üyeliği yolundaki en önemli adımdır. AB üyeliğine giden yolun Diyarbakır’dan geçtiğine inandığımız için buradayız...” 17 Aralık 1999 tarihli Cumhuriyet. Belli ki Yılmaz Mart ayında işaret ettiği tuzağa bilinçli bir biçimde girmişti: “Mesut Yılmaz, bir röportajında şunları vurguluyordu: “ANAP lideri Mesut Yılmaz, Apo’nun yakalanmasıyla birlikte Türkiye’nin aynı zamanda çetrefil bir sorunla karşı karşıya kalacağını belirtti. Bu çetrefillik neydi? Yılmaz’ın yanıtı; ‘Türkiye’den taleplerde bulunacaklar’. Anlaşılıyor ki Amerika, Avrupa. Ne isteyecekler? ‘Genel olarak insan hakları ambalajı içinde Güneydoğu’yu öngören bazı talepler’.” 02 Mart 1999 tarihli Milliyet, Hasan Cemal’e verdiği mülakat.
8- 08 Ocak 2002 tarihli Zaman. Mehmet Keçeciler’in verdiği beyanatta “PKK’yı sandıkta yeneriz” diyerek PKK’yı meşru bir siyasî örgüt hâline getirilmesi çabalarına açıkça destek çıkması, ANAP’ın ve arkasındaki AB çevrelerinin gerçek niyetlerinin bir göstergesidir. 24 Şubat 2002 tarihli Akşam.
9- Bkz., Ali Rıza Bayzan, “AB sürecinde Fener Patrikhanesi ve Azınlık vakıfları yasa tasarısı” 31 Temmuz 2002 Yeni Mesaj Gazetesi.
10- “Kültür Adası” adıyla yürütülen “Bizans” kurma planı, Fener Rum Patrikhanesi’nin sağladığı 25 milyon dolarla yürütülüyor. 23 Haziran 2002 tarihli Aydınlık, Sayı: 779
11- Bkz., Orkun Dergisi, 39. Sayı 2001
12- Bkz., İbrahim Berk, Hangi Kültürün Bakanı, Yeni Mesaj Gazetesi, 23 Ağustos 2001
13- Haberin ayrıntısı için bkz., Taki Berberakis - Atina, Bartholomeos: Hıristiyanlar Anadolu’ya yerleşebilir, 30 Nisan 2000 tarihli Milliyet.
14- Bkz., Prof. Dr. Hüseyin Bağcı, Dünya Hafta, 14 - 20 Eylül 2001, Nr. 38.
15- Söz konusu sözleşmeler hakkında bkz., Gündüz Aktan, 'İkiz sözleşmeler' 16/06/2003 tarihi Radikal.
16- Fransız hükümeti türban yasasını onayladı, 29.01.2004 tarihli Hürriyet
17- 14.01.2004 tarihli Hürriyet
18- Berlin türbana yasaktan yana, 02.03.2004 tarihli Hürriyet.
19- “Akın Birdal’dan, İsmail Beşikçi’den, Manisa davasından, Türkiye’de kadınların, Aleviler’in maruz kaldığı olumsuz durumlardan, F tipi cezaevinden, ve tabii ki Kürtlerden, ... bahseden ve bu konuda Türkiye’nin yapması gerekenleri açık bir şekilde ortaya koyan AB, mesele Türkiye’de yaşayan dindar insanlara geldiğinde özgürlükler ulufesini dağıtmaktan vazgeçmekte ve ‘dut yemiş bülbül’ pozlarına girmektedir. Aslında bu durum yalnızca Türkiye’ye has değildir. AB’nin Türkiye’nin de dahil olduğu Akdeniz ülkelerini kapsayan MEDA yönetmenliği, açık bir biçimde, insan hakları hükmü içerdiği halde, insan haklarının en yüksek perdeden sık sık ihlâl edildiği Mısır, Tunus ve Cezayir gibi ülkelerde AB sessizliğini korumaktadır.” Amine Hilal Usul, AB Belgelerinde Neden Başörtüsü Yok? Liberal Düşünce Dergisi. 29 Ağustos 2003

Umarım sıkılmazsın..Zira biraz uzun bir soluk gerek..Gerçi o soluk sende var..