Bizde aslında ne ‘’Sağ’’ ne de ‘’Sol’’ varlığını tabiî gösterecek bir tarih arka planına sahip değiliz.

Bizim Sol’un eksik kalan yanı, içinde yaşadıkları topluma aidiyet duygusudur. Çünkü kendilerini kalabalıktan birisi olarak değil, kalabalıklara yön vermesi gereken kişi olarak görmeye şartlanmıştır. Bizim Solcularımız suçu kendilerinde değil, başkasında, yani milletin kendisinde ararlar: ''Halk henüz bu erginliğe erişememiş, işçi sınıfı, kendi bilincine ulaşamamıştır.'' ''Nankör millet!'' sözü bu açıdan oldukça târif edici bir tâbir olarak hâlâ hatırlanıyor.

Bizim Sağ’ın ise, dört başı bayındır bir kalkınma projesi, ne sanat anlayışı, ne felsefesi, ne de dünya görüşü tam anlamıyla bir tezi yoktur. Şüphesiz bunlara benzer bir şeyler mırıldanıyordu, bunlarda net bir cümle haline gelememiştir.
Genellikle: ‘’Hainler devletin her köşesine sızmışlar, Türk milletinin kanını-iliğini emerek ticaret ve sanayi alanlarını işgal etmişler,şu cennet vatan ne hale geldi, zaten Türk’ün Türk’ten başka dostu yoktu.’’ bu iddialar, yıllarca ‘’Sağ’’ın değirmenine su taşımaya yaramıştır.
Hep ‘’kendine has, millî ve yerli’’ olmak isterken hiç biri olamadı, kendine yabancılaştı ve siyasi sistemle uzlaştı.

Yalnız Türkiye’de sol, sağ’a çok şey öğretmiştir: Sosyal politikalar, insan hakları ve temel hürriyetlerin gerekliliği, çok yönlülük ...gibi hususlarda sol, iyi bir öğretmen (ama kötü bir tatbikatçı) oldu.Ama sol, hiçbir zaman sağ’dan bir şey öğrenmeye yanaşmadı. Sırt çevirdi klasik, moral ve dinî değerlere.

Haklısın parpali08,buda çözüm üretecek ve doğru tahlil koyacak beyinlere,kadrolara sahip olamamalarından kayşnaklanıyor..Daha çok uzun bir yolumuz var.Allah yardımcımız olsun..