Yıllara ve yüz yıllara bakıldığında bu topraklar uğruna bir çok savaşlar ola gelmiş, adeta kan ile sulanmış her karışı. Kanlar kanlara, boylar soylara karışmış. Karı-koca, oğul, bacı,... bir birine karışarak bir hamur olmuş.

Sonra çıka gelmiş, yeni gelen birisi, araya çomak sokmuş. Düşman belirlemiş bu toprakları.

Mehmetçik çıkmış beklemiş düşmanı, siper etmiş göğsünü düşmana karşı. Karlı dağları evi belirlemiş, soğuk ırmakları yolu belirlemiş, anam, babam, bacım, kardeşim, rahat etsin, rahat yatsın, rahat gezsin diye.
Tek düştürü olmuş:

Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?
Şühedâ fışkıracak toprağı sıksan, şühedâ!
Cânı, cânânı, bütün varımı alsın da Hudâ,
Etmesin tek vatanımdan beni dünyâda cüdâ.

Bu uğurda canını ortaya koymuş olmuş Gazi! Dönmüş bu topraklara, Yeter ki VATAN SAĞOLSUN demiş hep bir ağızdan.

Ve Şehitlerimiz!
Ve emanetleriniz!
Ve ardınızda bıraktıklarınız...

Bizler sizlere sizler bana...