KADINI ANLAMAK YASAMAKTIR ASLINDA

Bir kadın çocuktur aslında. Çocuk gibi davranmayi sever. Erkeğin kendisine bir çocuğa gösterdiği şefkati göstermesini de ister. Bir çocuğu okşar gibi incitmekten korkarak okşamalıdır erkek kadını. Ama hiçbir kadın çocuk muamelesi görmek istemez. Söylediği şeyler çocukça da olsa dinlenilmesini,dikkate alınmasını ister. Yani bir kadının çocukluk yapmasına izin vereceksiniz ama asla onu bir çocuk olarak görmeyeceksiniz.

Bir kadın güçlüdür aslında. Hatta erkeklerden çok daha güçlüdür. Ama bu gücünü her zaman ortaya koymasını sevmez. İster ki erkeğin gücü kendisine huzur versin. Kendi kendine yapabileceği şeyleri bile erkeğin yapmasını bekler. Böylece hem daha kadın olduğunu hissedecektir hem de erkeğinin ne kadar güçlü olduğunu görecektir. Ancak kadını gücünü göstermek istediğinde onu engelleyemezsiniz. Yapmak istediği bir şey varsa mutlaka yapar.

Bir kadın sevgilidir aslında. İçinde her zaman sevgiyi taşır. Sevdiklerinden kolay kolay ayrılamaz. Sevdiklerini kolay kolay. kıramaz. Zor sever ama tam sever. Bir kadının tam anlamıyla sevebilmesi için yüreğinin kabul ettiğini beyninin de kabul etmesi gerekir. Ve sevmezse de onu asla sevmeye zorlayamazsınız. Belki kolayca yüreğine girebilirsiniz. Ancak beyninde yer etmemişseniz her an terk edilebilirsiniz. Sevmediği halde terk etmeyen kadınlar da var elbette. Bunun nedeni ise engelleyemedikleri "acımak" duygusudur.

Bir kadın yalnızdır aslında. Hiçbir zaman kadını bütünüyle elde edemezsiniz. Kendisine ait bir dünyası vardır ve orada hep yalnızdır. O dünyaya kimsenin girmesine izin vermez. Hiçbir anahtar o dünyanın kapısını açamaz. Yalnızlık onun sığınağıdır. O sığınağa ne zaman gireceğine,ne kadar kalacağına hep kendisi karar verir. Sığınaktayken oradan çıkmaya zorlarsanız onu sonsuza dek kaybedebilirsiniz.

Bir kadın çılgındır aslında. Neler yapabileceğini erkek aklı hayal bile edemez. Yaratıcılığının sınırı yoktur. Ama bunu ortaya çıkartmak için hayatının erkeğini bekler. Hoyratça harcamaz yaratıcılığını. Sadece erkeğine saklar. Bir kadının gerçek erkeği olmayı başarabilmişseniz çok şanslısınız demektir. Çünkü yaşamınız asla sıradan olmayacaktır.

Bir kadın hayattır aslında. Çünkü hayatın içinde olan her şey ancak kadınlar olduğunda anlam kazanıyor. Yemek yemek. su içmek bile. Bir kadının elinden içtiğiniz suyla kendi kendinize bardağı doldurup içtiğiniz su arasındaki lezzet farkını anlayabiliyor musunuz?

Anlıyorsanız ne mutlu size. Anlamıyorsanız ne yazık ki yaşamıyorsanız.

alıntı

[b]Kadın

Bir ufuk ki, ne Mecnun varabildi, ne Ferhad;
Bir ufuk ki, ilahi sırrı bekleyen serhad...

1973

Necip Fazıl Kısakürek



Kadın

Kadından kendisinde olmayanı isteriz;
Hasret yerinde kalır ve biz çekip gideriz...

1973

Necip Fazıl Kısakürek

Kadınlar

Ve kadınlar,
bizim kadınlarımız:
korkunç ve mübarek elleri,
ince, küçük çeneleri, kocaman gözleriyle
anamız, avradımız, yarimiz
ve sanki hiç yaşamamış gibi ölen
ve soframızdaki yeri
öküzümüzden sonra gelen
ve dağlara kaçırıp uğrunda hapis yattığımız
ve ekinde, tütünde, odunda ve pazardaki
ve karasabana koşulan
ve ağıllarda
ışıltısında yere saplı bıçakların
oynak, ağır kalçaları ve zilleriyle bizim olan
kadınlar,
bizim kadınlarımız


Nazım Hikmet Ran

Kadın

Hepsi birer birer ayrı ayrı efsanedir
Okumasını bilene başlı başına
Bir dostluk hikayesidir
Arandığı an da en iyi arkadaş
Sunulan yüreklerde hem eş hem de sırdaş
İstendiğinde en güvenli sığınaktır kadın

Bazıları bir sırdır
Kendi gizeminde öylesine güzeldir
Bazıları dağlar kadar sağlam
Bazıları denizler gibi engin
Ama o ne enginliğine bakar ne de yüceliğine
Dosttur onlar dostum sevdiklerine

İsterse bir dilberin umurunu alır
Yiğitlik mertlik sadece erkeklerde mi olur
Onun şanını gücünü de taşır
Dağların görkemliliği bile
Bazen kadının yanında hiç kalır
Çünkü her yiğidi her güzeli
Doğuran bir kadındır
O gürül gürül akan bir sevdadır

İsterse suya inmiş bir ceylanın
Mahzunluğuna bürünür
Ürkütülürse ele geçmez sır olur
Kadın deyip geçmeyin sakın
İsterse bu dünyaya dur dedirtir

Yüreğinin kıvrımındaki aşktır
Kadını böylesine güzelleştiren
Alnında tomurcuklanan terdir
Onu böylesine yücelten
Ondaki şefkat özveridir ana dedirten

Ve rüzgârın getirdiği kır kokuları gibidir
Yürekten sevene kadın
Gönülden içirir mutluluğu
Eğer ki erkeğine düşerse kadın
İşte o zaman başlı başına
Bir ömürdür bilene
Bir ömre bedeldir dedirten kadın
Yaşarken öldüren ölürken yaşatandır kadın

İstanbul

Yurdagül Özay

8 Mart 1857’de New York’ta tekstil sektöründe çok ağır şartlar altında çalışan kadınların ayaklanmasıyla başlayan, 1977’de de resmiyet kazanan Dünya Kadınlar Günü'dür...

KADINCA …

Bir erkeğin omzuna başımı koymayalı epey oldu.
Kaldı ki başı dolu kadınlar erkeğin omzuna ağır gelir, bilirim.

Açıkça söylemek gerekirse, omzunda ağlayabileceğim bir erkeğe ihtiyacım
var şu sıralar. Bunca zaman sonra bir erkek bulmuşum, niye ağlamak için
kullanayım ki o omuzu, lafın gelişi işte.

Gene de yalnızlığın lükslerine bunca alıştıktan sonra, bir erkekle yeniden
ortak bir hayat kurabilecek miyim, artık bundan pek emin değilim. Bunu hem hala çok istiyor, hem alabildiğine korkuyorum.

Aynı çatı altında yaşamanın geçmişten tanıdığım sorunlarıyla baş
edebilecek kadar güçlü, inançlı, sabırlı görmüyorum kendimi. Halı saha
maçından dönmesini beklemek, mutfakta tencerenin üstünden yemek yemesinden yakınmak ya da ikide bir ortalıkta bıraktığı çamaşırlarını kirliye
atmasını söylemek için yeterince genç değilim.

Geri çekildiğimi duyumsuyorum. Hayatın bize gizli gizli öğrettikleriyle
neredeyse farkında bile olmadan zaman içinde bir yerlere doğru geri
çekilmişim. Belki de bu yüzden, telaşım son turunu koşan bir atletinkine
benziyor. Sabahları çocukların kahvaltısını hazırlamak, kocasını işe
uğurlamak için evde herkesten önce kalkan kadınların kullandığı o serinlik
ve sessizlik anlarında düşündüklerini, hissettiklerini anlamaya
çalışıyorum. Eskiden evimizin penceresinden görünen bazı ev içlerinden
tanıdığım o sabah telaşını...
Herkes gittikten sonra sana kalan ev. Sana kalan hayat. Benim gibilerin
artık öyle bir hayatı olmayacak.

Ekonomik özgürlüğünü kazanmak için çalışan, kimliğini kendi oluşturan
kadınlara, hayat bazı kapıları açarken, bazılarını kapattı. İki kapı
arasında bir tür boşlukta kaldık. Ne yeterince evli, ne yeterince bekar,
ne yeterince düzeniçi, ne yeterince sıradışı; birtakım aşklarımız,
ilişkilerimiz oldu. Geleceksiz, sonuçsuz belirsizlikleri beraberlik diye
yaşadık. Kadınlar değişirken, erkekler ve hayat gerektiği ölçüde
değişmedi. Özellikle büyük kentlerde, otuzunu, kırkını geçmiş, bekar ya da
dul, önemli sayıda bir yalnız kadınlar ordusu oluştu. Onlardan birinin
sabahı bu. Dışarıdan bakıldığında her şey yolundaymış gibi gözüken sabahı.

Not : Bir bayan arkadaşın mektubu.. Oldukça etkilemişti beni..
Bugünün anısına paylaşmak istedim..
Sevgiler..
Tüm annelerimize,Bacılarımıza,kızkardeşlerimize..halam ız,teyzemiz. Vee
Kızlarımıza..08.03.2007

Aksaçli07

Ben Kadınım



Ben varsam yıllar var, seneler var.
Ben varsam çocuklarım,
Dolayısıyla erkekler var.
Ben varsam sevgi çıkmıştır yollara.
Ben varsam severim çiçekleri şefkatimle.
Dişi kuş olup yaparım yuvamı,
Çalılıklara bile...

Bunca şeyi vermiş de doğa
Yalnızca kuvveti erlere vermiş,
Bizim başa çıktığımız şeylerle
Başa çıkabilsinler diye...

Ben kadınım,dünyanın direğiyim
Evimin sahibi,cocuklarımın anasıyım
Benim bir günüm değil varoluşum var.

Ben kadınım kutsanması gereken
Kadınım baştacı edilmesi gereken....
Ve kuvvete esir edilmeyen...

Bir günüm değil,
Yazılmamış zaman önceliğim var....

alıntıdır

emeğine sağlık hayati

jeli'nin emeği lehrerin





şu an 2. sayfadasınız

ikinizin de o zaman ..