Eski çiftlik evini restore etmek için tuttuğum marangoz,işteki ilk gününü
zorlukla tamamlamıştı.Arabasının patlayan lastiği onun işe bir saat geç
gelmesine neden olmuş,elektirikli testeresi arızalanmış ve şimdi de eski
püskü arabası çalışmayı reddetmişti.Onu evine götürürken yanımda adeta
bir taş gibi oturuyordu.Evine ulaştığımızda beni,ailesiyle tanışmam için
davet etti.Eve doğru yürürken küçük bir ağacın önünde kısa bir süre durdu,
dalların uçlarına her iki eliyle dokundu.
Kapı açıldığında; adam şaşırtıcı bir şekilde değişti.Yanık yüzü tebessüm
kaplandı,iki küçük çocuğunu kuçakladı ve eşine kocaman bir öpücük verdi.
Daha sonra beni arabaya yolcu etmeye geldiğinde; ağacın yanından geçerken
merakım daha da arttı ve ona eve giderken gördüğüm olayı sordum."O, benim
dert ağacım" dedi."Elimde olmadan işimde bazı sorunlar çıkıyor,ama şundan
eminim ki o sorunlar,evime,eşime ve çocuklarıma ait değil.Bunun için bu
sorunları her akşam eve girerken o ağaca asıyorum.Sabahları tekrar onları
oradan alıyorum.Ama komik olan ne biliyormusunuz? Ertesi sabah onları
almaya gittiğimde, astığım kadar çok olmadıklarını görüyorum."

"Öfkeyle geçen her dakikanız,mutluluğunuzdan çalınmış 60 saniyedir" :01 :01