
Biraz benden, biraz senden...
Biraz benden, biraz senden, biraz bizden...
Herkes payına düşeni alacaktır...
Bilmiyorum sebebi neydi bu sessizliğinin...Neleri şekillendiriyorsun içinde. Kim bilir ne fırtınalar kopartıyorsun yüreğinde, belli etmemeye çalışırken...Ama şunu bil ki sen örtmeye çalıştıkça rüzgar şiddetini daha da arttırıyor.
Çekilip bir köşeden izlesem mi seni, dokunmasam mı hiç? Belki anlarım, yardım ederim, mutlu olursun. Yürüdüğün yoldaki dikenleri sen geçmeden temizlemiş olurum ki sen yürürken rahat edersin olmaz mı?
En büyük sorun ne biliyor musun? Sen kurduğun dünyanı kendi içinde yaşatıyorusn. Gittiğin yerden, yürüdüğün yollardan, yediğin yemeğe kadar... Herşey kendi içinde.
Senden başka hiç kimsenin bilmediği bir yerde yaşıyorsun. Kimsenin seninle gelmeye cesaret edemediği bir yer. Ama unuttuğun birşey var. Birgün ama birgün mutlaka takip edileceksin, kapın zorlanacak, korkacaksın...İşte o zaman anlayacaksın ki nereye gidersen git, ne kadar kaçarsan kaç, mücadelesini bırakmayan, herşeye rağmen seni merak eden, yanında olmak isteyen bir güneş ışığı var ve tam karşında duruyor olacak. İster kapatırsın kapını, ister sonuna kadar açarsın...
Sana çok fazla birşey söylemek istemiyorum aslında. Söyleyip de kafanı karıştırmaktansa susmayı tercih ederim. Yalnız kalmak da iyidir aslında ama sen yine de hep yalnızlığı tercih etme olur mu?
Ya da sen gel de bana gelirim ben. Unutma nefes kadar uzağındayım. Git de dersen anlarım seni. Dedim ya kapıyı kapatmak ya da içeri almak...Herşey senin elinde. Unutma senin mutluluğundur benim mutluluğum...
Neyse ben artık seni kendinle baş başa bırakıyorum. İyi düşün olur mu? Bu arada ben yokken sıkı giyin, dikkat et kendine. Çok sıkılırsan ve eğer istersen derin bi nefes al, elini kalbine koy.
İşte orda olacağım ben...
Sevgiyle kal, ........
NOKTA KOYAMADIM BEN ASLA BU SEVDAYA,
SEVGİN KALBİMDE , DUYGULARIM BU SATIRLARDA GİZLİ KALDI.














Normal