Hayatı paylaşmak her babayiğidin harcı değildir
Hayatı geçiştirmek, hadi bugünde geçti bitti demek marifetmiş gibi övünürüz arada bir, halbuki nekadar yaşayacağımızın garantisi yoktur, marifet dediğimiz hünerimiz geçiştirdiğimiz zamanı belli olmayan bu süreçtir.. Bu süreç dibe vurduğunda, acele acele koşturmanın koca hayatı üç beş güne, birkaç aya veya en kötüsü üç, beş nefese sığdırmanın ne anlamı vardır ki ….

Hep bir koşturmacanın içerisinde, hep biryerlere ulaşmanın çabasındayız, bazen öyle olur ki ideallerimiz bizi sarıp sarmalar, rüyalarımız bile isteklerimizle süslenir..Küçük mutluluklar mutlu etmez olur bizi,daha sıradışı şeyler aramaya başlarız, gün gelir, banka cüzdanlarımız sevgililerimiz, bilgisayardaki dostluklarımız mutluluklarımız olur birdenbire..

Zordur zevklerimizden kaçmak, hırslarımıza dur diyebilmek, zordur yalan dünyaya karşı gelmek. Kapattığımız kapılar, paylaşmadığımız hayat, geçiştirilen problemler, sıra dışı olma heveslerimiz, gün gelir yüzleştiğimizde yüreğimizin üzerine oturur, kaybetmenin acısıyla anlarız kimsesizliğimizi .

Artık yalnız kalmışızdır, gidecek ne bir yerimiz ne de derdimizi anlatacak bir dostumuz vardır, bundan sonra para cüzdanlarımızda biriktiririz gözyaşlarımızı, dostlarımız ayrılamadığımız bilgisayarlarımız olur.. Yalnızlık tak edince, zorluklarla kazanıp çabuk harcadığımız sevgilerimiz, sevgililerimiz,bağrımızda yumruk olur .. Dayanabilirsek öylesine yaşar gideriz ..

Sevdiklerimizle hayatlarımızı paylaşmak bazılarına hikaye gibi gelir, zaten hayatı paylaşmak öyle her babayiğidin harcı değildir …