Gerçekleşmeyen
ilk
dileğimsin benim.



Seni kazanmak, senin olmak. Gri kuşların yavru olması kadar klişe.
Seni çok istedim.
Günlerce. Aylarca da belki.
Lambanın tuzunu üfledim. Ellerimi süremedim. Uzaktan seyrettim. Dokunabilirsem sana, içe kaçarsın, yakarsın beni sandım.
Beni bekledin mi? Elbette beklemedin. Ama koştum ben karanlık mağaralarında düşünmeden.

“Düşersin, dizlerin kanar,”
demedin bana. Dururum diye korktun.
Ama
kanamadı dizlerim. Senin mağaraların karanlıktı sadece. Ve kayaları avuçlarına gizledin.

Sen gerçekleşmeyen
üç
dileğimsin.
Mor yağmurları senin için yaratamadım. Gürültüleri dudaklarıma saklayamadım. Ve hiçbir zaman en güzel olmadım. Ama ne karalasam kıvrımlarda, özde hep sen vardın. Nefesini hissetmek bile sadece, kutup rüzgârlarında kalmış alev topları gibi titretti beni. Seni çok istedim ben.

Reddetmedin de beni.

Sen gerçekleşmeyen

son dileğimsin. Sonsuza kadar sonda kalacağım, belli.


Madem önemli olamadım senin için, katili olsam saçlarının sen de benimkileri ister miydin?





Ben çok istedim seni. Beni hiç fark ettin mi?


alıntıdır