BABA ve KIZI

0 yaşinda
Baba : Ne kadar da güzel. Simdi bu küçücük sey benim kizim mi?
Gözleri de bana ne kadar çok benziyor.
Kizi : Bu gözlerini benden hiç ayirmayan adam babam olsa gerek.

5 yaşinda
Baba : Prensesim benim, güzel kizim. Söyle bakalim baban sana ne alsin?
Kizi : En çok babami seviyorum. Babam, niye annemle uyuyor?
Hep benimle uyusun, başkasini sevmesin.

10 yaşinda
Baba : Gittikçe yaramaz oluyor, kime çekti bu kiz?
Kizi : Ben babama aşigim. Büyüyünce babam gibi erkekle evlenecegim.
Babam bu ay harçligimi arttirir mi?

15 yaşinda
Baba : Ne kadar da çabuk büyüdü. Eve de gittikçe geç kalmaya başladi,
bu gidisle başina kötü bir sey gelecek. Sanirim daha sert konuşmaliyim.
Kizi : Babam yüzünden arkadaşlarimla istediðim kadar vakit geçiremiyorum. Bana baski uygulamasindan nefret ediyorum. Ne zaman özgür olacagim?

20 yaşinda
Baba : Artik sözümü dinlemiyor. Benden giderek uzaklaşiyor.
Kendi parasini da kazanmaya başladi ya, bana ihtiyaci kalmadi tabii.
Uzun zamandir tatli bir-iki laf geçmedi aramizda zaten.
Evi de sürekli erkekler ariyor. Galiba kizim elden gidiyor.
Kizi :Her dedigime aliniyor, beni bir türlü anlamiyor.
Hele geçen gün giydigim mini etege karişmasina ne demeli?
Evden ayrilip, kendi hayatimi kurmaliyim.
Çocuk muamelesi görmekten biktim artik!

25 yaşinda
Baba : Bir gün bunun olacagini biliyordum. iþte evleniyor. Zaten aramiz eskisi gibi degildi. Simdi bir de kocasi var. Prensesim beni terkediyor.
Kizi : Böyle bir günde bile o mutsuz ifadeyi takinmasinin ne lüzumu var ki? Biliyorum, onu bir türlü içine sindiremedi. Bu yüzden yapiyor.
Kendi hayalindeki damat degil ya! Sanki birlikte yaşayacak olan o.

30 yaşinda
Baba : Çok az görüşüyoruz. Daha *** biraraya gelsek ne iyi olur.
Hem torunlarimi da özlüyorum. Kendi arkadaş çevrelerinden firsat bulup da bize gelemiyorlar ki...
Kizi : Babamlari da çok ihmal ediyorum galiba. Yine telefonda çok üzgün geldi sesi. Haftasonu onlara süpriz yapmak en iyisi.

40 yaşinda
Baba : Kizim, benim entellektüel düzeyimi yeterli bulmuyor.
Ona göre çagin gerisinde düşünüyormudum. Oysa küçükken derslerine
hep ben yardim ederdim. Anlayamadigi bütün problemleri bana sorardi.
Simdi beni begenmiyor. Bir daha onunla asla politik tartişmalara girmeyecegim.
Kizi : Babam giderek daha da çocuk gibi davraniyor. Sürekli bir şeylerden yakiniyor. Gerçi son zamanlarda sagligi da iyi degil ama. Ya ona bir sey olursa? Zaten hiçbir zaman diledigi gibi bir evlat da olamadim.

45 yaşinda
Baba : Kizimin mutlu bir yuvasi olmasi ne güzel. Gözüm arkada gitmeyecegim. Her seyi kendi başardi. Onunla gurur duyuyorum.
Kizi : Babam için çok endişeleniyorum. Onu kaybetmeye hazir degilim. Ilaçlarini da hep ihmal ediyor zaten. Allah'im onu benden alma!

50 yasinda
Baba : Dünyada mutlu kal kizim !
Kizi : Seni çok özleyecegim ve arayacagim babacigim. Simdi ben kime danişacagim, kim yardim edecek bana? Ne olur gittigin yerde çok mutlu ol.
Ve hep yanimda oldugunu hissettir, ne bileyim ben, arada sirada işaretler yolla mesela. Ah babacigim! Sensiz nasil yaşayacagim?

55 yaşinda
Kadin : Sen gideli, seni daha iyi anliyorum babacigim. Keşke seni hiç üzmeseydim demeyecegim, çünkü "keşke"lerin hiçbir şeyi degiştiremeyeceðini biliyorum. Yine de beni duyuyorsan, lütfen seni üzdügüm her gün için çok ama çok pişman oldugumu bil olur mu?
Binlerce gözüyle, boşluktaki adam uzanir, düşsel bir incelikten onu kendi gecesine alir...

Seni çok özlüyorum, dertleşecegim,
danişacagim kimsem kalmadi baba...
Seni kaybettikten birkaç ay sonra bir oglum oldu.
Sana olan sevgimi ogluma verdim .
Onda seni yaşiyorum, rahat uyu babacigim .
Kizin...

Babalarin Annelerin ve Evlatlarin Yok olmadigi Bir dünya özlemiyle ...
Bu yaziyi Kim Kaleme aldiysa Binlerce Teşekkürler...Sevgiler