Üye ol ! Eğer şifreni unuttuysan tıkla!
Bütün zaman ayarları WEZ +2 olarak düzenlenmiştir. Şu anki saat: 23:31 . | Nüve Foruma Hoşgeldiniz! Forumumuzdan yararlanmak için lütfen Üye Olun ! 
|
#1
29.12.07, 18:20
|
 Yazmak.... Deli Dolu Üyelik tarihi: Feb 2007
İletiler: 447 
29.12.07, 18:20
Yazmak, düşüncelerine mantığını katmadan, bazen kalbine düşüncelerini katmadan yazmak, gem vurmamak kalemine, bildiği gibi konuşturmak, susturmamak, güzellik aramamak yazdıklarında, devrik cümle kaygısı taşımamak sadece konuşturmak kalemini, içindeki seni. İnsan neden engel olur ki içindekilere, neden hep güzelliği sergileme çabasına girer yazmak için, bu değil yazmak, kaygı taşımamaktır yazdıklarında ya da yazmak için yazmamaktır. Bizlere öğretmişler bir kere şiir yazacaksan kafiyesi olacak ya zengin olacak kafiyeler ya da yarım ve kesinlikle kafiyeler rediften sonra gelmeyecek yerleştirmişler beynimize, düz yazı yazacaksan giriş olacak öncelikle anlatacaksın bir iki cümleyle anlatmak istediklerini sonra açacaksın o iki cümleyi uzun uzadıya birde sonuç elde edeceksin bitireceksin anlatmak istediklerini ve bağlıyacaksın birkaç cümleye, kalıplaştırmışlar kalemimizi. Yazarken kurallara bağlı yazmamıza sebep olmuşlar, acaba oldumu kaygısı yerleştirmişler. Kızgınlığım buna değil elbette olacak kuralları, elbette bir şeyleri güzel vermenin kaygısını taşıyacağız, ama neden içimizdekileri yazarken, kendimizi yazarken kalemimizi boyama gereği duyuyoruz. Şair şiirinde ayrılığı yazıyor ve başlıyor sen gittin diye sonra anlatıyor kızgınlığını sevgiliye aslında şair kafiyeye pek önem vermiyor, süslü olacak diye uğraşmıyor şiirinde, içindekileri anlatıyor en açık yüreklilikle ve hedef tahtası oluyor eleştirmenlerin oklarına, olmamış diyorlar olmayan ne, kafiyemi sadece şiire güzellik veren, duyguları anlatan. Yazmış başka bir şair ayrılığı kalemiyle ama sadece kalemiyle, süslemiş en güzel şekilde cümleleri, kalemini çok iyi boyamış, yazmak için yazmış, duygu yüklemeyi unutmuş herkes ayakta mükemmel bir şiir diye. Bu mudur asıl olan güzellik, boyamak mıdır kalemi yada süslemek midir yazdıklarını? Herkes bir şeyler yazar istedikten sonra, biraz uğraş yeter kelimeleri sıralamaya, cümleleri sadece cümle bakımından anlamlı kılmaya, ya duygular, insanın içindekiler onlar işte bunları kolay kolay kaleme dökemez. Yazmak olmamalı maksat, bir şeyler vermek, hani okurken canlandırmak hayal âlemindeki kahramanları, kendinden parçalar bulmak ve duyguyu paylaşabilmek en önemlisi. Okumuşuzdur hep en ünlü yazarları, şairleri ya da adı duyulmamış kalem ustalarını peki alabildik mi okuduklarımızdan yazanın duygularını, gayelerini? Yazmak aslında hayata bakmaktır, yorumlayabilmektir, birde içinde taşımaktır bu güzelliğin sırrını. Herkese göre farklı olsada yazmak tek gayesi paylaşım olmalıdır, içindekileri hissettirebilmektir, yazmak için yazılmasın satırlar, kelimeler sadece güzel olsun diye yan yana getirilmesin, bırakın en zengin kafiyeleri o çok ünlü yada ünsüz yazmak için yazan ellerin gayesi olsun, siz sadece içinizdekileri yazın, kaygı taşımadan, güzel olacak diye değil, anlatmak için içinizdekileri. Yüreğinizden geçenleri dökebiliyorsanız daha fazlasına gerek yok, okuyanın içinde duygu yüklüyse, okundu bitti diye değilse bakışı anlayacaktır yüreğinizden dökülüp kaleminize vuran duyguları. Güzel sunmak içindekini anlatabilmektir gerçekten yazan yürekler için, gerisi sadece kelimelerin anlamlı şekilde yan yana getirilmesiyle oluşmuş cümlelerdir, boş duvarlar misali... alıntı
__________________      |
| ADA kullanıcısının bu bilgilendirici iletisine teşekkür eden üye : | ||
DJ_DeliRock (30.12.07) | ||
| Sponsorlar |
| |
Normal
