İSTERSENİZ önce fıkrayı anlatalım.

Padişahın biri, patlıcanı çok severmiş. Ne zaman;
'Şu patlıcan musakkaya bir türlü doyamıyorum' dese, dalkavuğu da;
'Aman padişahım, siz söyleyince ağzımın suyu akıyor. Akşam olsa da
yesek' dermiş. Padişah imambayıldıdan söz edecek olsa;
'Padişahım, şu imambayıldıyı icat edenin mekanı cennet olsun, nefis
bir yemek. İnsan yemeye doyamıyor' dermiş.

Padişah; karnıyarıktan, patlıcan dolmasından, kızartmasından,
kebabından, patlıcan salatasından, turşusundan ve reçelinden söz ettikçe,
dalkavuk da göklere çıkarırmış…

Gel zaman git zaman, padişah patlıcandan nefret etmiş. Sofraya değil
yemeği, salatası, turşusu, tatlısı, patlıcanın (P) harfinin gelmesini bile
yasaklamış.

'Şu patlıcan musakkanın neresini beğenirler de yerler, bir türlü
anlamıyorum' dediğinde, dalkavuk da padişahın sözünü tamamlamış;
'Aman padişahım, bu musakkanın yenilmesini yasaklamak lazım…'
Padişah, bir başka gün;
'Bu insanlara hayret ediyorum. O kadar güzel salata çeşidi varken
akşam yemeğinde tutup patlıcan salatası yiyorlar… Anlamak mümkün değil!'
dediğinde, dalkavuk sözünü kesercesine atılarak eklemiş:
'Padişahım, bu insanlarda damak zevki diye bir şey yok. En iyisi,
patlıcanın yetiştirilmesini yasaklamalı… Adını bile duymaktan nefret
ediyorum…'

Bu konuşmaları duyan biri dayanamamış ve padişahın olmadığı ortamda,
dalkavuğa sormuş;

'- Yahu! Sen bir zamanlar patlıcanı metheder ve adeta göklere
çıkartırdın. Şimdi ise patlıcanı ve yemeklerini kötülüyorsun. Nasıl olur da
bu kadar değişebilirsin hayret!..'

Dalkavuk da hemen yanıtlamış;

'- Bana bak arkadaş… Bana bak… Ben patlıcanın değil, padişahın
dalkavuğuyum. Anladın mı?…'


Fıkrayı okudunuz. Şimdi etrafa şöyle bir bakın. 'Patlıcanın dalkavuğu'
fıkrasındaki insanlar ne kadar çok değil mi?

Çalıştığınız ortamda, iş dünyasında, siyasette o kadar çok ki…
Özellikle, mali ve ekonomik konularda, çok var.
İçlerinde 'Zangoç ve Papaz' fıkrasındaki gibi olanlar da var.
Nedeni belli… Kişisel hesapları var.

Boşuna yorulup da bu davranışlarının nedenini sormayın.
Onlar, patlıcanın dalkavuğu değiller ki!..

Zangoç ve papaz

PAPAZ, iki metre ilerisinde Zangoç'a sormuş: 'Gizli gizli sen mi
içiyorsun kutsal şarabı?' Zangoç'ta derin bir sessizlik. İyice köpürmüş
Papaz: 'Sana soruyorum be adam! Duymuyor musun?' 'Hayır. Buradan hiçbir şey
duyulmuyor efendim!' 'Olacak şey mi! İki adım öteden beni duymuyorsun…'
Zangoç bıyık altından gülmüş: 'İsterseniz yer değiştirelim,
anlarsınız…'

Yer değiştirmişler. Bu kez Zangoç seslenmiş: 'Kilise için toplanan
yardımları kim iç ediyor?'

Papaz kendi kendine söylenmiş:
'Hakikaten yahu! Buradan hiç bir şey duyulmuyor.'

Günün sözü

DALKAVUKLUĞUN SAĞLADIĞI ÇIKAR, DÜRÜSTLÜĞÜN KAZANDIRDIĞI FAYDADAN DAHA
FAZLA OLURSA,O ÜLKE BATAR!!

Alıntı

Nüve Forum » eğlence » Sohbet » Hayal Kahvesi

Böyle anlamlı fıkra okumayalı epey olmuştu.

Tşk ler

En önemli 6 kelime; "Evet, ben hata yaptığımı kabul ediyorum."
En önemli 5 kelime; "Tebrikler, iyi bir iş yaptınız!"
En önemli 4 kelime; "Bu hususta düşünceniz nedir?"
En önemli 3 kelime; "Eğer izin verirseniz!"
En önemli 2 kelime; "Teşekkür ederim."
En önemli 1 kelime; "Biz"
En önemsiz 1 kelime ; "Ben"

Alıntı

Katkılarından dolayı acıya teşekkürlerimi sunarım!...

kelimelerin gücünü anlamadan, insanların gücünü anlayamazsın..!

Öğrendim ki...
Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız.
Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz,
Gerisini karşı tarafa bırakırsınız.

Yeryüzünde hiçbir gıda açlık kadar lezzetli değildir.
(Cervantes)

İnsanlar yaşadıkça yaşlandıklarını sanırlar,
oysa yaşamadıkça yaşlanırlar.

~ İskoç Atasözü ~

Büyümek için büyümek, bir kanser hücresinin ideolojisidir.
E.Abbey

Emek kirlidir ; elin, yüzün, vücudun kir pas içinde kalır... Ve o kadar kirin içinde parıldayan bir mücevheri barındırır göğüs kafesinde...

Emek, harcamak değildir ; biriktirip , kullanmaktır yerli yerince ... Savurganlık etmeden, savurmaktır küllerini havaya ...

Adı unutulmuş masalların kahramanıdır emek ; hala kötü adamların peşinde koşar, dilden dile anlatılmayacağını bile bile ...