Evrim sahtekarlığı | Toplumsal evrim | Anadolu ve Evrim | Evrim teorisi... | Evrim Diyalektiktir III |

Evren'de cansız maddeden (kayalar) canlı varlıklara ("bitkiler, hayvanlar, insan) kadar her şey durmadan değişikliğe uğrar. Evrim canlı maddenin, Dünya üzerinde, aşağı yukarı iki milyar yıl önce belirdiği andan bu zamana kadar geçirdiği değişikliklerin tarihidir.

balıklardan kurbağalara
Birinci Zaman'ın başlangıcında (aşağı yukarı 600 milyon yıl önce) bugün bildiğimiz hayvanların hiç biri yoktu. Okyanuslar dev gibi iri balıklarla doluydu ve bu balıkların üstü kemikten kaim bir zırhla kaplıydı.

Yavaş yavaş karaların üstü giderek artan bir bitki örtüsüyle kaplanırken bazı balıklar karada yiyecek aramak için sudan çıkmağa alıştı. Bunlann yüzgeçleri kısa bacaklara, yüzme keseleri de akciğere dönüştü. Henüz balıklara benzeyen, ama karada da yaşayabilen bu yaratıklar ikiyaşayışh oldu (kurbağalar ve tritonlar bunlardan türemedir). Fakat üreyip çoğalabilmek için bu ikiyaşayışlılar suya dönmek zorundaydılar, çünkü yumurtaları ancak suda gelişip açılabilir ve yavrular da suda gelişebilirdi.
sürüngenden insana

Birinci Zaman'ın sonuna doğru, suyun dışında yaşayıp çoğalabilen bazı ikiyaşayışlılar sürüngen oldu. Bunlar bütün İkinci Zaman boyunca üreyip çoğaldı, bazıları dev boyutlara ulaştı. Sürüngenlerin otla beslenen, etle beslenen, karada, suda yaşayan, uçan çeşitlen vardır (kaplumbağalar, kertenkeleler, yılanlar bunlardan türemedir).

ilk kuşlar İkinci Zaman'ın ortalarına doğru ortaya çıktı (ilk kuşlarda tıpkı ataları gibi dişler ve pençeler ardı, ama kanatlar ve tüyler de belirmişti).
Bu zaman içinde başka bir sürüngen topluluğu bir başka yönde evrime uğradı: vücut kıllarla kaplandı; dişler kesici diş, köpekdişi, küçük azı ve büyük azı biçimine dönüşerek farklılaştı; memeler ortaya çıktı. Bu memeli hayvanlar Üçüncü Zaman'ın başlarında büyük bir gelişme gösterdi. Beş-on çeşit topluluk halindeki yaratıklardan maymunlar ve insanoğlu türedi.

insanın evrimi
İnsanoğlunun soy zincirinin ilk hal-'cası, Üçüncü Zaman'da ortaya çıkmış olan oreopitekus'tur. Sonra Güney Afrika'da kalıntıları bulunmuş olalı Australopitekus gelir; bu yaratık insanoğlunun doğrudan doğruya atası değildir, ama insanla arasında önemli benzerlikler vardır (kafatası, dişler, ayakta duruş).

Başlıca özelliği âlet yapmak ve kullanmak olan «insanlaşma» Dördüncü Zaman'da başlamıştır, önce pitekantropus (insan-maymun) dönemi, sonra Heidelberg adamı ortaya çıkar, bundan da iki dal türer. Birinci dal neandertal adamıdır ve soyu tükenmiştir (bu insanların pek çok fosil kalıntısı bulunmuştur). Yalnız ikinci dalın, yani Homo sapiens'in yaşadığı (Kromanyon adamı bu dalın en iyi bilinen örneğidir) ve bugünkü insan ırklarının bu daldan türediği sanılıyor.

Darwin ve evrim yasaları
Evrim mekanizmasını açıklamağa çalışan kuramların en ünlüsü Darwincilik'tir. Galapagos Adalan'nda yaptığı inceleme ve gözlemlere dayanan Charles Darwin, çevre koşullarındaki değişikliklerin (iklim, besin) hem vücut yapısını, hem de üreme hücrelerini etkilediği sonucuna vardı. Öte yandan, yaşamak için savaşmak da doğal bir ayıklanmaya yol açar: yalnız en dayanıklı bireyler ve türler yaşamlarını sürdürebilir. Ona göre zürafanın boyunun ve boynunun uzunluğu, kıtlık döneminde bu hayvanın en yukarıdaki yaprakları ve dalları koparmak zorunda kalmasının sonucudur. Bu karakteri kazanmış olan zürafalar onu kendilerinden türeyenlere aktarmıştır.

Başarısına rağmen Darwin'in kuramı tam inandırıcı değildir: birincisi, bütün değişiklikler soydan gelmez; ikincisi bir değişikliğin ille de faydalı olduğu söylenemez (ayaklardaki perde yüzmekte yararlıdır, ama karada yürüme olanağını büyük ölçüde kısıtlar). Bunlardan başka, bir türdeki zayıf ve sakatlar yok olmakla birlikte, çevreye en iyi uyabilen bireylerden çok, ortalama bir tipin var olmakta devam ettiği görülmektedir.

Darwin'in bu kuramını tamamlayan ve daha da ayrıntılara inen başka kuramlar da öne sürülmüştür. Bunlar en başta canlı türlerinin, doğal ortamdaki değişikliklere uyma yoluyla değşinime (mutasyon) uğrama olanağını öngörür.
Bugün, ilke olarak evrimi benimsemeyen tabiat bilgini yoktur. Eski çağlardan başlayarak yüzyıllar sürmüş olan, canlılar konusundaki «değişmezlik» ve «evrim» öğretileri tartışması çoktan bırakılmıştır. Canlıların sürekli bir değişim ve evrim sonucu ve birbirinden üreme yoluyla bugünkü durumlarına geldikleri kuşkusuz kabul edilmekte, anlaşmazlık evrimin nedenleri ve mekanizması konularından çıkmaktadır.

» Nüve Forum » akademik » Fen Edebiyat Fakültesi » Biyoloji Bölümü » Biyoloji taslakları

kaynak 12
cilt;2-sf; 41-42