Her kadın güzeldir, bir memesi olmasa bile!
Nüve Forum: Öncelikle bize kısaca kendinizi tanıtır mısınız?
Melda Irmakkesen: Ben Melda Irmakkesen , şu an emekliyim, uzun yıllar İstanbul'da özel sektörde çalıştım. Hayatımı dolu dolu yaşamaya gayret gösterdim. 16 senelik İstanbul maceramdan sonra şu an Mersin'de ikamet etmekteyim.
NF: Sağlığınız konusunda titiz misiniz? Yani kendini çok dinleyenlerden mi yoksa "boşver"cilerden misiniz?
MI: Ne yazık ki hastalık konusunda oldukça şanssız sayılacak bir yapıya sahibim. Ailemden gelen gensel bir rahatsızlıkla başladım hayata... En fazla güneyde yaşayanlarda görulen orak hücreli anemi hastalığım var. Bu hastalık nedeni ile oldukça sıkıntılı zamanlar yaşadım. Bu hayatın bana verdiği kötü bir piyango diyelim... Meme kanseri olmam daha sonra oluşan bir sağlık sorunu... Aslında ben çok fazla hastalıkları kendisine yakıştıran biri değilim ama yaşamam gereken şeyleri de ne yazık ki elimin tersi ile atıp ortadan kaldırma lüksüne sahip olamadım. Hastalıklarım süresince ailem ve arkadaşlarım en büyük desteğimdi. Onlar olmasa sanırım bu kadar çabuk atlatamazdım.
NF: Peki kanser olduğunuzu nasıl anladınız?
MI: Göğsümde birden bire ortaya çıkan minik bir topak ile başladı. Doktorlara gösterme sürecinden sonra biyopsi ve derken meme kanseri olduğum gerçeği ortaya çıktı.
NF: O zamana kadar aklınıza hiç kötü bir şey gelmedi mi?
MI: Aslında inanın hiç gelmedi. Size şaka gibi gelecek ama hiç unutmuyorum, biyopsim yapıldı. Hastanede dinlenme sürecindeyim, odama bir hanım girdi, meme kanseri ve tek göğsü alınmış. Nedendir bilemem, aman be dedim kendi kendime, benim nasılsa böyle bir şey başıma gelmez. Bunu düşünürken de o hanımın göğüslerine bakamadığımı hiç unutmam. Sanırım korkmuş ve bu gerçekle karşılaşmak beni sonsuz rahatsız etmişti. Ama gerçeği bana söyledikleri zaman ne kadar üzüldüğümü dün gibi hatırlıyorum.
NF: Zor bir soru ama kanser olduğunuzu söylediklerinde ne hissettiniz, ne düşündünüz?
MI: Tek hatırladığım, nasıl yani?? Önce yumurtalıklarım şimdi de memem, ben nasıl bir kadınım diye düşünüp, o anda tek aklıma gelen annemin çok üzüleceği idi... Zaten ben bunları düşünürken yanımda olan annemin koltuğa yığıldığını hatırlıyorum. Yani isyan ve öfke, anlatılır gibi bir duygu değil....
NF: Ne zaman emin oldunuz?
MI: Doktorlardan duyana kadar hala bir umut taşıyordum, ben meme kanseri olmam diye.
NF: Hayatta yapmaktan en mutlu olduğunuz şeyler nelerdir?
Sevdiklerimle bir arada olmak, ailem ve arkadaşlarım benim için çok önemliler.
NF: Bu hastalık hayata bakışınızla birlikte; yaşantınızda neleri değiştirdi?
MI: Vallahi ne desem yalan, zaten oldum olası hayatı seven birisi idim. Hayatı boş verdim, artık umursamaz biri oldum diyemeyeceğim... Ama insanlara karşı daha duyarlı olmak ve empati sahibi olmakla alakalı daha da geliştim...
NF: Kitap yazmaya ne zaman karar verdiniz ve neleri anlattınız?
MI: Meme kanseri olduktan sonra öylesine gelişti ve kaleme aldım. Meme kanseri olduktan sonraki süreçte yaşadığım deneyimlerimi anlattım. Meme kanserli bir kadının yaşadıklarını ve hissettiklerini paylaştım.
NF: Kitabınıza hangi yayınevlerinden ulaşabiliriz?
MI: Kitapatelyesi.com adresinden ulaşabilirsiniz
NF: Son olarak insanlara söylemek istediğiniz ve eklemek istediğiniz başka şeyler var mı?
MI: Benim başıma gelmez diye bir düşünce olmasın içinizde, lütfen erken teşhisin önemini unutmayın. Bir de yaşadığımda şunu gördüm ki meme kanseri olan kadınlarımız partnerleri tarafından veya eşleri, sevgilileri tarafından sanki onlar hiç hasta olmayacaklar gibi bir kenara itilebiliyorlar. Lütfen bunlara izin vermeyin...... HER KADIN GÜZELDİR, BİR MEMESİ OLMASA BİLE.....
NF: Nüve Forum olarak bizlerle paylaştığınız bilgiler için teşekkür ederiz. Cesaretiniz ve hayata bakışınızla hasta olsun olmasın pek çok insana umut aşıladığınıza eminiz.

















Normal