Sazım sözlerim hep derdim yanar
Bitmez bu sözler içim yaralar
Ağlar Osman´cık derdini yazar
Ana, baba yok ağlar ha ağlar.
Duman çöküyor benim kafaya
Gelmez olsaydım fani dünyaya
Diller gerçek der döner şakaya
Şikâyetim var yüce tanrıya.
Umutla düşüm gerçek olmuyor
Dert eksilmeden hep çoğalıyor
Yürek kafeste kan sızlanıyor
Çok,çok acıdır dünya yanıyor.
Öğretmenim çok öğreteceğim
Okula neşe getireceğim
Köylüyü köyü çok seveceğim
Karanlık yere mum dikeceğim.
Osman AKÖZEL












Normal


