Alemler İçinde

Acılarla kıvranan bir perişan,
Aşkına susayan, sevinç duymayan,
Alemler içinde hiç avunmayan,
Karanlık düşünüp sarhoş yaşayan.

Pembe düş olmaz bunların alemi,
Yarası azgındır çalmaz melhemi,
Elinden bırakmaz siyah kalemi,
Beyaz sayfalara yoksa kölemi ?

Uçmadan çırpınır almaz yemini,
Dostlara uzatır ancak elini,
Dert için yitirmiş sevgilisini,
Karamsar, karamsar yazar içini.

Yaşama hevesi bunlarda yoktur,
Gönül defteri ahlarla doludur.
Avare gezinen Allah kuludur.
Sabırı faydasız, aklı yorgundur.

Osman Aközel