Üye ol ! Eğer şifreni unuttuysan tıkla!
Bütün zaman ayarları WEZ +2 olarak düzenlenmiştir. Şu anki saat: 14:51 . | Nüve Foruma Hoşgeldiniz! Forumumuzdan yararlanmak için lütfen Üye Olun ! 
|
#1
27.01.08, 23:08
|
 Sadece Seviversek Genel Yönetici Üyelik tarihi: May 2006
İletiler: 4.682  Bunlara Baktınız mı?
27.01.08, 23:08
'Hayattan beklentin nedir?' dedi adam... 'iyi bir eş... rahat bir hayat... yetecek kadar para... Sağlıklı çocuklar...bunlar beklentilerim'. dedi kadın... 'Nasıl bir eş istersin?' dedi adam... 'Anlayışlı, müşfik, ilgili ve sevgi dolu' dedi kadın... Sustu, düşündü bir süre adam... Hayattan kendi beklentilerini değil, kadının beklentilerine uygun bir erkek olup olmadığını düşünüyordu... Ya da kadının onun hayallerine denk olup olmadığını... Yeterince anlayışlı mıydı acaba? Anlayışlı erkekten beklentisi neydi kadının? Evde yemek bulamayınca susmak mıydı anlayışlı olmak, yoksa mutfağa dalıp makarna yapmak mı?. Oysa o hep birgün eşinden önce eve gelip ona sofralar donatmanın hayalini kuruyordu ortak hayatta... Beklenti ile gelen anlayışlı erkeklik bu kadar basit miydi? Bir tencere makarna pişirmek kadar kolay mıydı anlayışlı olmak? Beklenmedik bir günde sofralar donatan bir eş olmak istiyordu oysa o. Karnı doyan değil, gözleri parlayan bir kadındı onun aradığı... Yeterince müşfik miydi acaba?... Müşvfik bir eşten beklentisi neydi kadının? En üzgün anında onu dizlerine yatırıp okşamak mıydı müşfik olmak, yoksa konuşarak onu rahatlatmak mı?... Oysa o hep bir gün eşini çok üzgün görürse elinden sımsıkı tutup en uzun yolda saatlerce yürümeyi hayal etmişti... Deniz kenarında, ormanda başbaşa uzun bir yürüyüşün sonunda onu eve getirip üstünü örtmek, uyumasını seyretmekti onun hayali... Bu kadar basit miydi müşfik eş olmak? Herhangi bir yakın dostun yapabileceğini yapmak kadar kolay mıydı? Varlığının önemini hissettireceği, ona sonuna kadar yanında olduğunu göstereceği bir eş olmak istiyordu oysa o... Kıvrılmış bir kedi değil, ayakta duran bir kadındı onun aradığı... Yeterince sevgi dolu muydu acaba? Sevgili olmaktan beklentisi neydi kadının? Her an yanyana olmak mı? Hep onu düşünmek mi? Her şeyden birlikte keyif almak mı? Tüm arkadaşlarıyla tanışmış olmak mı? Sevgilim diye tanıştırılmak mı? Sürekli dokunmak mı? Öpmek... öpmek... Bu muydu sevgi dolu erkek? Oysa o hep onu sadece sevmeyi hayal etmişti... Sadece sevmeyi... Sevdiğini, sevildiğini hissetmeyi... Doğduğu şehre götürüp ona sürpriz yapmayı düşlemişti... Kadınına hiç beklemediği bir anda, en olmadık yerde, markette, belki de asansörde, durduk yerde 'Seni seviyorum' demenin hayalini kuruyordu ortak hayatta... Beklenti ile gelen ilgili ve sevgi dolu erkeklik bu kadar basit miydi? Gözüne bak, yeni boyattığı saçını anla, telefonla ara... Beklenmedik bir günde beklenmedik hoşluklar yapmak istiyordu oysa o.. Saçı bembeyaz olduğunda ilk kez 'çok güzelsin' diyebileceği bir kadındı onun aradığı... 'Peki benden beklentin nedir?' dedi adam kadına... 'Hiç' dedi kadın. 'Hiç bir beklentim yok'. 'Ya senin?. Senin beklentin ne benden?'... 'Bilmem hiç düşünmedim' dedi adam... Oysa ikisinin de idealleri sandıkları beklentileri, iki kişilik sandıkları tek kişilik hayalleri vardı... Gün gün hayatın planları vardı kafalarında... Ama 'Hiç' diyorlardı, 'Çok' yerine... Dürüst değillerdi... Korkuları vardı... Ya değişirse?, Düşlediğim gibi olmazsa her şey?....Ya terk ederse? Giderse gitsin... Biterse bitsin...Yeter ki sadece sevsin... Bunu diyemiyorlardı... Düşünüyorum da, biz insanlar hep karşımızdaki ile hayalimizdekini aynı görmeye çalışırız. Ya da aynı yapmaya... Olmayınca suçlarız, kızarız, hatta terk eder gideriz... Terk edemezsek sızlanırız... Mutsuz olur, mutlu edemediği için mutsuz ederiz karşımızdakini... Ne umdum ne buldum deriz... Peki ya hiç ummasak nasıl olur... Hiç beklemesek... Beklentisiz seviversek.. Onu bensizken, sensizken olduğu gibi sevsek... Kıskanarak değil de, özgürlüğünü seyrederek sevsek... Özel günlerde hediyelerle gelişini değil de, ummadık bir anda öpüşünü, olmadık bir anda kapıyı çalışını sevsek... Sevgiye beklentileri karıştırmadan, sevgiye başka şey katmadan koşulsuz ve katıksız sevsek... Sonunu düşünmeden, hesaplayıp çarpıp bölmeden, kurgulamadan, sorgulamadan, hayallere dalıp gerçeklikten kopmadan sevsek... Sadece sevsek... Sevgi denizi sakin ve tek başına ama yan yana yüzebilenler için mavi ve sonsuz bir yolculuktur... Beklentiler ile yüklü dalarsanız denize bu ağırlığı kaldıramaz... Beklentilerinize uygun bulduğunuz sevgilinizin boynuna atlarsınız büyük bir aşkla... Beklentiler ile atladığınız sevgi denizinde size ne olur biliyor musunuz? Ya beklentilerin ağırlığı yüzünden, karanlık derinlikte birlikte boğulursuz.... Ya da sevgiliniz sizi ölüme terk eder... Özgürlüğün ve hayatın beklentisiz tadına varmaya gider... Birgün çırılçıplak denize girin... Beklentisiz sevmenin hazzını yaşayacaksınız... Alıntı
__________________ Bilmek; en ağır yüküdür insanın.      |
| 4 kullanıcı bu yararlı bilgilendirme için diyesi kullancısına teşekkür ediyor : | ||
| Sponsorlar |
| |
|
#2
31.01.08, 13:31
| ||||
| ||||
| Cevap: Sadece Seviversek merhaba. aşk o anı yaşamaktır, önünde ve ardındakiler aşka yüktür. yaşamı paylaşmak eşitsizliği, evlilik beklentisiyle başlar,beklentilerin doğmadan ölümüne aşk sebep değildir,doğumuna aracılıkta etmez. o okadar saftırki kendini düşünebilse adı aşk olmazdı. ---------------- Benim bedenim olgun bir meyve gibidir, çekerim bütün börtü böceği, Rengim al al, balımın aroması yayılırken, niceleri diz çöker tadıma. Ben böcek sevmem, polenlerimi diyarlara taşıtmak niyetim. Vermek bir parçamdan tat, almak karşılığında bir nesil. Kim kime yük bu yaşamda, gelenler rengime ve balıma, gidenler benim sonumla yeni yaşamlara... BENCE.... oğuz gölçik yazar... |
| Sponsorlar |
| |
Normal
