İngiliz romancısı (Kalküta, 1811 - Londra, 1863).
İngilizlere ait Hindistan Şirketi'nin memurlarından birinin oğlu olan ve altı yaşında İngiltere'ye getirilen William Makepeace Thackeray, 1829'da Cambridge Üniversitesi'ne girdi; ama burada mizah gazeteleriyle ilgilendi ve bir yıl sonra Cambridge'den ayrıldı.
1833'te Paris'e giderek resim öğrenimi gördü, aynı zamanda Londra gazetelerinin muhabirliğini yaptı. Mirasını almaya hak kazanınca, National Standard'ı satın aldı ve yönetti. 1834'te iflas edince, yaşamını karikatürcülük ve gazetecilikle kazanmak zorunda kaldı. 1836'da evlendi. Ama karısı, çok geçmeden delirdi. Bu arada Punch dergisine yazılar yazdı. The Paris Sketch-Book (Paris Notları, 1840), The History of Mr. Samuel Titmarsh and the Great Hoggarty Diamond (1841) gibi ilk yapıtları satış bakımından başarılı olmadı. Snoh Papers (1846) adı altında ve Titmarsh imzasıyla yayımlanan yazıları ün kazanmasını sağlamıştı. Ama VanityFa-ir (1847-1848), geniş ölçüde tanınıp sevilmesine ve borçlarım ödemesine olanak verdi. Thackeray başyapıtı olan bu kitapta, XVIII. yy. sonlarında üç ailenin öyküsü ve Becky Sharp adlı bir dalaveracının serüvenlerini anlattı. Yazar, bu arada The Book of'Snobs'ı (Züppeler Kitabı, 1846-1847) yayımladı ve burada, insanların değer taşımayan ve yalnızca moda olan toplumsal kalıplaşmış düşünce ve görüşlere duydukları saçma saygıyla alay etti. Thackeray, artık kalemiyle yaşıyor ve çeşitli takma adlarla, dergiler ve gazeteler için eleştiriler, fıkralar ve romanlar yazıyordu. Bunlar arasında başlıcaları şöyle sıralanır: Rebecca and Rowena (1850), Walter Scott'un yapıtlarına benzeyen ve XVIII. yy.sonlarını anlatan tarihsel roman HenryEsmond (The History of Henry Esmond, 1852), aile anlaşmazlıklarını canlandıran The Newcomes (1853). Thackeray ayrıca İngiltere'yi (1851) ve A.B.D'ni (1852 - 1853) dolaşarak, İngiliz mizah yazarları üstüne bir dizi konferans verdi.

YAPITLARININ ÖZELLİKLERİ
Thackeray'in yapıtları, romantizme ve hayalgücünün aşırılıklarına karşı bir tepki, akıl ve doğaya bir dönüştür. Keskin gözlem yeteneğiyle doğal ve içten olmayan her şeyi yakalar. Onun, zehir gibi bir alaycılıkla, taşkın bir yergiyle, az raslamr bir karikatürleştirme ve gülünç kılma yeteneğiyle karşı çıktığı şey, bencillik ve sahte davranışlardır. Thackeray'in, romanlarının kuruluşunda, fazla titizlik göstermediği söylenebilir. Olay örgüsü çoğunlukla sıradandır ve oldukça kötü gelişir. Ama çözümlemenin gücü, düşünce biçiminin inceliği, üslubun doğallığı, söz dağarcığının çeşitliliği ve tadı, bütün bu kusurları unutturur.
---------------
William Makepeace Thackeray (IPA: /ˈθækərɪ/; July 18, 1811 – December 24, 1863) was an English novelist of the 19th century. He was famous for his satirical works, particularly Vanity Fair, a panoramic portrait of English society.Thackeray, an only child, was born in Calcutta, India, where his father, Richmond Thackeray (1 September 1781 – 13 September 1815), held the high rank of secretary to the board of revenue in the British East India Company. Richmond Thackeray, born at South Mimms, went to India at the age of sixteen to assume his duties as writer. By 1804 he had fathered a daughter by a native mistress, the mother and daughter being named in his will. Such liaisons being common among gentlemen of the East India Company, it formed no bar to his courting and marrying Anne Becher. Anne Becher (1792–1864) was the second daughter of Harriet and John Harman Becher, also a writer for the East India Company. They sent Anne abroad in 1809, telling her that the man she loved, Henry Carmichael-Smyth, had died. This was not true, but her family wanted a better marriage for her than with Carmichael-Smyth, a military man. She married Richmond Thackeray on 13 October 1810. The truth was unexpectedly revealed in 1812, when Richmond Thackeray unwittingly invited to dinner the supposedly dead Carmichael-Smyth. After Richmond's death, Henry Carmichael-Smyth married Anne in 1818 and they returned to England the next year.

Thackeray began as a satirist and parodist, with a sneaking fondness for roguish upstarts like Becky Sharp in Vanity Fair, Barry Lyndon in The Luck of Barry Lyndon and Catherine in Catherine. In his earliest works, writing under such pseudonyms as Charles James Yellowplush, Michael Angelo Titmarsh and George Savage Fitz-Boodle, he tended towards the savage in his attacks on high society, military prowess, the institution of marriage and hypocrisy.
----------------

kaynak 3
11.cilt / sf 4239
wikipedia


» Nüve Forum » kütüphane » Kültür » Edebiyat » Edebiyatçılar » Yazarlar » Roman Yazarları