Jean Racine;Yetim kalan Racine, Port-Royal rahibeleri tarafından yetiştirildi. Zeki ve hırslıydı, edebiyatta ün kazanmağa azmetmişti, çok geçmeden mensup olduğu burjuvaziyle ilişkilerini keserek kendisini tiyatroya adadı ve rahiplikten ayrıldı. İlk oyunu The-baide (1664), Moliere'in topluluğu tarafından oynandı, sonra ikinci eseri Alexandre'ı (İskender), rakip bir topluluğa, Bourgogne Konağı oyuncularına verince, Moliere ile arası a-çıldı. Ortak dostları Boileau, bu iki büyük dehayı bir daha barıştırama-mıştır.

yazgı ve tutku;Racine, XVII. yy. hukuk törelerini taşlayan Davacılar adlı bir güldürü yazmıştı, ama ona asıl ün kazandıran, konuları Yunan ve Latin İlkça-ğı'ndan alınmış trajedileri oldu. Cor-neille'in kahramanları kendilerine hâkim ve onurlarına düşkün kişilerdi, Racine ise, eseflerinde, yazgının pençesine düşmüş, tutkularının (Hırs, aşk, kıskançlık) esiri olmuş kişileri ele almayı yeğlemiştir.

Oyunların sonu hep acımasız bir biçimde biter. Janseniusçularm etkisi altında dine dönüşünü izleyen uzun bir sessizlik döneminden sonra Racine, iki trajedi daha yazdı, Esther ve Athalie.
Kuruluşlarındaki sağlamlık ve üslûptaki zarafet yönünden, Racine'in oyunları "klasikçiliğin doruğunda yer alır.



» Nüve Forum » kütüphane » Kültür » Sahne ve Gösteri Sanatları » Tiyatro » Oyun Yazarları


kaynak 12
cilt:3/ syf: 395