Destini doldurdum da bir ulu bentten
Çevreni işlerimde yuka dilbentten
Uğrun uğrun korkuyordum
Meleğim bende gafletten.



Hasandağı yeni düştüm yoluna
Dayanamam yağmuruna yiline
Gencecikken ölen Meleğim
Fırsatmı geçti felek senin eline.
Şu dağları bindirdiler boynuma
Göz yaşını doldurdular koynuma
Ölüm var dillerdi de
Ben almazdım yanıma.



Genç yaşta dul kalan bir kadının ağıdı:
Evimizin önü küllük
Küllüğe atarlar pulluk
Gelin söyleyin komşular
Bana yakışır mı dulluk. (Derleme)



Hatice Özcan’ ın ağıdı:
Ah heceler ah heceler heceler
Kurum tutmuş pencereler bacalar
Evimin direği,çocuklarımın babası
Ah senin can verdiğin geceler.



iğranı ığranı bir dal yıkılmış,
Hazal olmuşta yaprakları yere dökülmüş,
Gencecikten kara toprağa giden kardaşlarım,
Ezrail kuvvetli gelmişte beli bükülmüş

Şaminur Soylugan’ ın 2004 yılında ölen Melek Çetiner’ e söylediği ağıt

Ekin ektimde yabana yazıya
Av bulamamışta algın tazıya
Hiç mi acımadında beşikteki kuzuya
Babamın dertli oğlu genç gardeşim.
Birbirinden haberi olmayan
Babamın dertli oğulları



Yol üstünde yuvam var
Daş atman uğradırsınız
İstanbul’da dertli gardeşim var
Duyurman abisine ağlatırsınız.
Birbirinden haberi olmayan
Babamın dertli oğulları.

Bahriye Songur’ un 1992 yılında genç yaşta ölen kardeşleri Ferhat ve Kadir Gülşen’ e ağıdı

Gümüş fincan altın tabak,
İki bacın çöle indi,
Kurbanlar olduğum Kara Memedim,
Yalın ayak başı kabak.



Galenin altı ırmak,
Altın yüksük beyaz parmak,
Alnına mı yazıldıydı babamın yiğit oğlu,
Gidip gurbet elde kalmak.



On bir ay oldu büründü dağlar,
Hastanın halini sormadı sağlar,
Elli iki sene oldu sekiz aylık güveye,
Dillerim söyler gözlerim ağlar.



Babam oğlu bir değildi beş idi,
Beşi de birbirine eş idi,
Sekiz aylık güvede,
Hepsine baş idi.



Şu yağanda yağmurmudur gırcımı,
Babam oğluda kürtmüydü gürcümü,
Sekiz aylık güveydi de babamoğlu,
Babam oğlu gara yirin harcımı.



Dolandım geldimde yazdan harmandan,
Bir su içtim babam oğlu tırmandan,
Sekiz aylık güveydi de babamoğlu,
Bende oldum özden dermandan.



Aşağıdan gelirde hacı,
Başına giyerdi kırmızı tacı,
Sekiz aylık güveye babamoğlu,
Bende olmazdım bacı.



Babam oğlu da çıkmış ganel başına,
Ganlar dolmuşta kipriğine kaşına,
Kurban olsun iki bacın babamoğlu,
Ağzıyın içindeki altın dişine.



Galeden galeye gereler urgan,
Anan üstüne örtmedi miydi,
Babamın yiğit oğlu,
Güvelik yorgan.



Bağrında işli alı giyene,
Hiç gönlüm ırazı değil,
Elli iki sene oldu daha,
Babanoğlu öldü diyene.



Babamoğlunun koyununu cinganlar güder,
Ağlatma babamoğlu sekiz aylık gelinini,
Elinin kınasıynan gözünün sürmesi gider.

1952 yılında Ceyhan’ a çalışmaya giden Kara Mehmet (Öztürk) traktör sürürken kanala uçar ve ölür. Bacıları yıllarca ağıt ederler.

Hastenenin kapısıda betundur betun
Doktorlar söyledi yaralarım çetin
Kuzuların da Sunam, kaldı yetim.



Karşı dağda Hasan dağının eteği
Eteği de aslanların yatağı
Kimselerde mi olmadı allı Sunam
Gavur dertlerinin ortağı.



Ne genişimişte havlunuz
Böylemiydi karı koca gavliniz
Küs gezsin gayri
Kuzularınıza gönlünüz.



Yüksektir dağlarında avcılar gezer
Derindir göllerinde balıklar yüzer
Gencecikken gara toprağa giren Sunam
Ne kadar met itsem o kadar güzel.



Aşağıdan bir yel esti
Kırdı benim kollarımı
Ne yaptılar küstün Sunam
Sormuyon kuzularının hallerini.

Şaminur Soylugan’ ın 2002 yılında ölen yeğeni Suna Durukan’ a söylediği ağıt

Haydar ağlımıyacağım da ağlattın beni
Allı Zübeydeme de söylettin beni



Gazilerde gazilerde yürük gaziler
Yaralarımda göz göz oldu da sızılar
Allı Zübeydemin kuzuları
Ana diye arzular



Kurbanı vereyim gidikten
Abdullayı yanına bekçi koyam
Allı Zübeydem



Göğde isen merdivenler kururum Zübeydem
Yirde isen ayağına varırım Zübeydem
Suçların neydide allı Zübeydem
Allı Zübeydem suçlarını sorurum.



Kurbanın olduğu günü Zübeydem
Alnı gara yazılı Zübeydem
Ardı körpe kuzulu Zübeydem



Haydar beni ağlattın gine
Baharın kuzularda deziyor Zübeydem
Alnınada kara yazı yazıyor Zübeydem
Allı Zübeydem



Mezarının üstüde kara bulutlu
Sandığının ağzıda devre kilitli.
Allı Zübeydem, Zübeydem
Bayramdan bayramada kuzuların umutlu



Abdullaya nişan koyduk Zübeydem
Sevgi gelin oldu gitti Zübeydem.
İçerlerimde iliğimi üzdün Zübeydem
Dışarımda pervamı bozdun Zübeydem



Şerife TURGUT ‘un 1985 yılında ölen 20 yaşındaki kızı Zübeyde FİDAN’ a ağıdı

Ilgınlıktada yaz koyunun yayılır,
Kapında da ineklerin sağılır.
Babam oğlu,oğulsuz kardeşim.
Sen gidersen yuvaların dağılır.



Biner atın iyisine,
Sürür yolun koyusuna,
Sana ölmüş dediler babam oğlu,
Haber verin bacılarına.



Dayan Konya da zarbıma dayan,
Almışlar atını sürmüşler yayan.
Uyanın da babam oğlunun kuzuları,
Derin uykudan uyan.



Bir taş attım, karlı dağın ardına,
Düştüm ola da yiğitlerin yurduna.
Bilemedim de . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . derdine.

Zilfi Gökalp’ın 12-09-1997 tarihinde ölen kardeşi Emin Genc’e (Çantalı) ağıdı

Kadifeden de diktirdim işliğini,
Gurbette mi verdiler başlığını,
Nasıl verdin babamoğlu,
Kara yere gençliğini.



Benim babamoğluda Bursadan İstanbula geçer,
Sabah kalkınca da karanfilli çaylar içer,
Babamoğluda Azraille sözleşmiş,
Bizden uğrun kaçar.



Atlara binmişde ağızları göğde,
Havranalar giymişde iyleri yirde,
Muraz alamadık babamoğlu,
Yat gayrı gara yirde.

Nazmiye Akpınar (Taş)ın 1984 yılında ölen kardeşi Fevzi Taş’a ağıdı

Karyolada yeri kalan,
Yastıklarda teri kalan,
Genç yaşında ölüpde,
Arkasında nazlı yari kalan yiğidim.



Heliklide evlerimiz helikli,
Al atlıda boz tepeye birikti.
Geleceği yollarda gözlerime görüktü,
Bu gün içinde bir anayla bir bacı gerekli.



Yüksek olurda minarenin yapısı,
Engin olurda tülü devenin çatısı,
Bu kadarda acı olurmuş yiğit acısı,
Hiç mi yoğumuşda yanar bacısı.



Uzun olurda Çukurkuyunun söğüdü,
Gelmiş tüccarda alamamış ağacı,
Bulamamışda yiğidimin yarasına ilacı,



Hele bakında feleğin işine,
Ağı katmışda ekmeğine aşına,
Zalim azrailde şu yaşda düşmüş peşine.



Yücedende ürkütürler kurdu,
Ala atlarada vururlar terki,
Geçirdik baharıda güze gelir belki.



Yaz gelirde yazı yaban otlanır,
Güz gelirde her meyvalar tadlanır,
Allah ne verirse kulu ona katlanır.



Adanada da biter otun iyisi,
Sarmış içerisine de derdin koyusu,
İstanbuldan da geliyor doktorların iyisi.



Çaktım çaktım da çakmağım yanmadı,
Dört yanıma baktımda kimse kalmadı,
Çok firyatlar ettimde kimsem olmadı.



Issız evlerde oldu düneğin,
Dert üstüne dert bağladı yüreğim,
Ahrete kadar da yanar yüreğim.



Bayraklar diktirmedin başı elmalı,
Güveyler durmadın omzu sırmalı,
Gelinler getirmedin gözü sürmeli.

Elmas Taş’ın 9 Mart 1986 yılında 20 yaşlarında ölen Astsubay oğlu Erol Taş’a ağıdı

Kimilerinin düşlerini yoyardım
Kimilerinin yakasını oyardım,
Sizin sayenize kuzularım,
Bütün mahallenin çocuğunu severdim

Eşe Günaydının 1945-46 yılında 12-13 yaşında ölen kızı Durdaneye ağıdı

Koyununun yüzü dağlı
Devesinin dizi bağlı
Meymenetsiz köyden evli
Fikirsiz deli Kadir



Kadirim gözleri Sivrisarda açtı
Koyununada kurtlar karıştı
Zalim düşmanda üstüne gelince oğlan
Tebdilin mi şaştı.



Irafda da gaplarım dizili
Ciğerleri de kurşun yarasından sızılı
Erbişim yuvalı da taze gelinli
Fikirsiz deli Kadir.



Bayramınada ağlayıp iderim bostan
Üstüne yorganın çekerim astar
Sivrisarın talebeleri de seni ister
Fikirsiz deli Kadir.



Öyleninen ikindinin arası
Yaktı beni de yiğidimin gaşı garası
Gadirimin yarasıda kurşun yarası
Fikirsiz deli Kadir.

Bahriye Songur’un 1979 yılında vurularak ölen öğretmen Kadir Çevik’e ağıdı