Yurt yuva kıldığın tenli mereği

Yurt yuva kıldığın tenli mereği
Düzüp koşmak idin tepir eleği
Şu kavdan yaptığın tecir tereği
Divan-ı Bâri’ye yadigâr götür



Elinde ördüğün çöpür ağını
Kâhan eylediğin kelem bağını
Şu kabal biçtiğin sap orağını
Al ulu Tanrı’ya bergüzar götür



Yetim gömleğini diken iğneyi
Her gün yal verdiğin topal ineği
Ayran topladığın şu ak küleği
Mahşer yığnağına sakla, sar götür



Üç kot arpa, beş kot çavdar ekerdik
Kesmik ekmeğine hasret çekerdik
Namertlere ağı merde şekerdik
Sözünü tekrar et iftihar götür



İle kısmet balsa bize pay taştı
Yokluktan derdimiz deryalar aştı
Açlıkla uğraşmak hayli savaştı
Çektiğin mihnetten ah ü zâr götür



Yetim kalmış idin emzik tavında
Gamınla kardeştin gençlik çağında
Bir gül yeşertmedi vuslat bağında
Gönül yaraların hep berat götür



De ki Kadir Mevlâm bize ilişme
Dünyada sızıyan çıbanı deşme
Celâli Baba’dan sorma, söyleşme
Bu dertli çobandan bir selam götür

Göyüzünün gara daşı

Göyüzünün gara daşı
Yüreğimin yandı başı
Cesetler hep kavrulmuş
Şu feleğin ihmal işi
Derelerde biter anıh
Eller uyur ben uyanıh
Alamandan tabutlar gelir
Cesetler yanıh yanıh



Çadır kurdum düzlere
Gurban oldum gözlere
Ne ettiğiniz vardı kuzum
Felek kıydı sizlere


Tren geldi Yazıhan’ı yürüdü

Tren geldi Yazıhan’ı yürüdü
Karadır dumanı köyü bürüdü
Benim ağam aşiretle bir idi
Söyleyin anama yanıma gelsiğ
Bir tane yavruyu kalbimde görsüğ



Tren geldi trenlere dayandı
Zalım felek beni vurdu sonra uyandı
Elbisem gızıl kana boyandı
Söyleyin anama yanıma gelsiğ
Bir tane yavruyu kalbimde görsüğ



Sarsap deresi bir derin kuyu
Sıcaktır soyhanın içilmez suyu
Al gana boyanmış o uzun boyu
Söyleyin anama yanıma gelsiğ
Bir tane yavruyu kalbimde görsüğ

Çarşıda gezer de bir sevli boylu

Çarşıda gezer de bir sevli boylu
Görenler demiş ki bu hangi köylü
Goyüzünlü de Hasan’ın oğlu



Galip’im bağa gel de Hasan’ım bağa gel
Ey kurban olam da bekarım bağa gel



Biri babası da birisi oğlu
Galip’im İstanbul’da eylemiş kavli
Genç ölümden de yavrum yüreğim dağlı



Galip’im bağa gel de Hasan’ım bağa gel
Ey kurban olam da bekarım bağa gel

Öyle oldu gölge döndü

Öyle oldu gölge döndü
Ecel geldi beni buldu
Bayram günü gülüm soldu
Garalıymış bayramımız



Felek güldürmedi bizi
Yeddi tepe dırnağın düzü
Hep ağlıyor Gocaözü
Garalıymış bayramımız
Gıyma bana zalım motor
Tez get! Nurettin dohtur getir
Koyma beni burada köye götür
Garalıymış bayramımız



Ula şöför yavaş yürü
Askerdir abimin biri
Goyun gelir sürü sürü
Garalıymış bayramımız



Yıkadılar döne döne
Ağladılar yana yana
Ben gülmedim gana gana
Garalıymış bayramımız



Abim geldi uy başıma
Beni boğdu göz yaşına
Şu feleğin bak işine
Garalıymış bayramımız



Cenazem gelir dura dura
Köylüm olmuş sıra sıra
Ayan olsun asker abime
Garalıymış bayramımız



Söyleme Döne! Acı acı
Ağlar durur gardaş bacı
Köylü Zekeriye’ye acı
Garalıymış bayramımız

Akkoyun karakoyun
Mezerini derin oyun
Birinin adını kurşun yaralı
Birini de bıçak yaralı koyun.



Yükünü inceden kayarlar
Dibine allı gelini dayarlar
Kurşun yaralıda babamın yiğitoğlu
Hatırını senden iyi sayarlar.



Gülü kokmaz mı sandın
Balı bekmez mi sandın
Anamda ölmez mi sandın
Babamın kurşun yaralı yiğitoğlu

Nazmiye Arslan’ ın 1979 yılında ölen 24 yaşındaki öğretmen kardeşi için 2005 Ocak ayında annesinin cenazesinde ağıdı

Anama söyleyin lamba yakmasın,
Çuha şalvarına uçgur takmasın,
İyip oğlum askerden gelecek diye,
Dönüp dönüp kara yola bakmasın.



Sana derim sana gavur önağa
Develerin yorgun varmaz konağa,
Bir yiğit asker de ölmeyinen,
Gurban olduğum İyibim kalmaz bu dünya.



Almalar bitmişde dallar götürmez,
Yollar diken olmuş kervan oturmaz,
Gurbam olduğum İyibim babam oğlu,
Yüreğim yaralı da kahır götürmez.



Al atın nennide kır atın nenni,
Karşı dağların başı dumanlı,
Babam oğlu genç gardaşım,
Buraya da geleceğin gümanlı.



Binmiş atına da harlayıp gelir,
Saati kösteği parlayıp gelir,
Kıyma azrail de kıyma babamoğluna,
Bıyığın yeri yeni terleyip gelir.

Halime Taş’ın 1945 yılında Pozantıda asker iken ölen kardeşi Eyüp Tümene ağıdı

Aşamadımda şu Okçunun dağını
Sıkça bağladı şu lapçının bağını
Ölümünen ayrılık aldıydı yüreğimin yağını
Çocuklarımın babası irepcerim yiğidim.



Süre süre indirdilerde yazıya
Piş ittilerde al kınalı tazıya
Hiç bakmamışta moturdaki çifte kuzuya
Çocuklarımın babası İrepçerim yiğidim.



Ürümesinde şu obanın itleri
Daylak almaya gelmişte Malatya’ nın Kürtleri
Gatilmi gelmiş zalim ezrail senin üstüne
Çocuklarımın babası İrepçerim yiğidim.



Bir para buldum da yüzü turalı
Ansız ölümden de bağrım yaralı
Ala canlı da ılgıt ganlı.
Çocuklarımın babası İrepçerim yiğidim.

Fadimana Yakışır (Durukan)’ ın 1976 yılında trafik kazasında ölen kocası Emin Durukan (alız Emin)’ a ağıdı

Aşağıdan gelir elinde gülek
Sıvamış kolları bembeyaz bilek
Tanrıdan diledim kendime dilek
Ölüm ver Allah’ ım ayrılık verme.



Maraş maraş dedikleri büyük bir Maraş
Yastığım gutnuda döşeğim kumaş
İllerin memleketinde can veren yoldaş
Ölüm ver Allah’ ım ayrılık verme.



Elmalarda çok bitmiş dallar götürmez
Yollar tiken olmuş kervan oturmaz
Benim yüreğim evvelden yanık gahir götürmez
Ölüm ver Allah ‘ ım ayrılık verme.

Suna Tümen’ in 1974 yılında trafik kazasında ölen kocası Mehmet Tümen’ e ağıdı

Bahar aylarında güttün koyunu
Güz gelincede etmedin bayram
Yemin ederimde yolda durmadım
Nittin felek size de nittim
Kara yerlerede misafir ettin.



Öğleyinen ikindinin arası,
Yaktı beni Hacı beyin yarası,
Zalim şoför ağırlaştır süratı,
Kaderim böyleymiş ağlama anam.



Susaya çıktımda kamyon geliyor,
Sol yanımdan ciğerimi deliyor,
Bacılarımda saçlarını yoluyor,
Kaderde böyleymiş ağlama anam.



Yolun kenarında yayılır koyun,
Zalim şoför yaptın banada oyun,
Uzaktan görünmez olduda köyüm,
Kaderim böyleymiş ağlama anam.



Anam gelmiş başucumda ağlıyor.
Babam gelmiş deli deli söylüyor
El kızı oturmuş yazma bağlıyor
Ümitsiz yollara bakın ağlayın.



Gelin gelin yanıma gelin,
Ne olduğumu Sofu’ dan sorun,
Kara habarımı babama verin,
Kaderde böyleymiş ağlama anam.



Ankara yolunda verdim özümü,
Kımıt yaylasında yumdum gözümü,
Babama bıraktım 3 tek kuzumu,
Kuzuları arada ağlatma anam.



Aşık İsmet bu kadar yeter,
Duyan analar da etmesin keder,
Nice ayrılıklar ölümden beter,
Kaderde böyleymiş ağlama anam.

İsmet Turgut (Nünük)ün Bayatsalı Kımıt mevkiinde E-5 Karayolunda ölen çoban Hacıbaba Soyhana ağıdı

Bizim yaylalarda ardıç oluklu,
Oluğunun iki yanı balıklı,
Yağırnısıda gırk çift belikli,
Yazılarda gezen allı gelin.



Bir ağaç varmış da kurumuş,
Dalı budağıda çürümüş,
Sahipsiz olmak da zor imiş,
Yazılarda gezen allı gelin.

Hacı Mehmet Durukanın hanımı Elmas’ın, gelini Cennet için söylediği ağıt.

Bacısı Elmas’ın ağıdı (İhsan Erşan için )

Burçak ekti Kuma yazıya,
Av bulamadı çengel tazıya
Kurban olduğum genç kardeşim,
Hasret gitti yedi günlük kuzuya.



Bozulsunda Ereğlinin bağları,
Yıkılsında gavur Kerelin bağları,
Merhamete gelin kuzusundan ayrıldı gidiyor,
Goyurunda gara yirin bealeri. (beğleri. )

Babası BOZOĞLAN’(Mehmet Erşan) ın ağıdı (gelinine)

Hatem yüksük döktürdüm parmağında,
Çufa şalvar diktirdim tırnağında,
Felek kırdı kolumu, yiğit oğlum,
Hatırına götürürüm dallarımda.



Yörü gelin yörüde hatırın hoş olsun,
Yağmur yağsında top zilifler yaş olsun
Dilerim Allah’ tan . . . . . . . . . . . . . . . . . ,
Karnın dolu kucağında boş olsun.



Değirmenin savağı ,
Kısa kestim kavağı,
Benim oğlum sevdi iller alacak
Gara gelsin duvağı.

Bacısı Ganime’(Durukan) nin ağıdı (İhsan Erşan için)

Üç ocağı dokuz daşlı,
Çatmacığı çatal üleşli,
Ağ mayalı keleş göçlü,
Babamın yiğit oğlu.



Arşın elli kulaç kollu,
Çifte kuzulu,
Arkası al tazılı,
Babamın yiğit oğlu.



Sabahınan kalkmış da yürümüş yoluna,
Çiğ düşmüşde perçeminin teline,
Senin böyle ideceğini bilsemidi,
Sarılırdım da perçemiyin teline



Arşın elli kulaç kollu,
Çifte kuzulu,
Arkası al tazılı,
Babamın yiğit oğlu.



İnilerde karadeniz iniler,
İniltiden de durmaz olmuş gemiler,
Sana 50 sene oldu babaoğlu,
Dedikce de kemiklerim siniler.



Arşın elli kulaç kollu,
Çifte kuzulu,
Arkası al tazılı,
Babamın yiğit oğlu.



El viriyor el viriyor,
Orta direk bel viriyor,
Gardeşlerinin habarı olmamış,
Babamoğlu el çırparak can viriyor.
Yedi senelik yuvası dağılan babamoğlu,
Gedikten evi bozulan babamoğlu.



Yüce dağ başında kirmenim başlı,
Senden ayrılalı gözlerim yaşlı,
Ne bayram ittim ne düğün ,
Babamoğlu, gavumlu kardeşli.
Yedi senelik yuvası dağılan babamoğlu,
Gedikten evi bozulan babamoğlu.



Betneliktede koyunların yayılır,
Kapıda da ineklerin sağılır,
Sen bu işi yanlış tutma “Babamoğlu”,
Güze de düneciğin dağılır.
Yedi senelik yuvası dağılan babamoğlu,
Gedikten evi bozulan babamoğlu. ,



Ata binerde hecin gibi,
Burma bıyıkları sicim gibi,
Arşın elli kulaç kollu ,
Babamın pehlivan oğlu.
Yedi senelik yuvası dağılan babamoğlu,
Gedikten evi bozulan babamoğlu.






Dallarına keten gömlek olmuyor,
Yağarnısını da kucak almıyor,
Babamın yiğit oğlu.



Keten gömlek giymişte yakacığı dönmeli,
Bağrıcığıda sedef düğmeli,
Babamın akıllı efendi oğlu.

Ganime Durukan’ ın yeğeni Kazım(Özkan)’a ağıdı:

Kitabı çantada basılı kalan,
Önlüğü duvarda asılı kalan,
Sürmeli Kazımım.
Bayraklar dikemedim sana başı almalı
Güveyler duramadın da yanı sırmalı.



Kınalı parmaklar sıkmayan
Sürmeli gözler öpemeyen
Her murazı koynunda giden
Sürmeli Kazımım.
Bayraklar dikemedim sana başı almalı
Güveyler duramadın da yanı sırmalı.



Evimizin uğru gayısı
Dibine dökülür de iyisi
Biri yiyenide biri dayısı
Ne diyim komşular ne diyim.
Bayraklar dikemedim sana başı almalı
Güveyler duramadın da yanı sırmalı.

Kör Habibe (Öncel)’ nin İhsan Erşan ve Kazım Özkan’ a ağıdı:

Derinimiş şu mağsanın kuyusu
Suda ölür insanların iyisi
Biri yiğeni de biri dayısı



Nasıl indin bu mağsanın içine
Bilemedim bu yiğidin suçu ne
Kumlar dolmuş saçlarının içine



Beklemiş mağsanı bir ala tazı
Alnıma yazılmış bu kara yazı
Beşikte de ağlar bir körpe kuzu



Arayı arayı bulsam izini
Ayağının çamuruna sürsem yüzünü
Ağlayı ağlayı da silsem gözümü.

1956 yılında Bozoğlanın İhsan (Erşan) yeğeni Kazım Özkanı, sarnıca düşen kırıyı çıkarmak için kolan bağlıyarak kuyuya sallandırır kolan kırılır Kazım sarnıca düşer,yeğenini kurtarmak için sarnıca atlar ikiside boğularak ölürler. Anası ve bacıları yıllarca ağıt yakarlar;