Test için hipotezler şu şekilde oluşturulur:

H0: Homojenlik vardır (örnekler aynı ana küleden gelmiştir).
H1: Homojenlik yoktur (örnekler farklı ana külelerden gelmiştir).

Karar aşamasında, c2 bağımsızlık testinde olduğu gibi hareket edilir. Yani;

c2 < c2a ise H0 reddedilemez (homojenlik vardır);

c2 > c2a ise H0 reddedilir (homojenlik yoktur).


2.8.3 c2 Uygunluk Testi[1]

c2 uygunluk testinde teorik frekanslara göre hesaplanan dağılımın, gerçek frekans, yani gözlemlenen frekanslara ait olup olmadığı araştırılır. Eğer gerçek frekanslarla teorik frekanslar birbirine yakınsa c2 istatistiğinin değeri küçük çıkacak, dolayısıyla testin sonucunda seçilen dağılımın teorik dağılımla uyumlu olduğu sonucuna varılacaktır.

Bu test için hipotezler;

H0: Uygunluk vardır (gerçek frekanslarla teorik frekanslar birbirine yakındır)
H1: Uygunluk yoktur (gerçek frekanslarla teorik frekanslar birbirinden farklıdır)

Şeklinde oluşturulur.

Uygun olan hata payı da belirlendikten sonra yukarıda formülü verilmiş olan c2 istatistiği hesaplanır ve yine yukarıda incelenen homojenlik ve bağımsızlık testleindeki şekilde kara verilir. Buna göre;

c2 < c2a ise H0 reddedilemez (uygunluk vardır);

c2 > c2a ise H0 reddedilir (uygunluk yoktur).


[1] Turanlı & Güriş. a.g.e. s.730

KAYNAKÇA



Bowen, Earl K. & Starr, Martin K.(1982). Basic Satistics for Business and Economics. Mc Graw-Hill. 1st edition. Singapore

Orhunbilge, Neyran (1997). Örnekleme Yöntemleri ve Hipotez Testleri. İ.Ü. İşletme Fakültesi Yayın No: 270: İstanbul


Turanlı, Münevver & Güriş, Selahattin. (2000). Temel İstatistik. Der Yayınları. İstanbul. 1. Baskı