Çalgı, Müzik aleti, Çalgı yapımı, Çalgıların kullanımları | Ozonun Önemi- Ozon tabakasının önemi | Çalgı - Instrument | Matematik eğitiminde değişim | Mimari tasarım eğitiminde enformellik |
ÇALGI EĞİTİMİNDE FİZİKSEL YAPININ ÖNEMİ
Çalgı ile uğraşan hemen her kişi, hem öğrenim hayatı boyunca hem de mesleki hayatında bedensel yapısının getirdiği avantaj ve dezavantajlarla karşı karşıya gelmiştir. Uğraştığı çalgının yapısal özelliklerinden ve buna bağlı olarak kendi fizyolojik özelliklerinden kaynaklanan sorunları daima paralellikler göstermiştir. Kimileri parmaklarının kısa oluşundan, kimileri uzun oluşundan, kimileri kol boyundan, kimileri ise boyun uzunluğundan memnun değildir. Bazı insanlar vardır ki; gördüğümüzde tam o çalgı için yaratıldığını düşünürüz, çalgısındaki bir çok zor tekniği ya da bir çok zor pasajı sanki çok basitmiş gibi yapıverirler.
Bilindiği gibi çalgı eğitimi; ülkemizde ve tüm dünyada çok küçük yaşlardan başlayarak uzun bir eğitim sürecini kapsar. Bu yüzden bir çalgı eğitimcisinin eğitim vereceği kişinin yani öğrencisinin bedensel gelişim sürecini çok iyi tanıması, özellikle kemik ve iskelet yapısı olgunlaşmadan, devinişsel gelişim sürecini tamamlamadan bazı davranışlar için zorlanmaması gerekmektedir. Devinişsel gelişim süreci çocuğun kol, bacak ve tüm organlarını kullanmada güç ve hız kazanması, beden organları arasında eşgüdüm sağlaması anlamına gelmektedir.
Öğrencilerin yapmaları beklenen etkinliklerin onların kritik dönemlerine, hazır bulunuşluklarına uygun olup olmadığının muhakkak surette sınanması gerekir. "Kritik dönem; eğitim ortamında bireylerin yaş değişkenine göre belirli becerileri kazanma, öğrenme konusunda avantajlı oldukları bir dönemdir"(Aydın, 2004). Çocukların fiziksel gelişim açısından başaramayacakları etkinliklere zorlanması, öğrenmeye karşı olumsuz tutum geliştirmelerine yol açabilir (Selçuk, 2000). Yapılan araştırmalar da ileriki yaşlarda ortaya çıkan, çalgıya yönelik rahatsızlıkların temelinin küçük yaşlarda yapılan yanlış uygulamalar olduğunu kanıtlamaktadır.
"İlk incelenmesi gereken; öğrencinin çalgısıyla ilişkisindeki genel duruşudur. Sonra sıra fiziksel yapının incelenmesindedir. Ellerin yapısı, kolların uzunluğu, parmakların biçimi, belden üst kısımdaki vücut bölümünün durumu, v.b. Sonuçta çalgısı için elverişli olmayan fiziksel kusurlar pek belirginse bu durum hemen belirtilmelidir" (Fenmen,1991). Bu amaçla her öğrencinin bireysel farklılıkları dikkate alınmalı ve onun doğal yapısından hareket edilmelidir (Çimen, 2003).
Bunun yanı sıra bir öğrenciyi herhangi bir çalgıya başlatırken onun fiziksel yapısını iyice kontrol ederek, yapısına en uygun çalgıyı seçmek de onun ileriki dönemlerde çalgısındaki başarısı ve mutluluğu için atılacak en önemli adımdır. Örneğin; "konservatuara giren bir öğrencinin enstrüman seçiminde onun eğilim, tercih ve yeteneklerinin yanı sıra, fiziksel özelliklerinin de göz önünde tutulması ve bu konuda ilgili tıp dallarından danışmanlık istenmesi uygun olur" (Leblebicioğlu, 2005).











Normal
