Nüve Forum


Havacılık ve Uzay Mühendisliği Bölümü hakkinda Tarih Boyunca Ünlü Astronomlar ile ilgili bilgiler


1.9.Nikolas Copernicus (1473-1543) Copernicus 1473 yılında Torun kasabasında doğmuştur. Annesi Alman asıllı, babası Nikolaus bir tüccardı. Babasını küçük yaşta kaybeden Copernicus, amcası Ermland papazı Lucas Waczenrode tarafından yetiştirilmiştir. Amcası onun

Like Tree57Likes

Cevapla

 

LinkBack Seçenekler Stil
  #11  
Alt 15.10.08, 11:24
Administrator
 
Üyelik tarihi: Aug 2006
İletiler: 21.463
Blog Başlıkları: 13
CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!
Standart Nikolas Copernicus

1.9.Nikolas Copernicus (1473-1543)

Copernicus 1473 yılında Torun kasabasında doğmuştur. Annesi Alman asıllı, babası Nikolaus bir tüccardı. Babasını küçük yaşta kaybeden Copernicus, amcası Ermland papazı Lucas Waczenrode tarafından yetiştirilmiştir. Amcası onun papaz olmasını istiyordu. İlk önce Torun'da St. John okuluna, daha sonra da Wloclawec'deki Katedral okuluna devam etti. Burada ilk Astronomi derslerini Nikholas Vodka'dan aldı. Orta öğrenimini tamamlayınca Cracow Üniversitesi'ne gönderilen Copernicus burada Felsefe, Astronomi, Coğrafya ve Astroloji derslerine devam etti. Copernicus, burada Albert Brudzewski'den Matematik ve Astronomi dersleri aldı ve bazı Astronomi aletleri kullanmasını ve gözlem yapmasını öğrendi. Albert Brudzewski gezegen kuramlarını çok iyi bilen bir bilim adamıydı. 1482 yılında da Peurbach'ın (1423-1461) Theoricae Novae Planetarum (Gezegenlerin Yeni Teorileri) adlı eserine bir şerh yazmıştı. Bu bilim adamı sayesinde oldukça iyi bir Astronomi bilgisi sahibi olan Copernicus Astronomi ile ilgili kitap koleksiyonuna da bu yıllarda başladı.
1496'da tekrar Torun'a dönen Copernicus rahip olmak için beklemeye başladı. Bu bekleme süresinde de Bologna'da hukuk öğrenimi ile geçirmeye karar verdi. Burada dönemin önemli Astronomları Giocomodi di Pietramellaro ve Domenico Maria da Novaro'dan ve matematikçilerinden Scipione del Ferro ve Benedetti Pancarasi'den dersler de aldı. Hoca Novaro ve öğrenci Copernicus, Batlamyus sisteminin yetersizliğini ve düzeltilmesi konusu üzerinde de durmuşlardır. Burada ayrıca Scipione del Ferro'dan da matematik ve geometri dersleri alan Copernicus, Peurbach ile Regiomontanus'un (1436- 1476) görüşlerini de ayrıntılı bir şekilde öğrenme fırsatı bulmuştur.
Copernicus, 1501 yılında Padua'ya dönmüş ve rahiplik görevine başlamıştır. 1503 yılında ise Ferra Üniversitesi'nden hukuk doktoru payesini aldı. Ferra'da kaldığı süre içerisinde bazı önemli kişilerle tanıştı. Bunlarında arasında Celio Calcagini (14791539) oldukça önemlidir. Ferraralı olan Calcagini 1525 yılında "Quod Caelum Stet", "Terra moveatur", "Uel de Perenni Motu Terra" adlı bir eser kaleme almış ve burada Yer'in günlük hareketine dayanan bir sistem ortaya koymuştur. Burada Calcagani, evrenin yirmidört saatte dolamının sakıncaları üzerinde durur ve dönenin Yer olması gerektiğini savunur. Yer evrenin merkezindedir; ancak ekseni etrafında günlük dolanım yapar.
Hukuk öğrenimini tamamlayan Copernicus, 1506'ya kadar Padua'da tıp eğitimi aldı, 1506'da memleketine döndü ve Frauenburg Katedrali'ne papaz olarak atandı. Bu katedralin kulelerinden birine yerleşti. Bugün bu kule " Copernicus Kulesi " adını taşımakta ve müze olarak kullanılmaktadır. Onun bu kuleye yerleşmekteki amacı, çevresinin açık olması ve gözlem yapmaya elverişli olmasaydı. Buraya kendi amacına yardımcı olacak kadar birkaç gözlem aracı yerleştirmişti. Gerçekte Copernicus iyi bir gözlemci değildir; frauenburg'da yirmi yedi gözlem yapmıştır. Bunlar da çoğunlukla, Ay ve Güneş tutulmalarına ve gezegenlerin kavuşumlarına ilişkindir.
Copernicus gözlemciden çok bir teorik Astronomdur. Çalışmalarını gizli, ama sürekli olarak geliştirmiş, otuz yıla yakın bir süre sistemini ortaya koymak için çalışmalar yapmıştır. Sisteminin ayrıntılarını açıklamadan önce Copernicus, sisteminin ana hatlarını "Commentarious" 'da verir. Copernicus burada şunları söyler: " Böylece, 34 daire, evrenin tüm yapısını ve yıldızların koro halindeki dansını açıklamak için yeterlidir." Ona göre, Venüs ve Merkür'ün Güneş'in etrafında dolandığını ileri sürmek, "Yer'i evrenin merkezine hapseden ve hemen hemen sınırsız çokluktaki dairelerle oyalanmak"tan daha iyidir. Gerçekte, Copernicus'tan önce, daha az sayıda daire kullanarak gökyüzündeki hareketleri açıklama girişimi vardır. 13. Yüzyılda yaşamış Novaralı Campanus, Göksel cisimlerin hareketlerini açıklamak için daire sayısını 34'e, yine 15. Yüzyılda yaşamış olan Jhon Tolhopf ise bu sayıyı 28'e indirmeye çalışmışlardı. Ancak Campanus'un konuyla ilgili çalışması The Teory of the Planets (Gezegenler Teorisi) yayımlanmıştır; sadece Tycho Brahe tarafından bir kez adı anılmaktadır. Copernicus'un bu çalışmadan haberdar olup olmadığını bilmiyoruz.
Copernicus'un bu küçük şehri mutemelen, Papa Celement IIl'e ithaf edilmiş olmalıdır. Zira Papa 1533 yılında Widmanstad'ın Vatikan bahçesinde, Copernicus'un sistemini tanıttığı bir konuşmaya katılmış ve bundan birkaç yıl sonra da Capua baş Piskoposu Kardinal Von Schöenberg Copernicus'a eserini basması için ısrar ettmiştir. Ancak Copernicus bu konuda isteksiz ve gönülsüz tavır sergilemekteydi.
Gemma Frisius, Copernicus'un çalışmasından haberdar olan ve onun çalışmalarını görmeye can atanlardan biriydi. Copernicus'a gönderdiği 1541 tarihli mektubunda, yeni bir evren ve yeni bir Dünya ümit ettiğini yazar. Ona göre halihazırda kullanıla gelmekte olan Astronomik tablolar oldukça yetersizdir. Bu tablolara dayanarak gökcisimlerinin hareketlerine boylam ve enlemlerine ilişkin herhangi bir şey söylemek imkansız hale gelmiştir. Copernicus bunları doğru bir şekilde oturtursa "bize yeni bir Dünya, yeni bir gök ve yeni bir evren" verebilirdi. Ne var ki, Gemma'ya göre Copernicus kuramının doğru yada yanlış olması, Yer'in dolanması ya da sabit olması önemli değildi. Onun istediği, gezegen hareketlerinin tam olarak ölçülebilmesidir. 1543 tarihli diğer bir mektubunda ise Gemma, Büyük Adam Nicolaus Copernicus'un matematiksel çalışmasını büyük bir arzuyla beklediğini yazar.
1539 yılında ise, Rheticus adıyla tanınan george Joachim (1514-1576) Copernicus'u ziyaret etmiş ve iki sene onun yanında kalarak sistemi hakkında bilgi sahibi olmuştur. Rheticus geri döndüğünde sistemi daha geniş çevrelere tanıtmak için bir makale kaleme almıştır (Prima Narratio de Libris Revolutionum, 1540).
1542'de, Wittenberg'de Astronomi ve Matematik profesörü olan, Peurbach'ın Gezegenlerin Yeni Teorileri adlı eserinin yeniden basımının önsözünde, birkaç eğitimli kişinin Astronomik tablolardaki hataları düzeltmek üzere olduğundan söz ederek şunları söyler: " Astronomiyi düzeltmeye çalışan bütün insanlar arasında en son ve en seçkin mucitin büyük bir mirasla yükseleceği muhakkaktır."
Artık Copernicius'un Güneş'i merkeze alan, Yer'i de bir gezegen gibi Güneş çevresinde dolandıran bir sistem kurduğu söylentileri bütün Almanya'da yayılmıştı. Copernicius çok yaşlanmış ve son zamanlarda da hastalanmıştı. Titizlikle koruduğu müsveddelerini basılmak üzere Piskopos Giese gönderdi. Basım işini Rheticus üstlendi. Ancak dini çevreler Copernicius'u hoşgörü ile karşılamıyorlardı. Özellikle Protestanlardan sert tepkiler geliyor ve Papa'yı İncil'e sadakat göstermemekle suçluyorlardı. Bunların başında Luther ve Melanchton yer almaktaydı. Rheticus zor durumdaydı; bu yüzden eserin basım işini Nurnberg'de Rahip Andrea Osiander'e (1498-1552) bıraktı. Ancak tepkilerden korkan Osiander kitaba bir önsöz ekledi. Bu önsözde şunlar yazılıydır; " Bu çalışmanın varsayımlarıyla ilgilenen okuyucuya; Yer'e hareket veren ve Güneş'in evrenin merkezinde hareketsiz olduğunu beyan eden bu çalışmanın tuhaf varsayımlarının getirdiği yenilik hemen her tarafta duyuldu. Bazı bilim adamlarının tepki göstermiş ve uzun zaman önce sağlam temeller üzerine kurulmuş olan özgür sanatlar arasında bir kargaşalık yaratmanın doğru olmadığını düşünmüş olduklarına hiç kuşkum yok. Ne var ki konuyu yakından incelerlerse bu yapıtın yazarının suçlanacak bir şey yapmamış olduğunu göreceklerdir. Zira bir Atronomun görevi, göksel hareketlerin tarihini dakik ve özenle toplamak ve bu hareketlerin nedenlerini ya da onlara ilişkin varsayımları düşünmek ve tasarlamaktır. Onların gerçek nedenlerine hiçbir zaman ulaşılamayacağına göre geçmişte olduğu gibi gerçekte de geometri prensiplerinden yararlanılarak bu hareketler hesap edilebilir. Yazar bunda mükemmel bir başarı göstermiştir. Bu varsayımların doğru hatta muhtemel olması gerekmez. Bu varsayımlar gözlemlere uygun düşen bir hesaba ulaşırlarsa bu kafidir."
Bu anıtsal yapıt "De Revolutionnibus"(Gök Kürelerinin Hareketi) adıyla 1543 yılında basıldı. Söylendiğine göre ölümünden birkaç saat önce de bir kopyası Copernicus'a yetiştirildi (24 Mayıs 1543).
HAZIRLAYAN: UĞURCAN SAĞIR
DANIŞMAN: DR. BİROL GÜROL

Eklenmiş Resim
Dosya tipi: jpg Nikolas Copernicus.JPG (26,9 KB (Kilobyte), 85x kez indirilmiştir)
__________________
NEVART AKADEMİ
www.nevart.net
Güzel Sanatlar Fakültesi/Lisesi Yetenek Sınavlarına Hazırlık Kursu
Resim Yağlı Boya Hobi Kursu
Hızlı ve Etkili Okuma Kursu
Çocuklar için Hızlı Okuma Kursu
Çocuklar için Resim Kursu
Disleksi Eğitimi
Okuma Güçlüğü
Alıntı ile Cevapla
  #12  
Alt 15.10.08, 11:36
Administrator
 
Üyelik tarihi: Aug 2006
İletiler: 21.463
Blog Başlıkları: 13
CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!
Standart De Revolutionibus (Gök Kürelerinin Hareketi)

1.9.1. De Revolutionibus (Gök Kürelerinin Hareketi)
Nicolai Copernici Tormensis de Revolutionibus Orbium Coelestium Libri VI adıyla basılan kitap De Revolutionibus olarak tanınır. De Revolutionibus (Gök Kürelerinin Hareketi) adlı bu yapıt iki ana bölümden oluşur. Bunlar önem ve amaç bakımından birbirinden farklıdır. Birinci bölüm genel okuyucu topluluğuna hitap eder ve sistemin ana hatlarını, ikinci bölüm ise uzmanlar için yazılmış olup sistemi ayrıntılarıyla ve matematik form içinde verir.
Eserin 1. Kitabında temel varsayımlarını veren ve yukarıda verilen konuları tartışan Copernicus burada ayrıca bir kirişler tablosu verir. Kitap II, ekvator, meridyen, deklinasyon gibi Astronomik kavramların açıklanmasına ayrılmıştır. Burada ayrıca bir de bir yıldız kataloğu yer alır. Bu katalogda, 1024 yıldızın konumları verilmiştir. Bu 1024 yıldızdan 15'i birinci parlaklık derecesinden, 45'i ikinci parlaklık derecesinden, 206'sı üçüncü parlaklık derecesinden, 476'sı dördüncü parlaklık derecesinden, 217'si beşinci parlaklık derecesinden, 49'u altıncı parlaklık derecesindendir. 11 yıldız sönük,
5'i ise bulutsu (nebulae) olarak verilmiştir. Kitap III'de ekinoksların presesyonu konusu, ele alınmış ve Yer'in ekvator düzleminin değişmesinin koni hareketi oluşturduğu öne sürülmüştür. Burada Copernicus eskiden beri süre gelen bir yanlışlığı da kabul ederek Yer' bir üçüncü hareket, trapidasyon hareketi vermiştir. Kitap IV'de ise Ay'ın hareketi, Güneş ve Ay'ın Yer'e uzaklıkları ele alınmıştır. Kitap V'de, gezegenlerin ortalama hareketleri, paralaksları ve gezegenlerin düzensiz hareketlerinin (ileri-geri hareketler) Yer'in hareketine göre açıklaması verilmiştir. Kitap VI'da ise gezegenlerin enlemsel hareketleri ele alınmıştır.
Copernicus ilkin sisteminin temel prensiplerini verir. Bu temel prensipler şunlardır:
1. Evren küreseldir. Bunu eskiden bilinen biçimde kanıtlar. Evren küreseldir, çünkü küre en mükemmel şekildir, en çok şeyi içine alır, gibi.
2. Yer küreseldir. Copernicus Yer'in küreselliğine yine eski kanıtlamaları
kullanır.
3. Gök cisimlerinin hareketi dairesel, muntazam ve sonsuzdur. Ona göre, gök
cisimleri dairesel veya dairesel hareketlerden oluşan hareketler yaparlar. Dairesel hareketin başı ve sonu yoktur. Yalnız böyle bir hareket geçmişi geri getirebilir. Ancak böyle bir hareketle gece ve gündüzün birbirlerini izlemeleri, uzayıp kısalmaları, mevsim farklarını açıklamak mümkündür. Gök cisminin gayri muntazam hareket ettiğini kabul etmek tanrının gücünden kuşkulanmak demektir. Bu ise olanaksızdır. Bu kanıtlamalarda eskiden beri kullanılan kanıtlamalardır.
Yer'de dahil olmak üzere bütün gezegenler Güneş'i merkez alarak dolanırlar. Copernicus, sisteminde gök cisimlerini şöyle sıralamıştır: Merkezde Güneş, çevresinde sırasıyla Merkür, Venüs, Yer, Mars, Jüpiter, Satürn dolanır. Ay ise Yer'in çevresinde dolanır.
Copernicus'un ortaya koyduğu Güneş merkezli bu sistemin en temel özelliği ve diğer sistemlerden farkı, Yer'in hareketli olduğu düşüncesidir. Copernicus'a göre otoritelerin bir çoğu Yer'in evrenin merkezinde ve hareketsiz olduğunu kabul ederek aksinin düşünülemeyeceğini ve saçma olduğunu ileri sürerler; oysa bu yanıtlandırılmamış bir sorudur. Her görünen hareket ya gözlemcinin hareketinden ya da gözlemlenen objenin hareketinden veya her ikisinin hareketinden meydana gelir. Eğer her ikisi aynı yöde ve aynı hızla hareket ediyorsa hareket gözlenemez. Günlük harekette bütün evrenin Yer'in çevresinde yirmi dört saatte bir dolanım yaptığı kabul edileceği gibi, evrenin hiç hareket etmediği, yalnızca Yer'in ekseni çevresinde doğudan batıya döndüğü kabul edilebilir; her iki durumda aynı hareket gözlemlenir. Evren her şeyi içine alandır; hareketin neden içine alana değil de içe alınan, başka deyimle her şeye mekan sağlayana verildiğini anlamak ise olanaksızdır. Aynı nedenlerden ötürü Pythagorasçılar, Herakleides ve Ephantus, Çiçero'nun bildirdiğine göre Hicetas'da Yer'in evrenin merkezinde döndüğünü ve bu hareket sonucunda yıldızların doğuyor ve batıyor gibi göründüklerini kabul etmişlerdi.
Copernicus'a göre, eskilerin Yer'i evrenin merkezinde ve hareketsiz olarak kabul etmelerinin nedeni ağırlık ve hafifiliğe ilişkin görüşlerdir. Buna göre ağır olan şeyler merkezde hareketsiz kalırlar. Bir diğer neden de basit öğelerin basit hareket yapmalarının ön görülmüş olmasıydı. Toprak ve su gibi ağır olanlar merkeze, hava ve ateş gibi hafif olanlar ise çevreye doğru, gök cisimlerini oluşturan öğe olan eter ise dairesel hareket yapmaktadır. Bu koşullar altında, Yer'in günlük hareket yapabileceğini düşünmek olanıksızdır. Çünkü dört öğe doğalarına uygun olmayan hareket yapmaya zorlanmış olurlar. Ayrıca Yer böyle bir hareket yapmış olsa, bunun korkunç hızlı hareket olması gerekecek ve bu hızın etkisiyle parçalanarak dağılıp gidecektir. Ayrıca yukarı doğru atılan bir taş aynı yere düşmeyecek, bulutlar hep batıya doğru hareket edecek ve büyük fırtınalar meydana gelecektir.
Ancak neden hızı çok daha fazla olması gereken evrenin hareketinden korkulmuyor da, hızı çok daha az olan Yer'in hareketinden korkuluyor? Oysa merkezkaç kuvvetinin etkisiyle evren her an büyüyecek, sonunda hız ve evren sonsuz olacaktır. Fizik prensiplerine göre de sonsuzun hareketi yoktur. Sonun da evren hareketsiz kalacaktır. Sınırları bilinmeyen evrene hareket verileceğine, sınırı bilinen Yer' e hareket verilmesi daha akla yatkındır.
Copernicus'a göre, Yer'e günlük hareket dışında yıllık hareket de verilebilir. Böylece gezegenlerde görülen ve yer merkezli sistemlerde anlaşılması olanaksız olan intizamsızlıklar da bir çırpı da açıklanmış olur. Yer evrenin merkezi değil, yalnızca bir gravitasyon merkezidir. Gravitasyon, başka bir deyişle ağırlık, nesnelerin bir araya gelerek bir küre meydana getirmelerini sağlayan, doğa tarafından nesnelerin içlerine konulmuş bir istektir.
Copernicus bu temel prensiplerini verdikten sonra sisteminin ayrıntılarını ele alır ve sırasıyla Yer, Ay ve gezegenlerin düzensiz hareketlerini açıklar.
Batlamyus'un Yermerkezli Evren Kuramı'nda Güneş'in bir tek düzensiz hareketi vardır. Batlamyus bu düzensiz hareketi eksantrik bir daire ile açıklar. Batlamyus Güneş'in hareketine ilişkin olarak şunları söyler; "Bu açıklanan şeylerle, şimdi, Güneş'in görünen düzensizliğini veya anomalisini vermek gerekiyor; bu düzensizlik sadece tekdir, ve bu da en yavaş hareketinden ortalama hareketine kadar geçen zamanın, ortalama hareketinden en hızlı hareketine kadar geçen zamandan büyük olmasıdır."
Copernicus, Güneş'in görünen birinci düzensiz hareketini Batlamyus'ta olduğu gibi eksantrik daire ile açıklar. Ancak bu sistemde Güneş merkezdedir ve Güneş'in bu görünen hareketi Yer'in Güneş etrafındaki hareketinden kaynaklanır. Buna göre, Yer, merkezden belli bir miktarda kaydırılmış olan Güneş'i merkeze alarak eksantrik bir dairede dolanır (Şekil 1).

Güneş'in görünen ikinci düzensiz hareketi ise Güneş Merkezli Kuram'da Yer'in eksantrik dairesinin merkezinin küçük bir daire üzerinde hareket etmesiyle açıklanmıştır. Buna göre yukarıdaki şeklimizde de Güneş D'de yani merkezdedir. Yer ise, merkezi C olan ve D merkezli küçük bir daire üzerinde bulunan ve Batıya doğru hareket eden EFG dairesi üzerinde yer alan eksantrik bir daire üzerinde bulunur.
Copernicus Ay'ın düzensiz hareketlerini açıklamak için üç daire kullanılır; D merkezli, Ay' ın ortalama yıldızıl hareketini oluşturan ve doğuya doğru hareket eden taşıyıcı daire (Şekil 2); C merkezli ve anomalistik harekete eşit bir hızda (13° 3' 53".56) batıya doğru hareket eden epicycle (ikincil çember) dairesi; ve bir ayda iki defa dolanan ve doğuya doğru hareket eden A merkezli küçük bir epicycle dairesi (eğimli daire, mail küre). Ay eğimli daire üzerinde yer alır (F). Böylece bu model ile, maximum Yer-Ay uzaklığı R + (r + r) = 68; 0 ve minumum Yer-Ay uzaklığı da R - (r + r) =52; 0 olur.

Eklenmiş Resim
Dosya tipi: jpg 1-.jpg (31,9 KB (Kilobyte), 94x kez indirilmiştir)
Dosya tipi: jpg 2.JPG (36,9 KB (Kilobyte), 12x kez indirilmiştir)
__________________
NEVART AKADEMİ
www.nevart.net
Güzel Sanatlar Fakültesi/Lisesi Yetenek Sınavlarına Hazırlık Kursu
Resim Yağlı Boya Hobi Kursu
Hızlı ve Etkili Okuma Kursu
Çocuklar için Hızlı Okuma Kursu
Çocuklar için Resim Kursu
Disleksi Eğitimi
Okuma Güçlüğü
Alıntı ile Cevapla
  #13  
Alt 15.10.08, 11:42
Administrator
 
Üyelik tarihi: Aug 2006
İletiler: 21.463
Blog Başlıkları: 13
CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!
Standart De Revolutionibus (Gök Kürelerinin Hareketi)

Copernicus, Venüs ve Üst Gezegenler'in düzensiz hareketlerini Yer'e göre ve iki daire kullanarak açıklar. Merkezi C olan ve eksantritesinde Güneş'in (D noktası) bulunduğu eksantrik daire ve gezgegenin üzerinde yer aldığı A merkezli epicycle dairesi (şekil 3). Gezegenin epicycle dairesini taşıyan eksantrik dairenin dolanımı gezegenin yıldızıl dönemine, epicycle dairesinin dolanımı ise kavuşum dönemine eşittir (Venüs ve Merkür dışındaki gezegenler için).
Merkür gezegeninin hareketi diğer gezegenlere kıyasla daha karmaşıktır. Merkür gezegeni dolanımı sırasında iki kez Yer'e en yakın konuma gelmektedir. Bu da bu gezegenin hareketinin izahını güçleştirmektedir. Copernicus'un kuramında Merkür gezegeni, Batlamyus'da olduğu gibi, merkezi hareketli bir daire üzerinde bulunan bir taşıyıcı daire üzerindeki epicycle dairesi üzerinde yer alır. Şekil 4 Merkür'ün hareketini göstermektedir. AB dairesi Yer'in yörüngesidir ve merkezi C'dir. IH dairesi Merkür'ün taşıyıcı dairesidir. Bu dairenin merkezi F'dir ve bu F noktası, D merkezli EF dairesi üzerinde doğuya doğru hareketlidir. Merkür ise, KL episiklinin üzerinde yeralır. Yer yörüngesinde bir dolanımını tamamladığında, F merkezli daire iki kez dolanır. Buna göre, Yer B veya A noktasında olduğunda Merkür'ün taşıyıcı dairesinin merkezi F noktasında (Güneş'e en uzak noktada); Yer B' veya A' noktalarında (yani çeyreklerde olduğunda ise Merkür'ün taşıyıcı dairesinin

merkezi E noktasında (Güneş'e en yakın noktada) olur


Eklenmiş Resim
Dosya tipi: jpg 3.JPG (33,3 KB (Kilobyte), 94x kez indirilmiştir)
Dosya tipi: jpg 4.JPG (35,7 KB (Kilobyte), 94x kez indirilmiştir)
__________________
NEVART AKADEMİ
www.nevart.net
Güzel Sanatlar Fakültesi/Lisesi Yetenek Sınavlarına Hazırlık Kursu
Resim Yağlı Boya Hobi Kursu
Hızlı ve Etkili Okuma Kursu
Çocuklar için Hızlı Okuma Kursu
Çocuklar için Resim Kursu
Disleksi Eğitimi
Okuma Güçlüğü
Alıntı ile Cevapla
  #14  
Alt 15.10.08, 11:59
Administrator
 
Üyelik tarihi: Aug 2006
İletiler: 21.463
Blog Başlıkları: 13
CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!
Standart Copernicus'un Dayanak Noktaları

1.9.2. Copernicus'un Dayanak Noktaları
Copernicus sisteminin ana hatlarını açıklamış olduğu Commentarious da şöyle der: "Bu nedenle böyle bir teori (Yer merkezli sistem) bana gerektiği kadar kesin görünmediği gibi akla da yatkın düşmüyordu. Bu noktaları saptadıktan sonra, bütün görünen değişikliklerin açıklanabileceği ve mutlak hareket prensibinin gerektirdiği şekilde her gezegenin muntazam hareket edebileceği daha rasyonel bir sistemin bulunup bulunamayacağını düşündüm... Bazı aksiyon ve postulalar kabul etmek koşuluyla, eskiden bize kalan yapıtlardan daha basit ve daha uygun olanına erişebilmeyi mümkün kılan çözümü buldum. "
Copernicus burada gök olaylarını açıklamak için Güneş'i referans noktası olarak seçtiğini belirtmekte ve sanki onun evrenin fizik bünyesine uygun olup olmadığı problemi ile ilgilenmiyormuş izlenimini uyandırmaktadır. Böylece Copernicus, Yer'den başka bir referans noktası seçilip seçilemeyeceğini sorgular. Hiç kuşkusuz bir matamatikçi buna olumlu yanıt vereceği halde, bir fizikçi için bunu kabul etmek olanaksızdır. Çünkü o bir Astronomik sistemin evrenin gerçek bünyesine uygun olması gerektiğini savunur.
15. ve 16. Yüzyıllarda, Avrupa'da Pythagorasçı görüşün etkisinde kalmış olan Platon felsefesinin egemen olduğu görülür. Nitekim Güney İtalya'da Floransa'da, Medici ailesinin himayesi altında bir akademi kuruldu. Copernicus'un çok yakından tanıdığı ve etkilendiği bazı Astronomlar ve Matematikçiler bu görüşü benimsediler ve onun savunucusu oldular. Pythagorasçı felsefeye göre nesnelerin matematik oran içinde bulundukları evren sonsuz bir harmonidir, ve bilgi ölçü olduğundan, yaratıcının zihninde şeylerin ilk modeli sayılardır. Bir kelime ile söylemek gerekirse, insan için olanaklı bilgi matematiksel bilgidir. Mademki Astronomi Matematiğin bir koludur, Şu halde Matematik değerlerin göreliğini paylaşması gerekir. Matematik açıdan bu iki sistemden hangisi doğrudur sorusu anlamsızdır. Ancak bu sistemlerden hangisi basit ve harmonik ise Pythagorasçılara göre onun evrenin gerçek bünyesine uygun olması gerekir.
14. yüzyıldan sonra Astronomlar Batlamyus sistemini daha anlaşılır bir hale getirmek için çok uğraştılar, bu konuya ilişkin yapıtlar kaleme aldılar. Bu çalışmalar sırasında Regiomomtanus'un (1436-1475) tamamlayıp bastırdığı Peurbach'ın (14231461) Epitome in Ptolemai Almagest Magestum adlı yapıtında ilk defa olarak gezegen hareketleri ile Güneş'in hareketi arasında bir bağ olduğu ortaya atıldı. Daha açık bir deyimle Batlamyus sisteminde Güneş'in müstesna bir yeri olduğu meydana çıktı. Zira Batlamyus, gezegen hareketlerini açıklarken Güneş'e özel bir önem atfetmekteydi. Daha açık bir ifadeyle, gezegenlerin hareketleri Güneş'in hareketiyle ilişkilendirilmişti. Batlamyus Astronomisinde iç gezegenlerin epicycle'nin merkezi Güneş'e bağlı olarak hareket etmektedir. Yani, iç gezegenlerde, episiklin dolanım periyodu, Güneş'in ortalama hareketine eşitti (şekil 5).

Böylece iç gezegenlerin Güneş'ten belli bir açıdan fazla uzaklaşması önlenmiş olmaktaydı. Zira yapılan gözlemler, iç gezegenlerin Güneş'ten belli bir Böylece iç gezegenlerin Güneş'ten belli bir açıdan fazla uzaklaşması önlenmiş olmaktaydı. Zira yapılan gözlemler, iç gezegenlerin Güneş'ten belli bir açı değeri kadar uzaklaştığını, bunun da asla 90° 'yi geçmediğini göstermekteydi. Oysa, epicycle kullanılmaz ise, Yer merkezli sistemde, Güneş ile gezegen arasındaki açısal uzaklık 0°-360° arasında değişmeliydi. Dış gezegenlerde ise, gezegenin epicycle üzerindeki hareketi Güneş'in ortalama hareketine eşitlenmekteydi. Yani, Güneş'i gezegene birleştiren doğru, Yer'i epicycle'in merkezine birleştiren doğruya paraleldi (şekil 6).

Buda, gezegenlerin ileri geri hareketlerindeki Güneş'e bağlı periyodik değişimleri açıklıyordu. Ancak Batlamyus bu zorlamaların nedenini asla verememekteydi. Diğer taraftan, neden Güneş'in iç gezegenlerle her türlü açıyı yapamadığını ve neden gezegenlerin zaman zaman durup, ileri ve geri hareket yaptıklarını da açıklayamıyordu. Batlamyus'un yanıtlayamayacağı bütün bu soruları, Güneş'i merkeze almak ve Yer'i de bir gezegen gibi Güneş'in çevresinde dolandırmak süretiyle bir çırpıda çözümlemek mümkündür.
Ne var ki, Copernicus, Batlamyus'un sadece verilerini kullanmakla kalmamış, eksantrik ve epicyle modelleri kullanmasına gerek olmasa bile bu modelleri kullanmıştır. Copernicus, kendi yeni kuramının Batlamyus kuramından daha iyi bir biçimde dairesel hareket prensibi'ni koruduğunu ifade eder; ona göre epicycle ve eksantrik modeller muntazam hareketle bağdaşmamaktadır. Fakat buna rağmen, gezegenlerin hız ve mesafe değişimlerini açıklamak için bu modelleri kullanmak zorunda kalmıştır. Üstelik, Ay'ın hareketini açıklamak için iki epicycle kullanma yoluna gitmiştir. Bu yüzden de kuramı büyük ölçü de Batlamyus kuramına yakındır. Güneş, Yer dahil bütün gezegenler için tam merkezde değil, merkezden kaydırılmıştır.
Üstelik, tüm gezegenler için bir ortak merkez yoktur. Bu yönden bakıldığında sistem Yer merkezli olmadığı gibi, tam olarak Güneş merkezli de sayılmaz. Batlamyus sistemi hareketsiz bir gözlemciye göre tasarlanmıştı ve 16. ve 17. yüzyılda bile usturlablar, Yer merkezli sisteme göre yapılıyordu. Bu durumda Batlamyus sistemini geostatik (hareketsiz Yer), Copernicus sistemini de geodinamik (hareketli Yer) bir sistem olarak nitelemek olasıdır.
Buna karşın, geri ve ileri hareket meselesi ise Copernicus kuramı ile daha iyi aydınlanmıştır. Bunlar artık Batlamyus kuramındaki gezegenlere ait olgular değil, Yer'in hareketiyle ortaya çıkan bir takım görüntü aldanmaları haline gelmiştir.


Eklenmiş Resim
Dosya tipi: jpg 5.jpg (32,4 KB (Kilobyte), 91x kez indirilmiştir)
Dosya tipi: jpg 6.JPG (43,3 KB (Kilobyte), 92x kez indirilmiştir)
__________________
NEVART AKADEMİ
www.nevart.net
Güzel Sanatlar Fakültesi/Lisesi Yetenek Sınavlarına Hazırlık Kursu
Resim Yağlı Boya Hobi Kursu
Hızlı ve Etkili Okuma Kursu
Çocuklar için Hızlı Okuma Kursu
Çocuklar için Resim Kursu
Disleksi Eğitimi
Okuma Güçlüğü
Alıntı ile Cevapla
  #15  
Alt 26.10.08, 00:50
Administrator
 
Üyelik tarihi: Aug 2006
İletiler: 21.463
Blog Başlıkları: 13
CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!
Standart Copernicus'un Karşılaştığı Engeller

1.9.3. Copernicus'un Karşılaştığı Engeller
Copernicus sistemini kurarken çok büyük engellerle karşılaşmıştır. Bunların başında Teoloji gelir. Batlamyus - Aristoteles kozmolojisi Hıristiyanlığın ilk zamanlarında büyük tepkilerle karşılaşmış olmasına rağmen zamanla Hıristiyan dininin evren görüşü haline gelmiş ve Yer merkezli sisteme karşı çıkmak dine karşı çıkmak olarak algılanmıştır. Diğer taraftan kullanıla gelmekte olan Batlamyus sisteminin hesabını veremeyeceği hiçbir gök olayı yoktur. Yeni sistemin böyle denenmiş sisteme karşı başarı şansı çok zayıftı. Oysa Copernicus, Batlamyus'u eleştirirken dakiklik yönünden ondan daha fazlasını yapabilmek şöyle dursun, onun kadar yaklaşık değerler verebilmeyi büyük başarı sayacağını açıklıyordu. Yine algılarımız da Yer'in evrenin merkezinde hareketsiz olduğuna ve göğün 24 saatte çevremizde döndüğüne tanıklık ediyordu.
Yer'in hareketi kabul edildiği takdirde öyle sorunlar ortaya çıkıyordu ki Copernicus döneminde bunların açıklamasını yapmak da olanaksızdı. Bunların en önemlisi yukarı doğru atılan bir taşın yine aynı noktaya düşmesiydi. Galilei gelmeden bunun kanıtlanması mümkün değildi. Copernicus, sistemiyle Aristoteles fiziğine karşı çıkarken, diğer taraftan kendini savunmak için Aristoteles fiziğinin verilerini kullanmak zorunda kalıyor bu nedenle de inandırıcı olamıyordu.
Copernicus Güneş'in merkezde olmasının fiziksel izahını da veremez. Bunun için verdiği açıklamalar bilimsel olmaktan çok mistik açıklamalardır. Konuyla ilgili olarak Trimegistus'u ve Sophocles'in Elektra'sını söz konusu eder. Ona göre Güneş bir lamba gibidir; bütün evrenin aydınlatıcısıdır.
Bir diğer olay da sabit yıldızlarda paralaks görünmemesidir. Eğer Yer yörünge hareketi yapıyorsa, bunun sabit yıldızlara da yansıması, başka değimle sabit yıldızlarda paralaks görünmesi gerekir. Oysa 1838 de F. W. Bessel'in (1784-1846) paralaksı ölçmesine kadar kullanılan araçlar böyle çok küçük değerleri ölçecek dakiklikte değildi. Sabit yıldızlarda paralaks görünmemesi Batlamyus sistemini desteklemek için kullanılan en önemli delil idi. Bütün bunlar göstermektedir ki Güneş merkezli sistemi deneysel olarak desteklemek Copernicus dönemi için olanaksızdı.

__________________
NEVART AKADEMİ
www.nevart.net
Güzel Sanatlar Fakültesi/Lisesi Yetenek Sınavlarına Hazırlık Kursu
Resim Yağlı Boya Hobi Kursu
Hızlı ve Etkili Okuma Kursu
Çocuklar için Hızlı Okuma Kursu
Çocuklar için Resim Kursu
Disleksi Eğitimi
Okuma Güçlüğü
Alıntı ile Cevapla
  #16  
Alt 26.10.08, 00:57
Administrator
 
Üyelik tarihi: Aug 2006
İletiler: 21.463
Blog Başlıkları: 13
CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!
Standart Güneş Merkezli Sistem ve Etkisi

1.9.4. Güneş Merkezli Sistem ve Etkisi
De Revolutionibus'un yayınlanması Avrupa'da büyük bir heyecan yaratmadı. Astronomlar da dahil olmak üzere çok az kişi onun değerini kavramıştı. Genellikle kitap gezegen kataloglarının hazırlanmasına yardımcı olacak yeni bir yöntem olarak kabul edilmişti. Erasmus Reinhold (1511-1553) 1542'de daha Copernicus'un yapıtı basılmadan önce onu yeni bir çağın başlangıcı olarak karşıladı ve hemen Güneş sistemini temele alan bir gezegen kataloğu hazırladı; "Tabulae Prutenica". Ancak bu katalog, kullanıla gelmekte olan Alfonsine kataloglarına göre başarılı sayılsa da, beklenileni vermemişti. Bütün bu olumlu davranışlarına ve Copernicus'u "İkinci Ptolemy" diye adlandırmasına karşın Reinhold'un Güneş merkezli sistemin evrenin gerçek bünyesini temsil ettiğine inanıp inanmadığını bilmiyoruz.
1550 yılında Rheticus, Leipzik'de profesör iken, 1551 yılı için Copernicus kuramını temele alan bir Ephemeris hazırladı. 1556 yılında da John Field adlı bir Astronom tarafından yine Copernicus ve Reinhold temelli, 1557 yılına ilişkin bir Ephemeris hazırladı. Bunlara Thomas Digges'i de eklemek gerekir 1576 da oda bir Ephemeris yayımlamış ve burada Copernicus'un sistemini savunmuştur.
Rheticus ayrıca Copernicus kuramının astrolojik boyutlarını da ele alır. Yine Reinhold da, Copernicus kuramında tutulmalar ve kavusum konumlarının astrolojik açıdan büyük önem taşıdığını ve gelecekten haber verdiğini sözeder. Zwinger (1533 -1588) ansiklopedik eseri "Theatrum Vitae Humanae"de (1571), Copernicus'un, Reinhold'un ve Stadius'un (1527 - 1579) Güneş'in apsislerinin Yer'e olan uzaklığını Batlamyus zamanında olduğundan daha yakın bulduklarını ve bunun da Melanchton tarafından göksel ve yersel cisimlerin yıkımıyla ilişkilendirildiğini yazar. Daha sonra da William Postel bundan, yeryüzünün ateşle sona ereceği zamana yaklaşıldığını ileri sürer. Ne varki, Copernicus'un bu olgudan herhangi bir astrolojik sonuç çıkardığına ilişkin bir kanıt yoktur. Mühtemelen kuramı bu sonuçlara yol açmış olmalı.
Bazı Astronomlar ise Copernicus'tan biraz daha ileri gitmişlerdi. Batitista Benedetti (1530-1590) daha da ileri giderek gezegenlerin meskun olabileceğini öne sürüyordu. Bunların başında Giordano Bruno (1548-1600) gelir. Bir Astronomdan çok orijinal bir düşünürdür. Güneş'in rotasyon hareketi yaptığını, kutuplarda basık olduğunu, sabit yıldızların birer Güneş olabileceğini, evrenin sonsuz olduğunu ileri sürmüş, bunlardan çoğu sonradan doğrulanmıştır. Ancak o dinsizlikle yargılandı ve 1600 yılında bu görüşlerinden dolayı yakıldı.
Dini çevreler Copernicus'u hoşgörü ile karşılamıyorlardı. En sert tepkiler Protestanlardan geliyordu, ve Papa'yı İncil'e sadakat göstermemekle suçluyorlardı. Bunların başında Luther ve Melanchton geliyordu. Böyle bir ortam Copernicus ile İncil'i uzlaştırma çabalarına yol açtı. İspanyol Didacus a Stunica İncil'deki şu cümleye dayanarak Yer'in hareketini kabul etmişti: "Kim Yer'i yerinden oynattı ve bunun etkisiyle sütunlar sarsıldı."
Bruno'nun yakılmış ve Galileo'nun da Engizasyon tarafından cezalandırılmış olmasının etkisi çok büyüktü. Nitekim Pierre Gassendi kutsal kitapla uyuşmuş olsaydı Copernicus sistemini tercih edeceğini söylüyordu.
Copernicus'un yapıtını ve Copernicus sistemini konu alan kitaplar 1882 yılına kadar kilisenin yasakladığı kitaplar listesinde yer aldı ve bu tarihte Kardinaller Koleji, katolik çevrelerinde Copernicus'un okutabileceğini ilan etti.
Yeni sistemin bazı sorunların yanıtını verememesi, gelişmesini engelleyen en önemli etkendi. Bu çatışmalar Galileo'nun modern fiziğin temellerini atmasıyla son buldu. Böylece düşünce tarihinde, yeni atılımlara sahne olacak, yep yeni bir ufuk açılmış oldu.
De Revolutionibus'un 1543 yılında yayınlanması Rönesans'ın en önemli olaylarından biridir. Bunun özellikle Astronomide, genellikle tabii bilimlerde ve tüm insan düşüncesindeki etkileri çok derindir. Her ne kadar bazı noktalar da eskiye bağlı kalmışsa da Kant'ın (1724 -1804) belirtiği gibi, getirdiği görüş kökten bir değişikliğin sembolüdür. Bu yüzden bilim tarihi açısından bu yapıt Ortaçağ ile Modern çağı birbirinden ayıran gerçek bir sınır taşı olarak kabul edilir.

__________________
NEVART AKADEMİ
www.nevart.net
Güzel Sanatlar Fakültesi/Lisesi Yetenek Sınavlarına Hazırlık Kursu
Resim Yağlı Boya Hobi Kursu
Hızlı ve Etkili Okuma Kursu
Çocuklar için Hızlı Okuma Kursu
Çocuklar için Resim Kursu
Disleksi Eğitimi
Okuma Güçlüğü
Alıntı ile Cevapla
  #17  
Alt 26.10.08, 01:01
Administrator
 
Üyelik tarihi: Aug 2006
İletiler: 21.463
Blog Başlıkları: 13
CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!
Standart Christopher Clavius (1538-1612)

Christopher Clavius (1538-1612).JPG1.10. Christopher Clavius
Christopher Clavius 13. Gregory zamanında yeniden yapılan takvimin gerçekleştirilmesinin sağlayan matematikçi ve astronomdur. Clavius, Onun gerçek adının Latinceleştirilmişidir. 1555'de girdiği "İsa Cemiyeti" matematik alanındaki parlaklığının Coimbra'dan önce anlaşıldığı yer olmuştur. Daha sonra Collegium Romanum'dan aldığı davetle, çeşitli bilim dallarının en önde gelen adlarının öğretmenliğini yaptığı bu kuruma gelmiş ve ölümüne değin çalışmalarını burada sürdürmüştür.
Tyco Brahe, Johannes Kepler, Galileo Galilei ve Giovanni Antonio Magini onu takdir eden ünlü bilim adamlarındandır. 16. Yüzyılın Öklid'i olarak kabul edilen Clavius, farklı düşüncedeki rakipleri tarafından bile methedilmiştir. Buna rağmen, Clavius hakkında onun atanmış bir kardinal olduğu gibi asılsız, yanlış ve yalan pek çok söylenti Katolik Kilisesi'nce çıkartılmış, Galilei ile olan arkadaşlığı bile farklı şekillerde yorumlanmıştır. Matematiğe kattığı ilerlemenin en güzel örneği, sonradan "Christophori Clavii e Scoietate Jesu opera mathematica, quinque tomis distributa" adıyla 5 cilt olarak Mainzi'de basılan yazılarıdır. Bu eserin birinci cildinde Öklid Geometrisi ve Theodosius Küresi, ikinci cildinde İşlevsel Geometri ve Cebir, üçüncü cildinde Joannis de Socro Bosco'nun Shaera çalışmasını tam olarak ele alan bir inceleme ile Usturlap (gökcisimlerinin Yer'e uzaklığını hesaplayan bir alet) Tezi konuları, dördüncü cildinde zamanın neye bağlı olduğunun çok detaylı bir çalışması ve son olarak beşinci cildinde de 13. Gregory zamanında yapılan takvimin izahı yer almaktadır. Bu yapıt çeşitli zamanlarda yeniden basılmıştır.


__________________
NEVART AKADEMİ
www.nevart.net
Güzel Sanatlar Fakültesi/Lisesi Yetenek Sınavlarına Hazırlık Kursu
Resim Yağlı Boya Hobi Kursu
Hızlı ve Etkili Okuma Kursu
Çocuklar için Hızlı Okuma Kursu
Çocuklar için Resim Kursu
Disleksi Eğitimi
Okuma Güçlüğü
Alıntı ile Cevapla
  #18  
Alt 06.11.08, 19:12
Administrator
 
Üyelik tarihi: Aug 2006
İletiler: 21.463
Blog Başlıkları: 13
CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!
Standart Tycho Brahe (1546-1601)

Tycho Brahe (1546-1601).jpgTycho Brahe (1546-1601)
Copernicus'un Güneş merkezli sistemi, Yer merkezli sistemden çok daha başarılı değildi. Ayrıca henüz yeni fizik kurulmadığından, Güneş'in evrenin merkezinde ve Yer'in de bir gezegen gibi onun çevresinde döndüğünün kanıtı da verilmiyordu. Bu nedenle, Astronomlar Copernicus'u hemen kabul etmediler. Ancak Astronomların karşısında gök olaylarının hesabını verebilen iki sistem vardı. Bunlardan hangisinin evrenin gerçek yapısını yansıttığının bilinmesi gerekiyordu. Bu da doğru gözlemler yapmakla mümkün olacaktı.

İşte bu görevi Tyco Brahe (1546-1601) yüklendi. Brahe teorik astronomdan çok gözlemcidir, Danimarka Kralı Frederick II 'nin maiyetindeki soylulardan biriydi. Kral, kendisine Hveen adındaki bir adayı bağışlamış ve Brahe bu ada da kurduğu gözlemevinde (Uranienborg Gözlemevi, 1576), mükemmel aletlerle hayatı boyunca gözlemler yapmıştır. Bu gözlemevinde, o zamana kadar Batı Dünyası'nda karşılaşılmayan büyük boyutlu gözlem araçları inşaedilmiş, Özellikle duvar kadranı çok ilgi çekmiştir. Bu aracın çapı oldukça büyük olmasına karşılık, bununla yetinmeyen Brahe, gözlemlerde daha küçük bölümlerin verilebilmesi için trasversal bölümlemeyi, ilk defa olarak Batı Dünyası 'nda kullanmıştır.

Tyco 'nun kullandığı aletler zamanın kat kat ötesindeydi. Oldukça düzenli ve özenli bir gözlemciydi. 777 yıldızın konumunu hesap etti ve bunları bir katalogda topladı. Ölçtüğü yıldız konumlarında bir veya iki dakikadan daha fazla hata yoktu.

Brahe, Copernicus'un çalışmasını incelemişti, ancak evrenin merkezine Güneş'i koyan bu sisteme karşıydı. Brahe'ye göre Copernicus'un sistemi, hem fizik yönden hatalı, hem de kutsal kitaba aykırıydı.

Tyco Brahenin Evren Modeli.jpgTyco Brahe'nin Evren Modeli
Brahe'ye göre Yer hareketsizdir ve merkezdedir. Ancak o, Batlamyus sisteminin yetersizliğinin de farkındadır ve bu nedenle Copernicus ve Batlamyus sistemini içine alan yeni bir sistem verir. Sisteminde, Yer merkezdedir ve Ay, Güneş ve diğer gezegenler Yer'in etrafında dolanırlar; Merkür ve Venüs ise Güneş'in etrafında dolanmaktadır. Böylece Brahe hem Copernicus'a, hem Batlamyus'a hem de Aristotales'e sadık kalmaktaydı.
Brahe, sisteminden çok, yaptığı gözlemlerle önem taşır. Onun yaptığı gözlemler sayesinde Aristotales fiziği ve kozmolojisi büyük darbeler almıştır. 1572 yılında, Cassiopea takımyıldızında yeni bir yıldız ortaya çıkar. Yaptığı hesaplamalarda Brahe, bu gökcisminin sabit yıldızlar bölgesinde yeni bir yıldız olduğunu ortaya çıkardı. Aristotales fiziğine göre eterden yapılmış olan bu bölge mükemmeldi ve burada yeni hiç bir şey varlığa gelemeyeceği gibi, var olan bir şey de yok olamazdı. Oysa bu 1572 yıldızı (bugünkü deyimi ile nova) Aristotales'in temel prensiplerine karşıydı. Tyco Brahe bu gözlemini "De Stella Novis" (Yeni Yıldız Üzerine) adlı eserinde şöyle kaleme aldı: " Akşamüzeri, günbatımından sonra, başımın üzerinde ışık saçan, parlaklık bakımından bütün ötekilere baskın çıkan yeni ve olağan olmayan bir yıldız dikkatimi çekti. Çocukluğumdan beri gökteki yıldızları çok iyi bildiğimden. orada daha önce hiç yıldız olmadığı, hatta onun kadar dikkati çekecek ölçüde parlayan yıldız denebilecek en ufak bir şey olmadığı benim için çok açıktı. Fakat başkalarının da onu görebildiğini gözleyince artık hiçbir kuşkum kalmadı. Bu, ya dünyanın başlangıcından beri bütün bir doğa tarihinde ortaya çıkan en büyük mucizeydi ya da mutlaka kutsal kehanetlerin açığa vurdukları arasında yer alan mucizelerden biriydi."

Brahe'nin Kuadrantı.jpgBrahe'nin Kuadrantı
Brahe, 1577 'de ise bir kuyruklu yıldız gözlemledi ve bu yıldızın Ay küresinin dışında, çok uzağında olduğunu saptadı. Bu da Aristotales kozmolojisine aykırı idi. Çünkü Aristotales'e göre, kuyruklu yıldızlar ay küresinin altındaydılar.
Brahe'nin diğer bir gözlemi Mars'a ilişkindir. Mars'ın Yer'e, bazen Güneş'ten daha yakın olduğunu bulan Brahe, bu gözlemleri sonucunda sisteminde Mars'ın yörüngesini Güneş'in yörüngesiyle iki noktada kesiştirir. Onun yaptığı gözlemler sayesinde Aristotales kozmolojisi büyük darbeler almıştır. Bundan sonra Kepler'i beklemek gerekecektir.

Uranienborg Gözlemevi.jpgUranienborg Gözlemevi
Yeryüzü atmosferinin gökcisimlerinden gelen ışınları kırdığı ve bunun da gökcisimlerinin konumları üzerinde etkide bulunduğu konusunda çalışan ilk kişi Brahe'dir. Bu konu geçmişte biliniyordu, ancak ciddiye alınmıştı.
Brahe yaptığı çalışmalarını üç ciltlik bir kitapta yayımlamaya karar verir. Bu üç ciltlik kitapta sırasıyla 1572 yıldızı, 1577 kuyruklu yıldızı ve diğer kuyruklu yıldızlar ve gezegenler, Ay ve Güneş 'e ilişkin kuramlara ver verilecekti. 1588 yılının başlarında yazımına başladığı bu kitabın ilk cildine "Astronomiae Instauratae Progymnasmata" adını veren Brahe bu çalışmayı tamamlayamadan ölür. Bu cilt 1602 yılında Kepler tarafından bitirilmiştir. "De Mundi Aetherei Recentionibus Phanenomenis Liber Secunds" adını taşıyan ikinci cilt ise daha erken tarihte bitirilmiştir. Diğer cilt ise (Astronomiae Instauratae Mechanica) kısa bir otobiyografi ile birlikte önemli keşiflerin anlatıldığı ve Brahe'nin yapmış olduğu Astronomik aletlerin betimlemelerini içerir.

__________________
NEVART AKADEMİ
www.nevart.net
Güzel Sanatlar Fakültesi/Lisesi Yetenek Sınavlarına Hazırlık Kursu
Resim Yağlı Boya Hobi Kursu
Hızlı ve Etkili Okuma Kursu
Çocuklar için Hızlı Okuma Kursu
Çocuklar için Resim Kursu
Disleksi Eğitimi
Okuma Güçlüğü
Alıntı ile Cevapla
  #19  
Alt 10.11.08, 03:21
Administrator
 
Üyelik tarihi: Aug 2006
İletiler: 21.463
Blog Başlıkları: 13
CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!
Standart Galileo Galilei (1564 - 1642)

Galileo Galilei (1564 - 1642)
Galileo Galilei (1564 - 1642).jpg
Adı 17. yüzyıl bilimsel devrimi ile birlikte anılan en önemli bilim adamlarından birisi olan Galilei (1564-1642), fizik, matematik ve astronomi gibi konularda çığır açan çalışmalar yapmış ve ilgisi daha çok hareket üzerinde yoğunlaşmıştı. Bu alandaki çalışmalarının sonucunda klasik mekaniğin temellerini kurmuş, astronomide ise Güneş merkezli sistemin, gözlemsel kanıtlarını ileri sürmüş ve fiziğini geliştirmiştir. Hareket ve astronomiye ilişkin önemli eserleri şunlardır:
***8226; De Motu (Hareket Üzerine, 1950)
***8226; Siderus Nuncius (Yıldızların Habercisi, 1610)
***8226; Lettere Sulle Macchie Solari (Güneş Lekeleri Üzerine Mektuplar, 1613)
***8226; Discorso Sulle Comete (Kuyruklu Yıldızlar Üzerine Söylev, 1619)
***8226; Dialog Sopra i due Massimi Sistemi del Mondo (İki Büyük Dünya Sistemi Üzerine Konuşmalar, 1632)
***8226; Discorsi e Dimostrazioni Matematiche İntorno â due Nuoue Science (İki Yeni Bilim Üzerine Konuşmalar, 1638)

Galilei teleskopu astronomik amaçla kullanan ilk bilim adamıdır. Kepler'in Yeni Astronomi adlı bir kitabının bir nüshasının, Kepler tarafından kendisine gönderildiği yıl olan 1609 yılında, kendi yaptığı bir teleskopla önemli gözlemler yapmış ve bu gözlemleri "Yıldız Habercisi" adlı kitabında vermiştir. Galilei yaptığı teleskop hakkında 1609'da kayınbiraderine yazdığı mektubunda şunları söyler: "Sana bir haberim var...
Flanders'de Prens Maurice'e bir teleskop hediye edildiğini duymuş olmalısın. Bu alet... en uzaktaki cisimleri yakındaymış gibi gösteriyor... Bu bana olağanüstü geldi ve düşünmeye koyuldum; bana göre perspektif yasalarıyla ilgili... Böylece Flanders' de olduğu söylenen teleskoptan daha üstün bir teleskop yaptım... bu duyulunca Senato' ya çağrıldım ve aleti onlara gösterdim."
Galilei' nin astronomide yaptığı gözlemler.JPG
Galilei' nin astronomide yaptığı gözlemler, Güneş merkezli sistemi desteklediği, Aristoteles fiziğinin geçerli olmadığını kanıtladığı için oldukça önemlidir. En önemli gözlemleri Ay ve Güneş gözlemleridir. Ay'ın evrelerini incelemiş, Ay'da kraterlerin, dağların ve vadilerin olduğunu görmüş ve bunun Ay ile Yer' in aynı maddelerden yapıldığının, sanıldığı gibi eterden yapılmadığının kanıtı olduğunu söylemiştir. Ay'da ki bazı karanlık bölgeleri ise deniz olarak nitelendirmiş ve Ay'da atmosfer olduğunu ileri sürmüştür. Galilei, Orion bölgesini gözlemlemiş ve daha önce bir bulut olduğu varsayılan bu kümenin gerçekte yıldızlardan oluştuğunu bulmuştur. Yine Samanyolu'nun yıldızlardan oluştuğunu tespit etmiş ve böylece Aristoteles'in Samanyolu'nun bir bulut olduğu görüşünü yıkmıştır.
Gözlemlerine Satürn gezegeni ile devam eden Galileli, Satürn'ün halkasını gözlemlemiş ancak teleskopu güçlü olmadığı için gezegenini halkasını iki yapışık parça olarak görmüş ve bunları uydu zannetmiştir. Gezegenin periyodik özelliğinden dolayı halka bir müddet sonra kaybolmuş ve bu parçaları göremeyen Galileli bu olaya çok şaşırmıştır. Bunun hakkında şöyle yazar: "Satürn'ün tek bir yıldız değil, neredeyse birbirine değen üç yıldızdan oluştuğunu gözlemledim... ortadaki, yanlardakinden daha büyüktü... Birbirlerine neredeyse dokunuyorlar. Aralarında ise sadece küçük bir karanlık alan var." Galileli Satürn çevresinde kozmik bir karmaşa keşfetmişti. Bu Aristotales fiziğine yeni bir darbeydi. Zira Aristotales ve yandaşları, gökyüzünün sonsuz, değişmez ve bozulmaz olduğunu, gökyüzünde yeni hiçbir şeyin keşfedilemeyeceğine inanmışlardı. Artık bu iddia ciddiye alınamazdı.
Daha sonra, Galileli teleskopunu Venüs'e çevirdi ve Venüs'ün safhaları olduğunu tespit etti. Bu gözlem, Copernicus'un ne kadar haklı olduğunun bir göstergesiydi. Batlamyus sisteminde Venüs, sürekli belli bir uzaklıkta olmalıydı ve sadece hilal şeklinde görünmeliydi. Oysa gözlemler, Venüs'ün bazen çok yakın bazen de çok uzakta olduğunu göstermekteydi. Ayrıca Venüs, sadece hilal olarak değil, değişik hallerde de görünmekteydi. Bu ise ancak Copernicus sistemi ile açıklanabilirdi. Bu da Güneş merkezli sistemi doğruluyordu.
Galileli, Jüpiter'i de gözlemlemiş ve Jüpiter'in çevresinde dolanan dört gökcismi belirlemiştir. Bunların Jüpiter'in etrafında dönen uydular olduklarını bulmuş ve Jüpiter'le birlikte uydularını, " adeta minyatür bir Güneş sistemi " olarak betimlemiştir. Bu Batlamyus kuramını tam bir çöküşü anlamına geliyordu. Diğer taraftan, bütün gökcisimlerinin Yer etrafında dönmediği açık olduğu gibi, Güneş merkezli sisteminde gözden geçirilmesi gerekiyordu. Bu konuda şöyle söyler: " Konu sadece bir cismin Yerin çevresinde dönmesi ve Copernicus kuramını bize öğrettiği gibi her ikisinin beraber Güneş'in çevresinde dönmesi olayından ibaret değildir. Dört cismin Ay'ın Yer çevresinde dolandığı gibi, Jüpiter çevresinde de dolanması söz konusudur; bunları hepsi Jüpiter'le birlikte Güneş'in çevresinde on iki yıl süren bir devir yapıyorlar." Galilei bu dört uyduya Medici ailesinin adını verdi. 2. Cosimo, Francesco, Carlo ve Lorenzo. Bu buluş kısa sürede Avrupa'ya yayıldı ve şiddetli tartışmalar başladı. Diğer taraftan Medici ailesini kıskanan Fransa sarayı Galilei' ye yeni bir yıldız bulmasını ve bulunacak yıldıza da Muhteşem Fransa Yıldızı adı verilmesinde ısrar ettiler.

__________________
NEVART AKADEMİ
www.nevart.net
Güzel Sanatlar Fakültesi/Lisesi Yetenek Sınavlarına Hazırlık Kursu
Resim Yağlı Boya Hobi Kursu
Hızlı ve Etkili Okuma Kursu
Çocuklar için Hızlı Okuma Kursu
Çocuklar için Resim Kursu
Disleksi Eğitimi
Okuma Güçlüğü
Alıntı ile Cevapla
  #20  
Alt 10.11.08, 03:27
Administrator
 
Üyelik tarihi: Aug 2006
İletiler: 21.463
Blog Başlıkları: 13
CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!CiwCiw öyle bir şöhrete sahip ki kendinden önce namı yürüyor!
Standart Galileo Galilei (1564 - 1642)

Gaileli' nin bu bulguları Aristotales yandaşlarında büyük bir tepki ve nefretle karşılandı. Bir Aristotales yanlısı şöyle yazıyordu: "Doğanın Medici adını ölümsüzleştirmek için Jüpiter'e dört uydu verdiğine inanmamız beklenemez...Doğa bu karmaşalardan nefret eder. Böyle bir kendini beğenmişlik, gerçekten akıllı olanlara iğrenç geliyor." Floransalı Francesco Sizi adında bir Aristotales yanlısı ise 1611'de Venedik'te bir broşür bastırır. Broşürde şunlar yazılıdır: "Jüpiter'in uyduları gözle görülemezler ve bu yüzden Yer üzerinde herhangi bir etkide bulanamaz; bu nedenle de yararsızdırlar; o halde var olamazlar. Ayrıca modern Avrupalılar, Yahudiler ve başka eski milletler, haftanın yedi güne bölünmesini kabul etmişler ve onlara yedi gezegenin adını vermişlerdir. Şimdi gezegen sayısını arttırırsak bu güzel sistem bütünüyle yerle bir olur." Çevresindeki tepkilerin arttığını gören Galilei ise, arkadaşı ve destekçisi Kepler'e şunları yazmıştır:"... Aziz Kepler, çoğunluğun akıl almaz budalalığına gülmekten başka yapacak şey yok. Çalışmalarımı göstermeyi önerdiğim, fakat tıka basa karnını doyurmuş bir yılanın tembel inatçılığı ile, gezegenlere, Ay'a teleskopla bakmaya yanaşmayan bu ünlü filozoflar ne dersin? Tıpkı yılanların kulaklarını tıkadıkları gibi insanlar da gözlerini gerçeğin ışığına kapatıyorlar."
Gözlemlerinin sonuçlarını veren "Yıldız Habercisi" yayınlandıktan sonra Galilei, 1613 yılında Güneş Lekeleri Üzerine Mektuplar'ı yayımlar. Galilei bu eserinde Güneş gözlemlerine yer vermiş ve Güneş üzerinde bulunan gölgelerin Güneş'in üzerinde yer alan lekeler olduğunu kanıtlamıştır. O zamanlarda, Güneş üzerinde görünen lekelere ilişkin iki açıklama bulunmaktaydı. Bunlardan birincisine göre, bu leke, Merkür'ün Güneş'in önünden geçerken oluşan gölgesiydi. Ancak Galilei bunun olanaksız olduğunu söyler. Çünkü Merkür'ün Güneş'in önünden geçişi yaklaşık yedi saat sürmektedir, ancak bu lekeler yedi saatten daha fazla Güneş'in üzerinde yer almaktaydılar. İkinci açıklamaya göre, bu lekeler, Güneş ve Yer arasında bulunan küçük gökcisimlerine aitti. Oysa Galilei bu lekelerin Güneş üzerinde hep aynı yerde bulunduklarını tespit etmişti. Eğer bu lekeler, küçük gökcisimlerinin gölgeleri olsalardı, gözlem yerine bağlı olarak, Güneş üzerinde farklı konumlarda olmalıydılar. O halde Güneş Aristotales'in söylediği gibi mükemmel değildi. Ayrıca Güneş lekelerinin bıraktığı izleri de gözlemleyen Galilei, eğer bu izler düz birer çizgi olsalardı bunun Yer' in hareketsiz olduğunun kanıtı olacağını, oysa düzensiz olan bu izlerin Yer' in hareketi nedeniyle düzensiz olarak göründüğünü söylemiştir. Bu eserinde artık tamamı ile Copernicus sistemini savunan Galilei kilise tarafından 1616' da Engizisiyon' a çağrılır. Galilei Engizisiyon önünde hiçbir şekilde Copernicus'un kuramını savunamayacağını bildirerek af diler. Aynı yıl kilise bir bildiri yayınlar. Bu bildiride iki buyruk yer alır: 1. Güneş'in, Yer etrafında dönmeyen, merkezde sabit olduğu düşüncesi kutsal öğretiye aykırı, saçma ve yanlış bir savdır. 2. Yer' in, merkezde sabit değil, güneş çevresinde dolanan bir gezegen olduğu görüşü felsefi açıdan saçma ve yanlış, teolojik açıdan gerçek inanca ters düşen bir savdır.
Galilei'nin Astronomiye ilişkin .JPG
Galilei'nin Astronomiye ilişkin önemli kitaplarından biri de "İki Büyük Dünya Sistemi Üzerine Konuşmalar" dır. Kitapta 3 kişi Batlamyus ve Copernicus sistemini tartışır. Kitap kilisenin baskısı sebebiyle diyaloglar şeklinde yazılmıştır. Burada 3 önemli olgu tartışılır: 1) Yer, gök ve evrendeki her şey aynı maddeden yapılmışlardır. 2) Gök çok büyüktür ve 24 saat dolanım yapması olanaksızdır. Oysa daha küçük olan Yer' in hareketi daha mantıklıdır; Yer günlük dolanım yapar. 3) Galilei'nin daha önce Hareket Üzerine adlı eserinde de aldığı, yukarı atılan taşın nasıl düştüğü meselesidir. Yer' in hareketsiz olduğunu savunanlar bunu en önemli delil olarak kullanırlar. Ancak bu problemi Galilei çözer. Hareket halindeki bir geminin direğinden bir taş atılırsa taş direğin dibine düşer. Galilei bunu şöyle açıklar: V hızıyla hareket eden bir gemi varsayalım; gemi V hızıyla giderken geminin içindeki her şey de V hızına sahiptir. Taş direkten bırakıldığında aynı V hızına sahip olacaktır. Eğer Yer olmasaydı dolayısıyla yer çekimi de olamayacaktı ve taş gemiyle birlikte (düşmeden) V hızında harekete devam edecekti. Taş düşerken, geminin direği de V hızıyla hareket ettiğinden, taş tam direğin dibine düşer. Diğer taraftan kitapta, diyaloglardan birinde, konuşmacılardan birinin topun eğimli bir düzleme konulması halinde ne olacağını sorması üzerine hareketinin nasıl olacağı da tartışılmıştır. Aristotales fiziğine göre yanıt "sonsuza kadar " olacaktır. Aristotales 'e göre, her hareket onu hareket ettiren bir kuvvet sonucu meydana gelmekteydi; cisim bu kuvvet kendisini hareket ettirdiği sürece hareket ediyordu. Galilei, günlük gözlemlere uyan bu Aristotalesçi yaklaşımı eylemsizlik prensibi ile yıkmıştır. Eylemsizlik prensibine göre; kendi haline bırakılan cisim, herhangi bir kuvvet etkisinde kaldığı sürece, durumunu korur, yani hareket halinde ise hareketine, sükunet halinde ise sükunetine devam eder. Galilei'nin üstü kapalı olarak ifade ettiği, Newton' un ise formüle ettiği bu prensip ile yeni bir hareket kavramı ileri sürülmüş oldu. Buna göre, hareket cisimde bir değişiklik yapmaz; hareket bir durumdur, bir noktadan başka bir noktaya geometrik bir geçiştir; durma da harekete karşı başka bir durumdur. Durma için kuvvet uygulanması gerekmiyorsa, hareket içinde kuvvet uygulanması gerekmez; hareketin hızının değişmesi için ise kuvvet gerekir. Eylemsizlik, içinde bulunduğumuz Dünya'da gözlenemez; ancak ideal koşullar altında böyle bir durum meydana getirilebilir. Zaten Galilei'nin deneyleri de düşünce deneyleri idi. Galilei için gerçek Dünya, matematik bağıntılarının dünyası, Platon'un deyimi ile idealler dünyası idi. İçinde yaşadığımız dünyayı anlamak için, idealler dünyasından bakmak gerekliydi. Mükemmel yuvarlaklıktaki toplar, sürtünmesiz düzlemler üzerindeki hareketlerini, yalnızca idealler dünyasında sonsuza dek sürdürebilirlerdi. Doğa, geometrik harflerle (eğrilerle, dairelerle, üçgenlerle) yazılmış bir kitap gibiydi; doğayı anlamak için bu dili bilmek gerekiyordu.
Galilei'nin Engizisiyonu .jpg
Galilei bu düşüncelerinden dolayı Engizisiyon'un tepkisiyle karşılaşır ve bu kitap yüzünden tekrar Engizisiyon önüne çıkar. Çaresiz bir şekilde verilen metni diz çökerek okur. "Ben Galileo Galilei, geçmişteki tüm yanlış ve aykırı düşüncelerimden ötürü, huzurunuzda kendimi lanetliyor, bir daha öyle saçmalıklara düşmeyeceğime, kutsal öğretiye aykırı hiçbir fikir taşımayacağıma yemin ediyorum." Ancak, Galilei'nin Engizisiyon 'dan çıkarken "Yer yine dönüyor " dediği söylenmektedir. Kitabı yasaklanır ve Galilei ev hapsine mahkum edilir. Artık iyice yaşlanmış ve görme duyusunu da tümüyle yitirmiştir. Ancak boş durmamış ve Devinim üzerine araştırmalarını içeren büyük yapıtı. "İki Yeni Bilim Üzerine Diyalog" gizlice hazırlamış, dostları aracılığı ile Hollanda'da yayımlatmıştır (1638). Burada söz konusu olan iki yeni bilimde birisi, düşen tek bir ağır cismin düzgün hızlanan hareketi ile sınırlı olan dinamikti. İki Yeni Bilim Üzerine Diyalog' da Galilei düşen bütün cisimlerin aynı ivmeye sahip olduğunu göstererek, serbest düşmenin sabit ivmeli bir hareket olduğunu saptamış ve serbest düşmede alınan yolun zamanın karesi ile orantılı olduğunu (S=1/2gt2) göstermiştir. Böylece Galilei Mekanik konusunu Matematikselleştirmeyi başarmış, düzgün ve sabit ivmeli, hareketleri tanımlamış ve Matematiksel formüllerini vermiştir.
HAZIRLAYAN: UĞURCAN SAĞIR
DANIŞMAN: DR. BİROL GÜROL

__________________
NEVART AKADEMİ
www.nevart.net
Güzel Sanatlar Fakültesi/Lisesi Yetenek Sınavlarına Hazırlık Kursu
Resim Yağlı Boya Hobi Kursu
Hızlı ve Etkili Okuma Kursu
Çocuklar için Hızlı Okuma Kursu
Çocuklar için Resim Kursu
Disleksi Eğitimi
Okuma Güçlüğü
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Tags
astronomlar, boyunca, tarih, ünlü

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık



Bütün zaman ayarları WEZ +2 olarak düzenlenmiştir. Şu anki saat: 20:38 .