Akışkanlar mekaniği, XVII. yy'ın başından bu yana sayısız çalışmalar yapılmasına yol açtı.
Hareket halinde olmayan sıvılar mekaniği, yani hidrostatik, Eskiçağ'da da (Arkhimedes) az çok biliniyordu.

XVII. ve XVIII. yüzyıllarda bütün büyük matematikçiler ve fizikçiler, akışkanlar mekaniğinin gelişmesine katkıda bulundular. Önce Torricelli (1644), sonra da Galilei, yüzen cisimleri incelediler. Pascal, bir sıvının basıncı ile atmosfer basıncı arasındaki benzerliği ortaya koydu (1646). Newton, rasyonel mekanik yöntemlerini akışkanlara uyguladı. Varignon, Bernoulli, d'Alembert ve Euler de aynı yolda çalışmalar yaptılar. XLX. yy'daysa Lagrange ve Helmholtz, akışkanlar mekaniğine büyük katkılarda bulundular. Hidrolik ve havacılık tekniklerinin gelişmesi, akışkanlar mekaniğini, hidrodinamik ve aerodinamik gibi iki dala ayırma eğilimini doğurdu; ama genellikle aynı yöntem ve aynı formülleri kullanan bu iki bilim dalı arasında, kesin bir sınır çizilemedi.


kaynak 3
1.cilt / s.73