DOĞAL HAYATIN KORUNMASI İLE İLGİLİ ULUSLARARASI SÖZLEŞMELER
Türkiye’nin taraf olduğu doğa koruma konusundaki uluslararası düzenlemelerin en önemlileri şunlardır:
*Kuşların Korunmasına Yönelik Uluslararası Sözleşme(Paris,1950),onaylanma tarihi1966.
*Akdeniz’in Kirlenmeye Karşı Korunmasına Ait Sözleşme(Barselona Sözleşmesi,1975),onaylanma tarihi 1976.
*Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına Yönelik Sözleşme(Paris,1975), onaylanma tarihi 1982.
*Avrupa’nın Yaban Hayatı ve Yaşam Ortamlarını Koruma Sözleşmesi(Bern Sözleşmesi, 1979), onaylanma tarihi 1984.
*Özellikle Su Kuşları Yaşama Ortamı Olarak Uluslararası Öneme Sahip Sulakalanlar Hakkındaki Sözleşme (Ramsar Sözleşmesi, 1971), onaylanma tarihi 1994.
*Karadeniz’in Kirlenmeye Karşı Korunması Sözleşmesi (Bükreş,1992),onaylanma tarihi 1994
*Nesli Tehlikede Olan Yabani Hayvan ve Bitki Türlerinin Uluslararası Ticaretine İlişkin Sözleşme(CITES-Washington, 1973), onaylanma tarihi 1996.
*Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi (Rio,1992), İmzalanmış ancak TBMM’de henüz onaylanmamıştır.
*Çölleşmeyle Mücadele Sözleşmesi (Paris,1994), İmzalanmış ancak TBMM’de henüz onaylanmamıştır.
*Akdeniz’de Özel Koruma Alanlarına İlişkin Protokol (MedSPA-Barselona Sözleşmesi kapsamında,1982), onaylanma tarihi 1988.
*Orta Asya ve Balkan Ülkeleri Çevre Bakanları i. Çevre Konferansı Sonuç Bildirgesi (İstanbul, 1994).
T.C.Anayasası, uluslararası sözleşmelerin onaylandıkları tarihten itibaren kanun hükmünde ve iç hukuğun bir parçası olduklarını belirtir. Bu sözleşmeler, Anayasa’ya aykırılıkları öne sürülemeyecek ve Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilemeyeceklerinden dolayı, yerel mevzuatın üzerinde bir konumdadır.


Bilim ve Teknik 2002