Bartolomé Esteban Murillo (1617-1682). İspanyol ressam Bartolome Murillo, yoksul bir ailenin çocuğu olarak Sevilla'da dünyaya geldi. Büyük bir olasılıkla ressam Juan del Castillo'nun öğrencisi oldu ve Sevilla'daki kiliseler ve manastırlar için dinsel konulu resimler yaptı. Çok yetenekli bir sanatçı olan Murillo'nun kullandığı sıcak renkler, duyarlı betimlemeler ve büyük bir ustalıkla aktardığı ışık gölge karşıtlığı, resimlerinin başlıca özellikleridir. Keskin çizgilerin yok olduğu buğulu bir üslubu vardır. Bazı yapıtları ressam Velazquez'in etkisini taşır.
Murillo'nun tablolarında aynı zamanda günlük yaşamdan görüntüler de yer alır. En çok bilinen ve sevilen yapıtları arasında Sevilla'daki dilenci çocukları ve çiçekçi kızları konu alan resimler bulunur. Paris'te, Louvre Müzesi'ndeki Genç Dilenci ve Münih'te, Alte Pinakotek'teki Karpuz ve Üzüm Yiyen Çocuklar buna örnektir.
Murillo'nun Sevilla'daki bir manastırın siparişi üzerine yaptığı 11 resimlik dizi bugün Avrupa ve ABD'deki galerilere dağılmıştır. Murillo kendisine bir anda ün kazandıran bu ilk yapıtlarından sonra, Hz. İsa'yı annesi Hz. Meryem'in kucağında betimleyen Madonna ve Çocuk İsa gibi Kutsal Kitap'tan kaynakla
nan çok sayıda resim yaptı. Dinsel konuların işlendiği bu tablolarda sıradan insanları model olarak kullandı. Işık ve gölge oy unlan, canlı renkleri ve yumuşak fırça vuruşlarıyla dikkati çeken bu resimler barok üslubun en güzel örneklerindendir. Gerçek boyutlarından daha büyük insan resimleri yapan Murillo'nun manzara resimlerinin pek çoğunda da insan figürleri yer alır.
Sevilla Resim Akademisi'nin kurucuları arasında olan Murillo çok sayıda öğrenci yetiştirmiş, İspanya dışında da tanınarak ününü 19. yüzyıla kadar korumuştur. 20. yüzyılda resimleri aşırı duygusallıkla nitelendirilerek yapıtlarının sanatsal değeri göz ardı edilmiştir.
1681'de bir kilisenin mihrabında çalışırken iskeleden düşen Murillo, bu kaza sonucu birkaç ay içinde yaşamını yitirdi.

Nüve Forum » kütüphane » Kültür » Sanat » Görsel sanatlar » Güzel Sanatlar » Resim » Ressamlar

Kaynak:1
12.cilt / s.313-314