Global bir tasarım stüdyosuna doğru - Towards a Global Design Studio

Giriş
Bilgisayar ve iletişim teknolojilerindeki gelişimler her alanda olduğu gibi eğitim alanında da yeni yaklaşımların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Mimari tasarım eğitiminde geleneksel stüdyo anlayışında da yeni denemeler gerçekleşmektedir.
Bilgiye ulaşmada ve bilginin iletiminde olduğu gibi, bilgiyi kullanmada da güncel teknolojilerin sağladığı görsel/işitsel iletişim ortamlarının, mimarlık eğitiminde görerek ve duyarak öğrenmenin yanında öğrenme hızını ve kalitesini arttırdığı da bilinmektedir.
Eğitimde kalitenin yükseltilmesi arayışları ve kalitenin uluslararası platformlara taşınması çabaları tasarım eğitiminin teknolojik ortamda gerçekleştirilmesini zorunlu kılmaktadır. Hızla gelişen yazılım ortamında ve dijital evrimleşme sürecinde, mimarlık formasyonunu kazanmış olan öğrencilere, bilgisayarla mimari tasarım kuramlarını, yöntem ve modellerini tanıtmak ve öğrencileri bu konularda eğitmek, tasarım probleminin bilgisayar ortamında nasıl ele alınacağını somut olarak görmeleri açısından önem kazanmaktadır.
Ayrıca, enformasyon teknolojilerinin uluslararası ortak sanal tasarım stüdyoları aracılığıyla, uluslararası proje ekiplerinde görev almaya yardımcı olacağı ve kültürler arası bir etkileşim sağlayacağı da açıktır.
İlk olarak 1990 yılında MIT'de Media Laboratuvar'nda verdiği bir konferansta W. Mitchell tarafından kullanılan Sanal Tasarım Stüdyosu kavramı, günümüze kadar, farklı ülkelerdeki pek çok üniversitede, uluslararası düzeyde bilgisayar ortamında ortak tasarım çalışmaları ile ilgili farklı yöntem ve yaklaşımlar ile uygulanmaya çalışılmıştır (Mitchell, McCullough, 1991).
Sanal tasarım stüdyosu coğrafik olarak birbirinden uzak konumlardaki tasarımcıların işbirliği yaparak ve iletişim kurarak dijital ortamlarda tasarımlarını yapmalarına olanak verir. Tasarımcılar, tasarım ekibinin diğer üyeleriyle etkileşimli ve etkileşimli olmayan oturumlarda birbirleriyle iletişim kurabilirler. Tasarım bilgilerini ve tasarımla ilgili görüş ve düşüncelerini, bilgisayar ortamında ve bilgisayar desteği ile paylaşırlar (Maher, Simoff, Cicognani, 2000).
Sanal tasarım stüdyosu ile ilgili ilk deneyim, modem aracılığıyla iki tasarımcı arasında, ikinci deneyim ise bilgisayarlı bir tasarım stüdyosunda gerçekleştirilmiştir. Üçüncü bir deneyimde, internet aracılığıyla iki büyük grup ortak tasarım yapmışlardır (Wojtowicz v.d., 1993). Bu ilk örnekler, birbirinden uzak konumlardaki tasarımcılar arasında ortak tasarımla ilgili kavramların tanımlanmasına katkıda bulunmuştur ve kapsamlı sanal tasarım stüdyolarının başlangıcını oluşturmuşlardır (Chen v.d., 1994). 1993'de üç haftalık bir sanal tasarım stüdyosu MIT, University of Hong Kong, University of British Columbia ve Washington University arasında sınırlı bir bant genişliği ile gerçekleştirilmiştir.
İlk kapsamlı sanal tasarım stüdyosu, 1994'de birbirinden uzak konumlardaki altı katılımcının bir tasarım için işbirliği yaptığı çalışmadır. Bu projede, bir zaman diliminde iki ya da üç kullanıcı Whiteboard yazılımını kullanarak, görsel, işitsel ve yazılı bilgiyi paylaşarak etkileşimli bir işbirliği gerçekleştirmişlerdir. Video-konferans ise yalnızca tasarımın son değerlendirilmesi için kullanılmıştır (Chen, v.d. 1994).
1995 yılında sanal tasarım stüdyosu sanal doku yöresinin (www) kullanımı ile zenginleşmiştir. 1997'de MIT'de sınırsız bant genişliği ve video-konferans aracılığıyla bir ortak tasarım çalışması yapılmıştır (Wojtowicz, Butelski, 1998).
Diğer uluslararası sanal tasarım stüdyoları MIT, University of British Columbia (Kanada), National University of Singapore, ETH Zürich ve University of Sydney arasında gerçekleştirilmiştir. Bu sanal tasarım stüdyosunda öğrenciler, üniversitelerindeki yarıyılların başlangıç tarihlerinin farklılığı nedeniyle farklı haftalarda çalışmaya başlamışlardır. Tüm tasarım bilgisinin temsil ve depolanmasında kullanılan sanal doku yöresi (www) olanakları eş olmayan zamanlı etkinliklerle desteklenmiştir. Eş zamanlı işbirliği video konferans, Whiteboard ve CAD ile sağlanmıştır. Bu stüdyoda işbirliği için çoklu görev paylaşımı kullanılmıştır (Maher, Simoff, Cicognani, 2000).
Bragraluwi 1995 ve 1996 projeleri, interneti bir sanal stüdyo biçimi olarak kullanan, elektronik posta, FTP (dosya transfer protokolü) ve sanal doku yöresi bilgi değişim sistemlerinden yararlanarak, çeşitli mimarlık okulu öğrencilerinin ortak bir program üzerinde ortaklaşa çalışmalarını konu alan bir projedir. Ayrıca video konferans, Whiteboard ve ortak dijital modelleme teknolojileri gibi daha ileri tekniklerden de yararlanılmıştır.
"Zaman Çoğullayıcı" adlı diğer bir sanal tasarım stüdyosunda ele alınan ortak proje üzerinde sürekli çalışma olanağı sağlanmıştır. University of Hong Kong, ETH Zürich ve University of Washington bir gün içinde üç farklı periyotta aynı proje üzerinde çalışmışlardır (Kolarevic v.d., 1998).
1998'deki bir sanal tasarım stüdyosunda tasarım görevi beş farklı aşamada ele alınmış ve her aşama belirli bir sürede bitirilmiş; sonuçlar ortak bir veri tabanına yerleştirilmiştir (Donath v.d., 1999).
Enformasyon teknolojileri, eğitim kuruluşları dışında mimari uygulama ve yarışmalar için de kullanılmaktadır. Foster Mimarlık Bürosu tarafından tasarlanan Hong Kong Havaalanı projesi, firmanın merkez bürosu ile Hong Kong şubesi arasında farklı zaman periyotlarında gerçekleştirilen işbirliği ile tasarlanmıştır.
Bu alandaki diğer bir deneyim, 2006 kış olimpiyat oyunları için Polonya'da bir Olimpik Köy tasarımı yarışma projesidir. Vancouver ve Krakow'dan yarışmaya birlikte katılan tasarım ekibi tüm süreç boyunca enformasyon teknolojilerinin olanaklarından yararlanmışlardır (Wojtowicz, Butelski, 1998).


» Nüve Forum » akademik » Mimarlık Fakültesi » Mimarlık Bölümü » Tasarım Stüdyosu »

şekiller ve kaynakpdf