Çocukluğumuzda var olup da zamana yenik düşen bir meslek grubundan ve her köşesinde anılarımın olduğu mahallemden bahsedeceğim yine sizlere…

Haydi koltuklarınıza yaslanın demeyeceğim. Gelin tahta sedirlerdeki içi saman dolu yastıklara yaslanalım. Ya da bağdaş kurup evin bir köşesindeki mindere oturalım ve geçmişe yolculuğa ilk oralardan başlayalım…

Yer : Kale Kapı Mahallesi İmamızgilin söğütün altı

“Bolbolcu geldi hanımmm! diye...

Sibel Yiğit Karaören

Her gün bir yerden göçmek ne iyi,
Her gün bir yere konmak ne güzel
Bulanmadan,donmadan akmak ne hoş,
Dünle beraber gitti cancağızım;
Ne kadar söz varsa düne ait,
Şimdi yeni şeyler söylemek lazım.

2007 yılının son gününde yazıma Mevlana’nın bu güzel dizeleriyle başlayarak hem kapanış hem de açılış yazısı olsun istedim.

Yeni bir yıla girerken geçmiş yıllar bir film şeridi gibi gözümün önünden geçti ve yeni yılı umut dolu karşıladığım yılların...

Sibel Yiğit Karaören

Evet... bundan tam 72 yıl önce elimizin hamuruyla ilk olarak erkek (!) işine karıştık..
Türk Kadınına 5 Aralık 1934 ‘de verilen seçme ve seçilme hakkını, kadınlarımız en iyi şekilde değerlendirmiş ve 1935 yılında yapılan ilk genel seçimde ( 17 ) kadın milletvekili , 1936 da yapılan ara seçimde de ( 1 ) kadın milletvekili olmak üzere 18 kadın milletvekili olarak mecliste yerini almıştır.Bu gün medeniyette Türkiye'den daha ileride oldukları ile övünen Fransa ve İtalya'da kadınlara1946’da,...

Sibel Yiğit Karaören

Yıl 1967… Aylardan Mart ayı… Kışın dondurucu soğuğunda, içleri yangın yeri kadar sıcak bir grup Kurşunlu’lu hummalı bir çalışmanın içinde. İçleri içlerine sığmıyor. Yılların özlemini gerçekleştirmeye çok az kalmış. Kurşunlu Kalkındırma Derneği yayın organı bir dergi çıkarıyorlar. Kurşunlu için, Kurşunlu Dergisi…

Bu ilk heyecanın izlerini Milli Kütüphane dahil kütüphanelerde sürdüğümde sadece üç derginin kaydına rastlayabildim. Mart-1967 de yayımlanan ve bu yazımda alıntılar yapacağım...

Sibel Yiğit Karaören

Ben oldum olası “eskici” yim. Yeniye dair ne varsa bana hep eksiklik duygusu yaşatıyor. Eski yemekler, eski giysiler, eski şarkılar, türküler hep özlediklerim, hep aradıklarım arasındadır. Beni eskiye çeken belki de yoğun bir emekle, zor koşullarda en iyiyi yakalama çabalarının, ürüne yansımasının duyguya dönüşmüş olmasıdır.

Şimdilerde “organik tarım” adı altında yaşamımızda yeniden yer edindirilmeye çalışılan ürünlerin, bizim kuşak hiç de yabancısı değildi. Düşünün nereden...

Sibel Yiğit Karaören